Baby in de buurt
‘Ik wist het! Ik wist het!’ was heeft eerste dat door mijn hoofd ging toen vriendin S. een foto van haar baarmoeder in mijn handen drukte. ‘Oh, en we hebben pasfoto’s laten maken,’ was het bruggetje naar de aankondiging van haar zwangerschap, toen ze was uitverteld over de vakantie.
Wat kan mij dat nou schelen, dacht ik nog. Ik laat toch ook mijn bezoek niet vol trotst mijn mug shots zien. Maar toen ze een foto van haar echo uit het envelopje toverde, kon ik alleen maar mijn mond open laten hangen grote ogen op zetten. ‘Wát! Echt!? Nee… Echt! Ahhh, wat gaaf!’ En dat zo’n minuut of tien. En ik voor het echomoment maar roepen dat ze zoveel was afgevallen. (Ik dacht dat je altijd aankwam van een baby kweken, maar ok).
Ik heb veelvuldig tijdens het lunchen met haar over baby’s en vooral de al dan niet aanwezige wens ze te krijgen gepraat. Ze wilde wel, manlief op zich ook wel, maar nu nog niet. Het kwam steeds niet zo goed uit. Eerst verhuizen, toen de bruiloft, toen haar bedrijfje opstarten…
Op haar verjaardag in maart vroeg ik met een knipoog waar de beschuit met muisjes waren. Ze begon hevig te blozen en haar man verlegen aan te kijken. Ze stamelde iets over dat ‘dat nog wel even duurde hoor’. En zelfs tijdens een bagel de week erop ontkende ze nog hartgrondig, terwijl ik toch écht zeker wist dat er meer aan de hand was.
Nu bleek dat ze op haar verjaardag al gestopt was met de pil. Zie je wel!
En dat lijkt me nou zo moeilijk. Zo’n ontzettend belangrijke stap in je leven en je kunt het met bijna niemand delen. Ik zei nog tegen mijn lovah op de heenweg dat we het er maar niet meer over moeten hebben. Al die zinspelingen op gezinsuitbreidingen moeten op den duur wel erg vervelend worden. En wat als het nou niet lukt? Of wat als ze het er nog niet over eens zijn. Komen twee van die mafkezen aan met opmerkingen als ‘Voor jou zeker geen wijn vanavond?’ en ‘Is de babykamer al geschilderd?’. Niet zo handig.
Maar gelukkig niets van dat alles. Ik kon de hele avond alleen maar glunderen. Ik vind het zó gaaf! Ik ken niemand in mijn naaste omgeving die zwanger is of zwanger is geweest. Mijn schoonzus heeft wel twee kinderen, maar van de zwangerschap, bevalling en kraamvisite e.d. heb ik niets meegekregen.
Ik ben benieuwd naar alle ervaringen en ik kan niet wachten op mijn volgende bezoekje. En vooral niet op de shoptrip die daaraan vooraf gaat. Dat ik (nog) geen kinderen wil, wil niet zeggen dat ik het niet leuk vind om in babyzaakjes rond te neuzen!
9 reacties
Ooooh het is echt zó vervelend dat al die mensen steeds van die opmerkingen maken over 'en jullie..ook al???' Ik word er echt gek van (en al m'n tot-nu-toe-kinderloze vriendinnen klagen ook steen en been).
Maar heel erg gefeliciteerd. Ik weet uit ervaring hoe leuk het is om van dichtbij mee te maken.. geniet ervan!
gefeliciteerd! en één van de redenen dat ik hier op het forum ben beland, was het feit dat ik zwanger wilde worden en er met niemand over kon hebben! En ik móest af en toe ff spuien.
Juist dat irritante gevraagd maakt dat mensen het niet meer willen delen. Ik ben zelf altijd open geweest over hoe en wat, maar goed qua "baby's maken" heb ik dan ook niks te klagen, was beide keren al zwanger in de eerste maand, dus mensen kregen niet eens de kans om te vragen ;-)
Hmm, ja, ik weet dat dat gevraag irritant is. Heb het dus ook tot het minimum beperkt, maar ik was ook gewoon benieuwd! en wilde haar laten weten dat ze het er met me over kon hebben als ze wilde.
@Sokje: Ze vertelde dat ze zelf ook veel op fora's heeft gezeten toen ze zwanger wilde raken. Lijkt me ook wel handig. Kun je lekker anoniem tips vragen en zo.
Wel grappig trouwens dat mensen mij feliciteren terwijl ik niks heb gedaan :)
Als vriendinnen er om vragen vind ik het een ander verhaal. Maar ik zat laatst op een verjaardag en toen vroeg iemand die ik helemaal niet goed ken (de vriendin van een vriend van mijn vriend, snappie?) wanneer wij aan de kinderen gingen. Alsof ik dat met haar zou bespreken! Net als met buren, tantes en collega's.. no way! Maar nogmaals, vriendinnen vind ik een ander verhaal. Daar klets ik zelf ook volop mee over wel/niet kinderen.
Leuk hoor!
Ik snap alleen niet waarom er zo geheimzinnig over gedaan moet worden... Tegen goede vrienden kun je het toch wel zeggen als je bv stopt met de pil?
'‘Ik wist het! Ik wist het!’ was heeft eerste dat door mijn hoofd ging"
Is het Sandra????!!!!
Gefeliciteerd! Lijkt me erg leuk als de eerste zwangere vriendin (of zus) zich meldt.. :)
PS "Ik laat toch ook mijn bezoek niet vol trotst mijn mug shots zien. Maar toen ze een foto van haar echo uit het envelopje toverde, kon ik alleen maar mijn mond open laten hangen grote ogen op zetten." (aanvulling op La Vie en Rose: kijk dit ook nog eens even door Marijn ;))
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren