week 38 | 18.09.09 | 17:03 | 10jaarvivanl |Blog |Boeken |Thuis |Viva Forum | Door Redactie

Letters

Veertig jaar geleden was ik een heel jong ukkie met een driewieler en een teddybeer. Hoewel ooms en tantes trouw een poppenwiegje, poppenwagentje en bijbehorende poppen gaven, sprong er nooit een vonk van liefde over tussen de poppen en mij.

Er braken zo vaak ‘spontaan’ ledematen en zelfs eens een hoofd af, dat mijn moeder me tijdens mijn eerste zwangerschap op het hart drukte dat je met echte kindjes iets voorzichtiger moest zijn. Op foto’s uit die tijd staat de poppenwieg met geamputeerde poppen zielig in een hoekje, en ik zit altijd met een boekje op schoot. Of bij mama, die een boek voorleest.

Op dat moment moet het begonnen zijn, mijn liefde voor letters. Op mijn vierde leerde ik mezelf lezen en vanaf die tijd zijn boeken, letters, mijn grootste hobby. De basisschool stond vlak bij de bibliotheek en bijna elke dag uit school was ik daar te vinden om een nieuw stapeltje boeken mee te nemen. Eenmaal thuis was ik altijd gemakkelijk op te sporen: Livre? O, die zit met een boekje in een hoekje. Hele werelden gingen voor me open, ik verslond iedere letter. De juf die ik in de vierde  had en de meester van de zesde, dat waren mijn lievelingsdocenten want ze lazen zo mooi voor. Alleen op de wereld, De negerhut van oom Tom, Beekman en Beekman… Wegdromen in de klas bij prachtige verhalen.

Op het gymnasium koos ik natuurlijk de alpha-richting. Ik was het stuudje, met lange rode haren en een betweterige bril op mijn neus. Ik wilde het onderwijs in, mijn liefde voor taal overbrengen op anderen. Of tolk/vertaler worden. Of bibliothecaresse. Het werd de studie Klassieke Talen en Culturen, om een heel simpele reden: je studeerde dan zowel Grieks als Latijn, dus dat waren twee vliegen in één klap. Vrijwel alle secondaire literatuur bleek in een vreemde taal geschreven te zijn, dus ik zat helemaal op mijn plaats.

Inmiddels heeft mijn leven een hele andere wending genomen, maar één ding is nooit veranderd; ik ben nog steeds leesverslaafd. Dat is best een nare eigenschap, als je ziet hoeveel topics het Vivaforum telt. Allemaal letters, allemaal leesvoer. Er is voor mij maar één remedie: regelmatig de computer uitzetten en heerlijk met een boekje in een hoekje.dot