Terug bij af
Vanaf mijn plekje op de bank kijk ik verveeld de woonkamer in. Het is inmiddels al ruim 2 weken geleden dat ik onder het mes ging en ik nog door het leven ging met Cup G.
Ik kijk naar beneden, mijn voorgevel is niet meer wat hij was. Twee “normale” borsten, cup C worden platgedrukt door de strakke sport BH die ik in totaal 6 weken, 24 uur per dag, 7 dagen per week moet dragen.
De dag na de operatie dacht ik; was ik maar een week of 2 verder, dan heb ik het ergste achter de rug. Maar nu 2,5 week later zelfs, ben ik weer terug bij af…
Foute boel
Afgelopen 2 weken zijn als een speer voorbij gegaan. De eerste dagen thuis gaan eigenlijk heel goed. Ik vermaak me prima met wat leesvoer op bed en lig lekker in de tuin. Ik heb geen pijn en het lijkt goed te gaan met de wonden. Totdat mijn tepel begint te verkleuren. “foute boel” gonst het gelijk door mijn hoofd. Gelukkig mag ik gelijk naar de poli komen om ernaar te laten kijken.
Als de assistente met een pincet en handschoenen aan komt draven wordt het bij mij al wit rond de neus. “Ho ho, wat ga je doen” is dan ook mijn eerste vraag. Als reactie op haar antwoord; we gaan even de hechtpleisters eraf halen, wordt ik niet alleen wit rond mijn neus maar voel het bloed wegtrekken op plaatsen waarvan ik niet eens het vermoeden had dat het daar ooit wit kon worden.
Blonde adonis
Tja, de tepel heeft er moeite mee, het is afwachten. Mijn eigen plastisch chirurg was er niet dus moet ik op het oordeel afgaan van deze boomlange blonde man omringd door 2 jonge knapen in opleiding die nog net niet met hun neus tussen mijn borsten liggen.
En nu? De blonde adonis (want eerlijk is eerlijk, dat is het) ziet de angst in mijn ogen en denkt me gerust te kunnen stellen door te zeggen dat ik af moet wachten en op moet letten dat ik geen koorts krijg, de borst niet rood en warm wordt, en de tepel niet zwart. Jaja, dáár wordt ik niet echt rustig van maar goed, ik moet het ermee doen.
Eindelijk pleistervrij
De komende dagen gaat het goed, ik krijg geen koorts, de borst wordt niet rood en warm, en de tepel wordt niet zwarter dan hij al is. Eindelijk mag ik naar de geplande afspraak om verlost te worden van alle hechtpleisters. De operatie is inmiddels 2 weken geleden, en dan mogen de pleisters eraf. Vreemd genoeg heb ik er echt zin in, ook al weet ik dat ze straks weer met die pincet aan komt zetten, maar als het goed is, is alles nu mooi dicht, dus ik heb niks te vrezen. Ik heb alleen nog geen gevoel in mijn tepels en de onderkant van mijn borsten, maar dat schijnt normaal te zijn.
Bewegende muren
Daar lig ik weer op de behandeltafel, de assistente scheurt de steriele verpakking van de pincet open. Onder toeziend oog van de (dit keer mijn eigen) chirurg. Maakt ze de hechtpleisters los. Opeens ruik ik een vreemde geur. Gatver wat is dat nu weer. De chirurg komt er al aan lopen, dit keer ligt hij letterlijk met zijn neus tussen mijn borsten. Dat ruikt niet fris, hoor ik hem zeggen, gevolgd door een; ziet er niet goed uit.
Ja hoor, het is flink ontstoken. Zodra hij aan komt lopen met een scalpel word ik niet alleen wit om de neus en andere plaatsten maar begint ook de muur te bewegen en voel ik het zweet over mijn rug lopen. Alleen de woorden “wonden open maken” blijven bij mij hangen en ik moet echt even mijn ogen dichtdoen om van de misselijkheid nog maar niet te spreken.
Hij gaat toch echt de wonden openmaken op bepaalde punten zodat het vocht en troep eruit kan. De wonden moeten open blijven en zullen in de komende weken vanzelf dicht moeten groeien.
Dus.. ruim 2 weken na de operatie lig ik wéér op de bank met leesvoer. Dit keer met open wonden, een zware antibiotica kuur, gelukkig zonder pijn, maar met het advies weer helemaal bij nul te beginnen met herstellen. Terug bij af dus…
24 reacties
Ojee! Heel veel beterschap zeg, wat een domper! Enige troost is dan dat het niet pijn doet. Sterkte Debby!
He bah Debby. Wat een tegenvaller! Gun je lijf de tijd die het nodig heeft om te herstellen. Ik ga duimen voor een spoedig herstel.
Ah! :( Wat vervelend voor je zeg.. Ik hoop dat het snel wat beter wordt.. Veel leesvoer erbij halen enz dan maar:) Wel een goede reden om thuis in de watten gelegd te worden hoor!
He, wat vervelend zeg...
Tja, je hoopt natuurlijk altijd dat alles zonder problemen verloopt, maar een ontsteking is natuurlijk mogelijk.
Heb je wel de mogelijkheid om rustig aan te doen?
Hopelijk is de troep er nu uit en kan het weer gaan dichtgroeien.
Sterkte ermee!
Wat een grote domper :(
Je kan nu niet anders dan rustig aan doen en hopen dat de wonden snel dichtgaan.
Sterkte
Heel veel sterkte! Ik heb ongeveer dezelfde complicaties gehad als ik dit zo lees... Heel erg zwaar, maar nu, 3,5 jaar later, is het het allemaal waard geweest! Blijf denken aan het eindresultaat!
Nou Debby, vervelend. Maar je doet het niet voor de lol zo'n operatie. Inderdaad, blijf aan het eindresultaat denken......
Niet in paniek schieten. Rustig laten helen. Het heelt nu van binnen naar buiten.
Hang in there!
jeetje Debby....heftig zeg. Hoe doe je dat met de kindjes om je heen? Heb je daar een beetje opvang voor? (lijkt me zo lastig, en daarom houdt het me ook tegen)
Sterkte hoor en ik hoop dat het hierna beter gaat en je eindelijk kan genieten van je C cup.
Heel veel sterkte! Enig idee hoe het komt dat het is gaan ontsteken?
Hou je rustig, hoop echt dat het nu goed zal genezen en dat het uiteindelijke resultaat zeer mooi zal zijn.
Bij mij is er sprake van een gehele vergoeding als het goedgekeurd wordt. Volgens de persoon die ik aan de telefoon had hoef je niet eerst bijvoorbeeld fysiotherapie van een half jaar te hebben gehad.
Wacht het wel af. Je hoort wel van me hoe het verder gaat.
He, balen van je ontsteking! Gevoelloosheid kan nog wel een tijdje blijven, bij mij denk ik een jaar of 2 a 3. Maar het is het waard!
Succes!
dak jullie wel voor jullie opbeurende woorden allemaal! en liliy, bedankt voor de lieve ecard! echt super lief!
ik heb afgelopen weken heel veel kunnen rusten omdat mijn vriend vakantie had, maar helaas moet die aankomende week weer werken. ik heb gelukkig wel wat hulp om me heen, en de oudste is bijna 4, dus die hoef ik niet te tillen enzo, alleen de jongste is anderhalf. ze kan wel alleen de trap op en af als ik achter haar loop, maar in en uit bedje moet ik nog wat op vinden. ik ga morgen maar eens wat proberen met een krukje ernasst. eens kijken of ze er dan zelf in en uit kan.
ik denk dat ik het wel ga redden. de meiden gaan af en toe een (half) dagje naar mijn moeder of vriendin ofzo, dan kan ik tussendoor toch ook wel wat rusten. zal best goed komen!
Je verhalen zijn elke keer zo intens dat ik mijn tepels helemaal voel kromtrekken.
We leven met je mee! Sterkte Debs!
Ha lieve meis! Hoe is het nu met je?
En heb je enig idee hoe het komt dat het weer is gaan ontsteken?
Hou je rustig! Sterkte!
Van het weekend heeft mijn vriend zijn tranen laten stromen, hij wil niet dat ik een operatie onderga aan mijn borsten.
Hij kan wel begrijpen dat als je er echt fysiek last van hebt dat je het dan laat doen. Verder heeft hij op het borsten forum gekeken.
Hij kan zich best goed voorstellen dat de meeste vrouwen daar met zware hangende borsten het laten verkleinen, het lijkt hem dan ook erg pijnlijk voor de rugspieren, en hij zei ook al is het alleen al voor de vorm kan ik het me goed voorstellen.
In mijn geval vindt hij het dood en dood zonde.
Natuurlijk hangen ze naar voren als ik mijn rug buig (voorover hang bijna) of helemaal in elkaar ga zitten, maar als ik gewoon rechtop sta is het prima. Wat ik al zei ze staan niet recht vooruit maar zeker niet hangend. Zit erg te twijfelen.
Laat de afspraak wel doorgaan om te horen wat die plastisch chirurg er van vind. Je hoort van me!
Jeetje, wat is dit balen zeg! Ik hoop dat het allemaal goed komt. Veel rusten en positief blijven. Sterkte!
hey debby hoe is het nu? alweer wat beter? ik hoop het voor je. Kom je de dagen een beetje door nu je weer zelf meer met de kinderen bent?
Hoe is het nu?
Hoi Debby, even een berichtje van je overbuuf in het ziekenhuis! Wel balen dat het niet zo soepel loopt bij jouw. Hoop dat je de moed niet laat zakken. Bij mij gaat alles goed, niets geen klachten en het is super mooi! Fabré heeft goed werk gelevert! Blijf je volgen of alles goed gaat. Veel sterkte en misschien zien we elkaar in de Appie!
Je laat ons wel weer in spanning wachten, ik hoop wel dat het goed met je gaat, geen bericht, goed bericht hoop ik dan maar......
Hey Debby het is het nu? Laat iets van je horen alsjeblieft ben ongerust!
Zandkuil fijn om jou verhaal te lezen!
Wil het zelf toch nog steeds erg graag, wat anderen ook zeggen.
meiden, hier ben ik weer! het gaat gelukkig stukken beter! alleen mega druk om weer alleen met de kleine meiden te zijn. overdag druk met de kids, en 's avond is het pijpje leeg en lig ik als een dood musje op de bank. ben al 3x aan een blog begonnen, maar halverwege valen de ogen nog net niet dicht haha. gister is mijn oudste moppie voor het eerst naar de kleuterschool gegaan, dus heb ik wat meer de handen vrij overdag.
sinds 2 nachten heb ik de boobs snachts "los in de wei" en sinds dien lijken de wondjes veel sneller te genezen!
ik beloof dat één dezer dagen mijn laatste aflsuitingsblog komt, het gaat in lek geval stukken beter!
valkuil! wat leuk om wat van jou te horen!! ik had je al proberen te zoeken via hyves en zo maar ik wist niet meer precies hoe je heette! was zo benieuwd hoe het met jou ging!! wil je me even je email doorgeven, kunnen we elkaar beetje op de hoogte houden. vind het wel leuk om wat ervaringen uit te wisselen namelijk. mijn email is debbel1979@hotmail.com.
haha, valkuil!! ik bedoel natuurlijk zandkuil whahahah! wat een bak! ;)
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren