week 35 | 28.08.09 | 18:11 | Blog |Marijn |Ontwikkeling | Door MarijnS

Verjaardagsstress

Zo’n week geleden begon het: mijn online speurtocht naar accurate weersvoorspellingen voor morgen. Want op de allerbelangrijkste dag van het jaar, wat dat betreft ben ik net een kleuter, wil ik natuurlijk geen drupje regen hebben.

Ik ben eindelijk, na zeven jaar wachten, weer in het weekend jarig. En dan ook nog op een zaterdag, dus dit zou een tópverjaardag moeten worden. Dus sinds er enigszins weersvoorspellingen bekend waren voor morgen, check ik die een paar keer per dag met grote nervositeit. Ik was bang dat mijn hart het zou begeven en ik mijn verjaardag niet eens meer zou halen toen ik zag dat het zou gaan regenen. Negentien graden, een wolkje en een drupje. Rampscenario, dus.

Nu weet ik dat die voorspellingen nogal eens kunnen veranderen. Een ook al staat er een drupje, betekent dat nog niet dat je drijfnat met je feestmuts en je taartje in je tuintje komt te staan. Maar de weermannen zijn er nog niet uit. Dan weer ’s middags regen, dan weer ’s morgens, dan weer helemaal niet. Hoe doen mensen die gaan trouwen dat? Hoe kan elke bruid niet compleet grijs op haar bruiloft verschijnen, alleen al door de weer-stress. En natuurlijk is een feestje net zo gezellig als het regent, toch zouden een paar zonestralen mijn verjaardag een flink stuk veraangenamen.

Maar tot op de dag van vandaag weet ik nog steeds niet of ik mijn feestje nu binnen of buiten vier. Want lekker ouderwets barbecueën is toch wel erg handig. Mijn vriend en broer mogen dan lekker in de hoek worstjes bakken. En ik verwelkom de gasten, open mijn cadeautjes en wuif een keer richting keuken waar het drinken staat. Ik ben namelijk niet zo’n held als gastvrouw. Ik voel me altijd beter bij een grote tafel met wat hapjes erop, en mensen wegwijs maken in de keuken en dan kunnen ze zelf wat pakken als ze dorst hebben. Net zo gezellig, vind ik.

Maar dat moet het wel droog blijven. Want als we niet kunnen barbequen moet ik het ondenkbare doen: hapjes gaan maken. En dan weet ik zeker dat het een regelrechte ramp wordt. Want mijn tweede naam is nou niet bepaald ‘keukenprinses’.
En nu is het vrijdagmiddag en ik moet toch hoognodig boodschappen doen. Maar ik heb de knoop nog steeds niet doorgehakt. Wel of geen barbecue…

Wel heb ik alvast heel schattige soesjes besteld in plaats van taart. Maar het avondeten..? Zou ik weg kunnen komen met een pizza? Of wat soep met stokbrood en salade? Of gewoon sushi laten bezorgen..? Maar wat als mensen daar niet van houden? Wat als mensen écht honger hebben? Stress!

Ik word morgen dan wel maar één jaartje ouder, maar het voelt alsof het er tien zijn! Goh, ben ik toch zomaar ineens 36…

Foto SXC: Mishel_Sundot