week 39 | 24.09.09 | 10:11 | 10jaarvivanl |Blog |Boeken |Thuis |Viva Forum | Door Redactie

Poppenhuis

Een poppenhuis. Zo zie ik het forum. Zo eentje met zestien verdiepingen en allerlei verschillende kamers. Vrolijke kamers waar je gaat zitten en een wijntje neemt en lacht. Donkere kamers waar tissues op tafel staan en de poppenpsychologen uit de kast komen. Een kinderkamer met borstkolven en huilies. Er is altijd iets te eten in het restaurant. Er is een kledingwinkel-kamer waar je allerlei outfits ziet hangen en waar je kunt laten zien wat jij draagt, al dan niet tot groot vermaak van anderen.

Een poppenhuis. Sluit je ogen en zie het voor je. Bijna zeker weet ik dat iedereen het huis op afstand bekijkt. Wat staat daar precies? Wat vind ik daar? Je kijkt op afstand maar je moet heel dichtbij komen wil je het begrijpen. Op afstand meeleven, meevoelen, mee schelden of mee lachen. Ernaar kijken zonder dat je zelf deelgenoot bent.

Ik ben slecht in afstand bewaren. Ik wil dat poppenhuis in. Iedere kamer. In sommige kamers voel ik me thuis, al jaren. Soms wordt mijn aandacht getrokken door een kamer waar ik nooit eerder kwam. Soms wil ik er blijven, soms hol ik weg. Soms bouw ik een eigen kamertje, precies zoals ik het wil en hoop ik dat meer mensen er even willen blijven.

Al zes jaar ben ik een vaste pop in het poppenhuis. Ik dans op tafel in de feestjes-kamer. Ik leg mijn ziel bloot in de serieuze kamer. Ik vertel over mijn seksuele escapades in de goden-kamer. Het hele poppenhuis bevalt me en toch wil ik er zo af en toe een rotschop tegenaan geven zodat de hele bende in elkaar stort. Maar ik doe het niet. Het hoort in mijn leven. Ik ben dol op dit poppenhuis. Het is het (t)huis van Djoels.

© foto: Djoelsdot