week 44 | 30.10.09 | 12:16 | Eten & drinken | Kinderen | Marleen | Psyche | Door Marl1V

Jeugdsentiment

Tot overmaat van ramp, gooide ik laatst drie dagen vóór mijn afstudeerdeadline, een groot glas thee over mijn oh-zo-geliefde-laptop.

Stront chagrijnig kwam ik bij de repair store aan, ik achtte de kans klein dat mijn computer nog te repareren was. Geluk bij een ongeluk, dit bleek wel mogelijk. De kosten… een rib uit mijn lijf, maar mijn dag was weer een beetje goed. Mijn data was bovendien te redden, veel belangrijker natuurlijk.

Helemaal blij werd ik, toen ik in de repair store een schaal met lekkere snoepjes zag staan. Iedereen in mijn omgeving weet wel dat ik daar een grote zwak voor heb. Middenin die schaal zag ik reepjes in Delftsblauwe verpakking liggen. Je weet wel, de befaamde koetjesreepjes!

De koetjesreep is zoiets waarbij je wordt terug gezogen in de tijd. Jeugdsentiment. Mijn oma gaf deze cacao fantasie (officieel geen chocolade, door de geringe hoeveelheid cacao die het bevat) vroeger altijd aan haar kleinkinderen. Het is echt iets wat bij mijn oma hoort.

Een fijn gevoel, jeugdsentiment. Zo zijn er wel meer producten die fijn, grappige of gekke emoties oproepen. Weet je nog, van die waterijsje met twéé stokjes? Of wat dacht je van tekenfilm jeugdsentiment? De Snorkels! Ook een klassieker als ik denk aan nostalgische jeugdherinneringen: Yogo Yogo en dan vooral die bizare reclame, waarvan het liedje hier op de redactie, dankzij mij, nu lekker blijft hangen…

Het is natuurlijk wel een beetje afhankelijk van leeftijd of deze producten voor herkenning zorgen… Alhoewel de koetjesreep volgens mij bij verschillende generaties geliefd is.

Ik was in de veronderstelling dat deze reepjes jaren geleden al van de aardbodem waren verdwenen. Maar na felle strijd van liefhebbers blijkt dat de reepjes al weer enige tijd op de markt zijn. Ik ben ze nog niet tegengekomen…

Enfin, die koetjesrepen zijn er dus weer. Maar weet je, ik wil ze helemaal niet. Leuk om ze zo héél af en toe toevallig tegen te komen en weg te dromen. Zo blijft het gewoon lekker bij de gedachte aan vroeger, bij mijn oma. Puur jeugdsentiment en niets anders.

CC foto: medialoogdot