week 35 | 24.08.09 | 21:00 | Bloggers |Marije |Reizen |Viva 400 berichten | Door Marije

De stad Amsterdam

 In de stad Amsterdam waar de zeelieden lallen
Tot hun nachtmerries schallen over oud Amsterdam

Veel inwoners van Amsterdam mijden de Dam angstvallig op mooie zomerdagen als deze. Veel te druk, veel te veel ‘provincialen’. Maar vandaag sta ik , zelfverklaard Amsterdammer, er middenin. Centraal Station braakt onophoudelijk toeristen. De Dam is hun eerste stop. Een bont gezelschap, maar allen met één doel: Amsterdam ontdekken. Uitgelaten als zeelieden met verlof bestormen ze ‘mijn’ stad.

In de stad Amsterdam, waar de zeelieden bikken
Zilv’ren haringen slikken, bij de staart, uit de hand

Voor 50 cent kun je op de foto met een van de levende standbeelden. Wordt het Batman of toch de Zeegod? Velen kunnen niet kiezen en richten zich dan maar tot de hotdogkraam. Onbegrijpelijk hoe populair zo’n restvleesrol is. Ik weet zo drie leuke en betaalbare eettentjes op 200m loopafstand, maar diehotdog hoort bij een toerist als een tijgerprintje bij een Jordanese blondine. Ik kijk gefascineerd toe hoe ze hun broodje naar binnen schrokken. Wachten voor Madame Tussauds kost natuurlijk ook bakken met energie.

In de stad Amsterdam, waar de zeelieden zuipen
En maar zuipen en zuipen, en daarop nog eens gaan zuipen
Zuipen op het geluk, van een hoer op de wallen

Ik loop verder langs de verkoper van het duivenvoer. Hij doet goede zaken. De dikke duiven reageren nauwelijks als een toerist weer een handvol voer over hem heen stort. Ze waggelen wat gedesoriënteerd rond, laten zich regelmatig bijna omver lopen. Maar ook zij horen erbij, staan in alle gidsjes: pigeons at the Dam, don’t miss them. De Irish pub is op dit vroege uur al stampvol. De glazen Guinness vliegen als hotdogs over de toonbank. Mannen drinken zichzelf moed in, alvorens ze afzakken naar het red light district, voor nog zo’n Amsterdam-ervaring die je niet mag missen.

En met wankele lijven, lozen zij dan hun drank
Pissen zoals ik jank, op de ontrouw der wijven

Ik zou de toeristen niet willen missen. Zonder hen was Amsterdam een stad als zo velen. Deze onvermoeibare ontdekkingsreizigers die zich, weer of geen weer, laven aan de schoonheid van het Vondelpark, de grachten, de musea: zij maken dat wij Amsterdammers ons trots voelen. Bijna uitverkoren boven hen die niet elke dag mogen slijten in deze stad. Dus pak mijn hand, ik leid u wel rond.

In de stad Amsterdam

Dank aan: vertaling van Jacque Brel’s Le port d’Amsterdam

dot