week 41 | 05.10.09 | 14:17 | Danielle |Forum |FvdM | Door Redactie

Alles over Ine!

Vorige week maakten we het al bekend: Ine is de Forummer van de Maand September geworden! En vandaag is het dan zover: een heerlijk lang interview met onze winnares.

Heel veel leesplezier en vergeet niet te stemmen op de FvdM-oktober!

Forumnaam: Ine
Leeftijd: 30
Privé: Alleenstaande moeder in het buitenland.
Werkt: Runt een soort Bed & Breakfast in een wintersportgebied.
Forumt sinds: Nu precies twee jaar.
Favoriete pijler: Reizen, relaties, overig en entertainment.

Hoe vaak, waar en wanneer ben je op het forum te vinden?
Heel vaak. ‘s Ochtends bij het ontbijt zet ik mijn laptop aan en met een kop koffie lees ik bij. Ik heb een vast rondje. En dan afhankelijk van mijn planning voor die dag blijf ik de ene keer wat langer forummen dan de andere keer. Ik post vooral op Emigreren (Reizen) en LDR (Relaties), verder lees ik overal en nergens. De laatste tijd neem ik me vaak voor om weer meer boeken te gaan lezen, maar eigenlijk is het hele forum een soort roman . Je weet nooit wat er die dag weer bij komt en hoe bepaalde dingen aflopen.

Op welke pijler kunnen we jou het vaakst vinden en waarom?
Het meest ben ik op Reizen, op het topic Emigreren, waar ik ook het actiefst mee schrijf. Twee jaar geleden rond deze tijd, had ik een hele hectische periode achter de rug. Aan het begin van die zomer kwam ik er hier alleen voor te staan, met mijn zoon en nog een extra druk seizoensbedrijf erbij. Gelukkig kwam mijn moeder hier om te helpen, maar ondanks dat was het echt afschuwelijk. Toen het rustiger werd, heb ik eens gegoogled op emigreren en kwam toen op het forum terecht. Ik ben ook meteen mee gaan schrijven. Het is voor mij een soort dagboek, ik kan er mijn hart luchten en als ik in de put zit helpen ze me er bovenop. En ‘in ruil’ schrijf ik over mijn leven in Tirol, een leven waar je echt boeken over vol zou kunnen schrijven, want hier lijkt echt alles mogelijk soms.

En ik ben vaak op Relaties. Om te lezen, maar ook vooral om mee te schrijven met de dames op LDR. Daar ben ik begonnen toen ik vorig jaar in de voorjaarsvakantie stapelverliefd werd op een Nederlander en hij op mij. Helaas liep de relatie al snel stuk, met name door de afstand, maar ik ben er wel blijven schrijven (illegaal, dat wel). Het zijn ontzettend leuke en lieve meiden en ik vind het er echt heel gezellig.

Heb je ook contact met forummers buiten de site om?
Ja, ik heb inmiddels twee forummers live gezien, wat heel leuk was. Juist omdat je wat langer met iemand schrijft, ‘ken’ je iemand eigenlijk best wel. Bij beide vond ik het echt heel spannend, maar was het ontzettend gezellig en klopte het beeld dat ik van ze had helemaal. En verder mail ik met een aantal prive.

Hoe vind je het om privédingen zo openlijk met ‘onbekenden’ te delen?
Ergens wel vreemd, omdat je iemand soms nog nooit gezien hebt. Maar omdat we nu inmiddels al zo lang met elkaar schrijven, voelt het alsof je elkaar al heel lang kent. En veel dingen begrijpen de meiden op het forum beter, dan de vriendinnen die ik achtergelaten heb in NL. Vriendinnen kunnen zich niet veel voorstellen bij mijn leven hier. Heimwee begrijpen de meiden op het forum ook veel beter, omdat ze het vaak zelf ook wel herkennen.

Wat zijn de plus- en minpunten van forummen?
Een grote plus voor mij is dat ik mijn hart af en toe kan luchten bij mensen die me begrijpen en in een vergelijkbare situatie zitten of zaten. Hun opbeurende woorden op momenten dat ik het nodig heb en adviezen, zijn me heel waardevol. Ik heb er echt vriendschappen opgebouwd en daar ben ik echt heel erg blij mee.
Minpunten zijn toch wel dat het me veel tijd kost, dat ik echt de tijd kan vergeten en uuuuuren op het forum kan hebben zitten lezen en eigenlijk niets ‘nuttigs’ heb gedaan.

Aan welk advies dat je op het forum kreeg heb jij écht wat gehad?
Niet één concreet advies. Wel de support en steun van al die geweldige meiden en man in al die twee jaar. Toen ik begon was ik echt niet happy en het heeft wel een tijdje geduurd voordat ik weer grip op alles had. Mijn zelfvertrouwen is weer terug, ik weet nu dat ik dit kan en ook in mijn eentje red, ik heb geleerd om minder veel te hoeven en dat wat ik nu doe al best stoer is. De lat had ik altijd heel hoog liggen, die ligt nu een stuk lager en ik weet dat dit ook goed genoeg is. Straks als ik het hier echt helemaal op de rit heb, zoals ik het wil (dus ja, Kjong, MET balkonbloemen ), kan ik weer een stap verder.

Weleens spijt gehad van een bijdrage?
Niet spijt van een specifieke bijdrage, maar ik heb wel geleerd dat ik me op tijd terug moet trekken uit een felle discussie of rel. Soms kan het me nog heel lang bezighouden, ook als ik de laptop weggelegd heb. Voor mij is forummen vooral gezellig, het onderhouden van leuke contacten, en ik wil niet dat ik me ‘s nachts in mijn bed nog ga liggen bedenken wat er allemaal gezegd is in een bepaalde discussie.

En wat mis je nog op het forum?
Soms mis ik wat meer geduld en inlevingsvermogen bij forummers. Een schrijfster die vertelt dat ze vreemd gaat of wil gaan, of die haar kind drie chocolaatjes geeft in plaats van een appel, kan compleet afgebrand worden. Er wordt soms zo makkelijk geoordeeld, terwijl alle forummers ook maar gewoon mensen zijn. Niemand is perfect.

© foto: Ine