week 38 | 14.09.09 | 11:02 | Blog |Ellen |gastbloggers |Humor |Viva 400 berichten |Werk | Door Ellen

Ik laat me niet verleiden

Ik werd gevraagd auditie te doen voor een commercial voor een bank. Het ging om een grote Nederlandse bank. Dus geen ranzige kredietverstrekker. Het zouden mooie filmpjes worden, zoiets als de spotjes met Chris Zegers voor Zwitserleven. En net als Chris zou ook ik meerdere jaren het gezicht van de campagne zijn, maar daar stond een prachtig jaarsalaris tegenover.

Het klonk best aantrekkelijk. Een hoop geld verdienen met snoepreisjes naar paradijselijke oorden waar je met je voeten in de branding wat keuvelt over spaarrekeningen en hypotheekrentes. Toch liet ik het nog eens goed tot me doordringen. En kwam tot de conclusie: waarom zou ik?

Ik maak cabaretprogramma’s. En ik moet er niet aan denken dat ik opkom en de hele zaal denkt: ‘Hee, dat is die vrouw van die bank. Die bank die bijna omvalt.’ En dan moet je nog beginnen.

Bovendien creëer je je eigen censuur. De bank in kwestie zal vast niet verguld zijn van een hilarische sketch over bonussen, misleiding en graaicultuur. Waar je zelf natuurlijk ook totaal ongeloofwaardig uitkomt met je riante jaarinkomen.

En toen moest ik denken aan al die Bekende Nederlanders die wél in een commercial verschijnen. Mensen waarvan je zeker weet dat ze er financieel warmpjes bijzitten. Heel warmpjes. Met zo’n typische Boven de Balkenende-norm Beloning. Die het dus niet om het geld hóéven te doen. Maar dat blijkbaar wel doen. Want je gaat toch niet voor je lol keukens aanprijzen (Louis van Gaal) of problemen met je witte was wereldkundig maken (Yvon Jaspers, Wendy van Dijk)?

Of nog erger: je vrije, kritische woord verkopen aan een bank (Jan Mulder, Wouke van Scherrenburg)? Faust is alive and kicking.

CC foto: Carulmare

dot