En nu is het afgelopen
Tijd moet je ‘maken’. Niemand kan je echt vertellen hoe (alhoewel, ene Steve Taylor maakt er een hele wetenschap van), maar kennelijk is het gewoon een kwestie van doen. We hebben het bijna allemaal druk… Maar geen tijd hebben om tijd te maken, dat doe je echt helemaal zelf.
“Toch zou je eigenlijk stiekem willen horen dat de buítenwereld de grote boosdoener is. Dat je het zelf níet in de hand hebt.” Ik zit in de trein als ik deze zin opvang en gluur over de rand van mijn mobiel om te zien wie er zo eerlijk durft te zijn. Wie het ook is, ik snap haar gedachtegang.
Want het overkomt je, die drukte. Het is de tijdgeest! We worden potverdorie geleefd. Marionetten zijn we! Marionetten met stress. En de Volkskrant wist die stress tien jaar geleden al te benoemen. We hadden ontbijtstress, eurostress, millenniumstress en afsprakenstress.
Afsprakenstress, briljant! En geheel waar. De wereld propt zich ongevraagd in onze agenda’s. Al die taken en afspraken op onze ‘To Do List‘ zijn verraderlijke kakkerlakken die zich razendsnel vermenig- vuldigen en zich meedogenloos nestelen in de witte regels van onze agenda’s. Je kunt er helemaal niets tegen doen.
Toch? Can I get a witness?
Anyone? (Kan iemand alsjeblieft even opspringen om ‘Amen sister’ te roepen, of moet ik nou echt dat stemmetje in mijn hoofd dat keihard “ach quatsch” roept gelijk geven?)
Oké, oké. De dichtgemetselde agenda’s zijn optelsommen van onze eigen keuzes, zo goed? En bij mij is uitkomst al van dien aard dat ik mijn vrienden te weinig zie terwijl ik ze ontzettend mis, dat ik niet op vakantie ga maar er wel naar snak en met mijn moeder wil gaan winkelen maar het slechts beloof. Dat ik niet naar de sportschool ga maar wel er wel voor betaal, dat ik koffie wil gaan drinken maar vergeet met wie en naar de film wil gaan maar uiteindelijk alleen de recensies lees.
*Grom.* De waarheid doet pijn. Ik ben er zelf verantwoordelijk voor (getsie). Het gaat om prioriteiten stellen. Ik hoor elke dag wel mensen om me heen zeggen dat ze nergens aan toe komen en ik herken mezelf daarin. In dat ‘verstrikt raken in het moeten doen van dingen’.
En als we dan een keer vrije tijd hebben, voelen we soms onbewust een druk omdat het dan ook leuk en ontspannend ‘moet’ zijn. Ondertussen zweven we met onze gedachten al weer over het volgende agendapunt.
Of het ‘druk-druk-druk patroon’ nou wel of niet aan ons opgedrongen wordt (we móeten succesvol zijn, bereikbaar zijn, op de hoogte zijn, op tijd zijn, verzorger zijn, partner zijn), you are in charge of your own life! Dus…
Ik zeg: “Hulde aan degenen die de juiste balans voor zichzelf hebben gevonden!” Want daar gaat het natuurlijk om. Als jij daar één van bent zeg ik: “Top! Hoe doe je dat? Dat wil ook.”
En ben je net als ik onbewust een hele hoop ‘Could have-Would have-Should haves’ aan het opbouwen, dan zeg ik: “Hup! Tjakka, of iets in die geest. Laten we vanaf vandaag tijd gaan maken! Ja, zo simpel als dat!”
We gaan gewoon allemaal massages pakken, weekendjes weg, koffie verkeerd drinken bij oma’s en tantes, we gaan kasten uitruimen, naar bikram yoga, midgetgolf, whatever it is, we gaan het gewoon doen! Al is het één keer per week!
Nee, ik heb geen Oprah zitten kijken 
. Ik ben heel benieuwd hoe jullie met je tijd omgaan. Waar komen jullie bijvoorbeeld niet aan toe en waar maken jullie echt tijd voor? Share with me!
24 reacties
Loslaten, dat is de truc :) Spijbelen ook.
Nee zeggen en niet langer op mijn werk blijven zitten dan noodzakelijk.
Eerst goed voor jezelf zorgen, dan kun je pas voor anderen zorgen :)
Alleen al van het lezen van jouw stukje word ik moe en gestresst. Wat een boel uitroeptekens (leestekens überhaupt), wat een boel Buitenlands, wat een boel 'ik-moet-popiejopie-schrijven'.
@xaloy Gebruik zelf ook geen Engels in blogs, maar vind het leuke van onze bloggers juíst, dat ieder zijn eigen schrijfstijl heeft :)
Moet eigenlijk... wel lachen dat je er gestrest van raakt. Want dat vond ik juist zo grappig en sterk ervan, dat je bij het lezen ook buiten adem raakt van de drukte!
@giovanca Ehm, hoe ik dat doe? Nou, nog niet :s
Dus lees ik graag de tips van @HPL en @Suy en wat nog volgt...
Ik heb een agenda voor 2010, waar heel briljant een leeg not-to-do lijstje in staat. Heerlijk... die ga ik eens helemaal volschrijven!
Ik heb een tijdje terug het inzicht gehad waar jij over schrijft. Dat het toch echt mijn eigen schuld is dat mijn agenda te vol zit. Dat stress toch echt het resultaat is van mijn eigen planning en leefwijze. Ik heb nee leren zeggen, mijn grenzen leren afbakenen en ik heb geleerd om tenminste 1x per dag iets voor mezelf te doen. Iets waar je alleen jezelf voor nodig hebt en wat je leuk vindt om te doen. Dat kan heel simpel zijn. De ene dag ga ik een uurtje een boek lezen, de andere dag een stukje wandelen, of mediteren, sporten... Ik probeer ook weekenden niet meer zo vol te plannen. Mijn vrienden weten ook gewoon dat ik op sommige dagen wel kán, maar niet wíl afspreken. Ik vind dat we goed voor onszelf moeten zorgen! Het lukt me natuurlijk ook niet altijd en ik heb soms ook weken dat ik baal omdat ik zo aan het vliegen en stressen ben, maar ik probeer wel een balans te houden.
Zoals HoiPippiLangkous het zo mooi zegt: eerst voor jezelf zorgen...
Als je het niet druk hebt met je vrienden, je moeder, de sportschool, waarmee dan wel? Werk, neem ik aan? Tja, dat is toch echt een kwestie van prioriteiten gaan stellen dan. Nee leren zeggen.
Ik maak geen tijd, ik néém de tijd. Paar jaartjes in een pocopoco-land wonen doet wonderen wat dat betreft. Ik werk 60uur in de week, ik sport, heb tijd voor mezelf, zie mijn vriendinnen geregeld, ga weekendjes naar mijn ouders en vind dat ik het niet druk heb.
Tja, peper in je reet en gewoon dóen! (en nee, geen slaaptekort ;))
De blog gaat ook helemaal over drukte en chaos die sommigen van ons zelf in stand houden. Dus het is goed als je er de 'stress' in leest. ;-)
-Desalniettemin zal ik mijn uitroepteken gebruik in de gaten houden.
Dat tijd maken ook een kwestie is van goed voor jezelf zorgen is een hele goeie HPL. Laatst zei iemand ook tegen mij; "Er moet veel minder dan jij denkt." Daar heb ik toen lang over nagedacht.
MiNouTje doet tenminste 1x per dag iets voor zichzelf. Dat klinkt goed. Ik ben benieuwd naar leuke dingen waar jullie echt tijd voor vrijmaken. (Ik laat me graag inspireren ;-)
@blumpke: *wauw* Geef je ook cursussen?
Nog een tip:De beste tijd om je te ontspannen is wanneer er geen tijd voor hebt
Giovanca energie maakt energie, tijd maakt tijd
Ik maak tijd voor af en toe een weekendje weg met vriendin, 'spelletjesdag' (een hele dag spelletjes doen, thee drinken en bijkletsen) met vriendinnen en hou minstens één avond in de week 'afspraakloos'.
Minstens één?! Pff wat vermoeiend.
Waar ik tijd voor vrijmaak
Sporten
Samen eten
FF naar huis bellen om te zeggen dat ik van Mr N hou
Beetje niksen, forummen, tv kijken, hangen, lezen, badderen oid
" Dus lees ik graag de tips van @HPL en @Suy en wat nog volgt"
Wederom, die @-tekens kun je gewoon weglaten in een zin als deze. Staat echt heel raar.
Zeer herkenbaar! Ik heb altijd meerdere to-do-lijstjes, en op het eentje to-do lijstje staat bij wijze van spreken dat ik mijn andere to-do-lijstje moet afmaken..
Tourist, daar word je knettergek van, van meerdere To do lijstjes. Alles op 1 lijstje zetten, dan hou je overzicht. Verdeel dat lijstje desnoods onder in categorieën :)
Tip: voor je gaat slapen nog lekker even lezen. Daar word ik iig heel erg relaxed van. En verder: zo nu en dan even keihard zingen, maar dat hoef ik jou niet te vertellen :)
Wat een heerlijk herkenbare blog. Word er niet gestresst van, maar voel me juist erkend :-) Ik neem mezelf telkens voor vaker nee te zeggen en grenzen te stellen. Maar in een onbewaakt ogenblik roep ik dan toch weer "oh ik regel het cadeau voor de jarige wel" of "oh ik kan morgen wel een uurtje beginnen". En eenmaal gezegd, is er moeilijk weer onderuit te komen.
uurtje EERDER beginnen, bedoelde ik natuurlijk
Maar dat cadeautje kopen is toch geen probleem dan? Dat zie ik dan weer als ontspannen shoppen :)
Het lukt me niet altijd, maar sommige dingen die moeten, kan je, door ze anders te gaan zien, als ontspannend ervaren. Dat kost je dus helemaal geen tijd. Zonder echt iets anders te doen, wordt het dan toch tijd voor jezelf.
Een file levert me geen stress meer op sinds ik het zie als een onverwachte pauze waarin ik bijvoorbeeld lekker kan meeblèren met mijn favoriete muziek. 'De stad in moeten' wordt door een knop om te zetten 'gezellig winkelen'. En met diezelfde inslag wordt 'moeten koken' iets als 'jezelf eens lekker verwennen'.
yette, daar zit wel wat in.
Toen ik in de zomer naar Afrika vloog en een tussenstop moest maken in Kenia, zat er een oudere man naast me. We moesten in Kilimanjaro ook nog eens een uur in het vliegtuig wachten.
Ik werd langzaam gek maar de man naast me was zo relaxed.
Ik vond het bijna verdacht.
Dus ik vraag hem hoe dat komt, zegt hij: " Just learn to see a long flight as a nice time to think, write, sleep and watch movies in the air! If you tell yourself flying is exhausting, it will be."
Ik dacht nog even.. jaaaaa hoor!! Die's gek.
Maar ik heb het uitgeprobeerd en het werkte.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren