week 34 | 21.08.09 | 17:32 | Blog |Forum |Raquel |Thuis | Door RaquelR

Kattenboel

Onze katten komen niets tekort. Gister kwam ik nog met een fonkelend nieuw speelballetje aan. Die ze alleen leuk vinden als ík er voor hun neus mee speel. Weer iets dat ze me ‘flikken’, waarom zijn die beesten zo eigenwijs?!

Als gevolg heb ik maar een flinke kattenspeeltjes bestelling gedaan, ik bedoel er moet toch íets zijn dat ze leuk vinden om mee te spelen? Binnenkort zijn ze dus de trotse eigenaren van een speelbaan, voederbal en een heuse waterfontein. Mijn vriend heeft me nog kunnen weerhouden van de schattige mandjes, tentjes en tientallen andere speeltjes.

Die fontein heb ik genomen om hun favoriete ‘water-drink-plekjes’ tegen te gaan. Denk hierbij aan de kraan, de douche en als we de deur open laten is zelfs de wc niet veilig. Erg vervelend als je klaar bent met douchen en ze voor de deur al staan te miauwen omdat ze het overgebleven water op willen drinken. Tegenwoordig heeft eentje door dat er in ónze glazen ook weleens water zit. Ik heb al twintig keer een nieuw glas moeten pakken! Hoe vaak we ze ook vers water in het bakje geven, drinken willen ze er niet uit. Het enige waar dat bakje voor wordt gebruikt is het dagelijkse waterfestijn, wat betekent dat het waterbakje door de hele kamer wordt gesjoeld.

Maar er zijn nog talloze andere ‘probleempjes’. Zo vinden ze het ook geweldig om het behang van de muur af te krabben, om overal hun brokjes te laten slingeren en om in een boze bui op bed te plassen – geloof me, dit is het ergste (de plasactie op mijn nieuwe zijden blouseje daar gelaten). ‘s Avonds doodmoe in bed willen stappen om dan te ontdekken dat je de hele boel kan gaan verschonen. Dit heeft al wat ‘echtelijke ruzie’s’ veroorzaakt haha.

‘s Nachts slapen ze daarom in de kattenkamer. Ook omdat ze ons anders wakker maken. Die ene knort namelijk zo hard, alsof ze een bos in je oor omgezaagd – al kan het soms ook mediterend werken, zo’n constante knor :D

Onlangs hebben ze zelfs met elkaar gevochten, met als resultaat dat de een bij de ander haar onderste ooglid had uitgescheurd… Auw! Het was zo zielig. Maar wel weer zo’n grapje dat ons minstens 200 euro heeft gekost – inclusief operatie. Maar wij waren al blij dat haar oogje nog intact was, “dan maar geen vakantie”.

Ons balkon lijkt op een concentratiekamp – geen grapje, ik wil er zelf niet zitten omdat het zo deprimerend is. Gaas voor de balustrades en alles wat daarboven nog open is, is afgesloten met een visnet. Waarom? Omdat die dikke eens naar beneden is gevallen toen hij een sprong naar de buren waagde.

Daarnaast zit werkelijk álles onder de haren – niet iets waar zij echt iets aan kunnen doen, maar toch.

“Doe die katten dan weg,” luidt het nuchtere oordeel van mijn vader. Daar schrik ik dan weer van: “Neeeee, dat kán niet!’. Ondanks alles houd ik toch van ze, ze kunnen zo lief en grappig zijn. Maar gelukkig blijk ik niet de enige te zijn die alles voor haar liefjes overheeft ;)

CC foto: Alex Cheekdot