Inglourious Basterds
Ik ben normaal niet zo van films waarvan de slachtpartijen en het bloedvergieten de verhaallijn op zich is. Maar deze scheen de beste film van de afgelopen jaren te zijn, dus ik maakte een uitzondering.
* No worries, ik zal niets over de inhoud en de afloop vertellen. Ik ga me alleen een beetje druk maken over de enorme slachtpartijen, wat geen verrassing is bij een Tarantino-film*
Voor een goed verhaal, Brad Pitt en magnifiek filmwerk zou ik een spatje bloed en wat rondvliegende hersens hier en daar best door de vingers kunnen zien (letterlijk, waarschijnlijk). Ik wilde bewijzen dat mijn filmsmaak breder is dan uitsluitend ‘romantische komedies’. Vol goede moed ging ik dus in de stampvolle bioscoopzaal zitten.
Maar bij de voorfilmpjes, die toch altijd model staan voor het genre van de hoofdfilm, had ik al een paar punten vóór me uitgekozen waarop ik mijn ogen veilig kon laten rusten, zonder het scherm te hoeven zien. Het achterhoofd van je jongen schuin voor me, het uitganglampje op de muur en als noodoplossing gewoon mijn bezwete vingers die friemelend op mijn schoot lagen. Dat beloofde niet veel goeds.
Dankzij mijn open instelling heb ik zeer genoten van het fantastische acteerwerk, de goede verhaallijn en de typische Tarantino-esque verfilming (die zelfs ik, als niet-liefhebber, herkende.) Maar toch kon dit alles niet voorkomen dat ik in volledige shocktoestand de zaal verliet. Op de terugweg naar huis begon de welbekende discussie: Waaróm? Waarom zoveel bloed, agressie, het doelloos overhoop knallen van mensen, werkelijk misselijkmakende beelden van processen waarover ik om twee redenen niet uitweid: ten eerste omdat ik er niet aan terug wil denken en ten tweede omdat ik dan teveel van de film verraad.
Om het verhaal goed over te laten komen? Onzin. Je kunt een verhaal even goed neerzetten zonder die inmiddels op mijn netvlies gebrande beelden. Wat is er gebeurd met het fenomeen ‘laat ook wat aan de verbeelding over’? Dat werkt soms sterker dan het ook daadwerkelijk laten zien. Of ik het niet knap vind dat ze het er zo echt kunnen laten uitzien. Ja, dat vind ik. Maar dat wil nog niet zeggen dat ik er graag naar kijk.
Als je het niet als prettig beschouwt om elk detail van een scalperende Brad, een (in close up) uit elkaar spattende Duitser en een levensechte opname van hoe een mes door een mensenhuid snijdt te aanschouwen, ben je meteen een mietje, een chickflick-liefhebber of een zoetsappige romanticus die nergens tegen kan. Prima, dan ben ik dat maar. Ik schaam me er niet voor dat ik liever met een fijn gevoel de tv uitzet (of de bios verlaat) dan met horrorbeelden op mijn netvlies.
Toch vind ik het jammer, want als die slachtingen iets smaakvoller in beeld gebracht waren, had ik het écht een goede film gevonden. Een geweldige cast, veel humor, er werden heel realistisch vier verschillende talen gesproken (in tegenstelling tot films die zich in het buiteland afspelen terwijl iedereen toch zomaar Engels spreekt), en het was een goed opgebouwd verhaal. Dus laat je je niet tegenhouden door een lijkje meer of minder? Zeker gaan!
21 reacties
Helemaal eens! Ik kan dus ook nergens tegen maar heb er ook geen behoefte aan. Prima dat er af en toe een beetje geweld in een film zit, maar het is vaak zo veel en zo expliciet.
ik kan heel slecht tegen martel-scenes...word daar echt letterlijk misselijk van.
Soms voel ik me ook suf dat ik alleen rom-kom's leuk vind maar ook ik heb geen zin om me rot of naar te gaan zitten voelen alleen maar door een film. Er zijn in het leven al genoeg andere dingen waar je je rot over kunt voelen, dus van een film word ik liever gewoon blij!!
Wij hebben trouwens verrassend veel overeenkomsten, valt me steeds vaker op :) (hoewel ik echt een hekel aan korfbal heb, heb t 7 jaar gedaan in mijn jeugd en nog een trauma :-) )
Slachtingen smaakvoller in beeld brengen? Hahaha, die is goed!
GA DAN NIET! Hoewel ik je begrijp werd er op veel momenten ook afstand genomen van het geweld en werd het dus niet gedetailleerd in beeld gebracht. Ik noem bijvoorbeeld de scene in het huisje van de Franse boer (had veel erger gekund) de scene van de Beerjood en zo kan ik nog wel even doorgaan.
Deze stijl is inderdaad typisch voor Tarantino, dus als je je daaraan ergert dan kun je beter niet gaan.
Ik ben het zo met PlayingTheAngel eens. Van te voren weet je dat je zoiets van Tarnatino, geweldige regisseur, kunt verwachten.
Maar één ding het is maar een film!
Ik heb ook helemaal niets met bloedspetters, maar de verhaallijnen van Tarantino vind ik zo geweldig dat ik al die slachtingen maar voor lief neem. Ik moest ineens denken aan gebroken botten in de film Der Untergang.
Je krijgt me alleen met geen mogelijkheid naar Hostel. Tarantino of niet.....yikes..
Ik hou ook niet zoveel van geweld op het doen maar Ik vind Tarantino wel meevallen. Het geweld wordt op zo'n plastische manier gebracht dat het een soort vervreemdend effect heeft. Je kunt er dan op een wat meer abstracte, afstandelijke manier naar kijken.
Hoe bedoel je dat dan, dat het smaakvoller moet worden gebracht? Er speelt zich dan toch nog steeds hetzelfde af op het scherm?
Ik vond het een hele goede film en ook niet te gewelddadig. Maar ja, ik hou dan ook niet van romantische komedies en kan de stijl van Quentin Tarantino juist wel waarderen.
Tuurlijk zat er geweld in, maar het is dan ook een oorlogsfilm. Ik vond dat juist bijdragen aan de spanning.
En met bijdragen aan de spanning bedoel ik dat veel (lange) scenes heel spannend zijn, juist omdat je aanvoelt dat er 'zometeen' iets heel vreselijks gaat gebeuren.
Hoe wilde je geweld dan smaakvol in beeld brengen? Geweld is dat nooit en wordt ook gewoon gebracht zoals het is. Roman Polanski zei het volgende erover (en weet wat gruwelijk geweld is): "You have to show violence the way it is. If you don't show it realistically, then that's immoral and harmful. If you don't upset people, then that's obscenity."
@PlayingTheAngel: De eerste scene in dat huisje vond ik ook meevallen, dat bedoel ik ook (@ Lexis) met 'smaakvoller' en minder expliciet. Zo kan het dus ook :)
@Elvban: daar had ik dus ook op gehoopt, dat ik de rest zo geweldig goed vond, dat die afslachtingen me niet uitmaakten. En hoe expliciet (en misschien vervreemdend ook (@Lexis) toch von dik het soms teveel.
Oh, en @Americagirl: helemaal mee eens! Genoeg ellende in de wereld.
Ik vraag me werkelijk af of wij naar dezelfde film zijn geweest. Er kwam in mijn ogen maar minimaal geweld in voor, en zoals al eerder is gezegd, het geweld en de afslachtingen díe te zien zijn, zijn op zo'n surrealistische manier weergegeven dat je er heel sterk afstand van kan nemen. En als je niet van dat deel van Tarentino's stijl houdt, moet je zijn films maar skippen voortaan. Je kan het wel niet nodig vinden, maar dat is een kulargument, er is zo veel niet 'nodig' en ik vind dat het expliciete geweld de meeste van zijn films juist sterker maakt.
Vind jou meer een type voor 'My sisters keeper' btw...
@xxxrosalitaxxx: Als je een film maakt die gebaseerd is op een waargebeurd verhaal kan ik me voorstellen dat je het geweld zo reeel mogelijk wilt weergeven. Maar de meeste films van Tarantino zijn daar verre van. Zelfs deze nieuwe film is grotendeels verzonnen en de gruwelijke beelden daarbij ook. Het gegeven dat de gewelddadige beelden verzinsels zijn zorgt er misschien een beetje voor dat we ons minder emotioneel laten gijzelen, dan wanneer het bijvoorbeeld een film is zoals Hotel Rwanda, waarbij de kans groot is dat de gruwelen ook daadwerkelijk hebben plaatsgevonden op de manier zoals dat in beeld is gebracht.
Er staat een u te veel in de titel....
@Pompidoe: De oude film uit de jaren '70 schreef je als 'inglorious' maar deze volgens de juiste spelling, 'inglourious'
http://www.imdb.com/title/tt0361748/
Sja, je kan ook een pornofilm gaan kijken en dan klagen dan het niet smaakvol genoeg was. Maar goed, zoals al eerder is gezegd: kijk er dan niet naar.
Wat een zure reacties zeg.....
Verrek je hebt gelijk Marijn....
Geen mening over de film want ik heb hem nog niet gezien. Maar ik weet wel dat Tarantino een bepaalde stijl heeft dus die kan je dan ook verwachten bij zijn films ondanks dat je je grootmoedig hebt `opengesteld` :)
Wat ik me afvraag: het lijkt me niet kloppen dat je het in dit geval hebt over een Tarantino-esque stijl. Omdat de film juist door hemzelf gemaakt is moet het gewoon Tarantinostijl zijn en niet Tarantino-achtig. Volgens mij als iemand anders een film maakt in de stijl van Tarantin kan je het zo noemen. Nu vind ik het erg raar staan in je blog dat over (films van en door) Tarantino zelf gaat.
Ik vind de films van Tarantino over het algemeen echt heel goed, hou helemaal niet zo van al dat bloed en horror maar dat neem ik bij deze films maar voor lief. Behalve Hostel heb ik ze wel gezien. Hostel is zo gruwelijk, daar begin ik niet aan.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren