Nederland een rechtsstaat?
Eén van mijn grootste angsten is opgepakt worden voor een misdaad die ik niet begaan heb. Op een bureau zitten en vragen beantwoorden, het idee hebbend dat alles wat je zegt je verder de nesten in werkt.
Stel je voor dat je een brief krijgt van de politie. Of je even langs wil komen. Het loopt me al dun door m’n broek bij de gedachte. Nu heb ik door mijn protestantse opvoeding continue last van een ongezond schuldgevoel. Dus als ik zo’n brief zou krijgen ben ik er meteen van overtuigd dat ik wel iets verkeerds gedaan zal hebben. Ik was immers ook al schuldig aan de hongerdood van de kindertjes in Afrika omdat ik mijn bord niet leeg at.
Gelukkig leven we in een rechtsstaat en zo’n rechter heeft natuurlijk ook een gezond verstand. Maar lijkt dat gezonde verstand van de rechter op mijn gezonde verstand? Vaak niet. Pedofielen die een taakstraf krijgen en twee onschuldige mannen hebben jaren vast gezeten voor een moord die ze niet hebben gepleegd.
Wat doe je als er aangifte tegen je wordt gedaan voor mishandeling en jij kan je niet meer dan een terechte duw herinneren? Wat doe je als er een anonieme melding komt van kindermishandeling? Hoe bewijs je dat je niets gedaan hebt? Stel, de computer gaan naar de reparateur en er wordt kinderporno op gevonden. Ga je aan jezelf twijfelen, geloof je je man nog? En als je dan vrijgesproken wordt, hoe kom je ooit van het “Waar rook is, is vuur” stigma af.
W.Chanson verwoordde het mooi in zijn lied “De Dievenwagen“:
“Lach nooit als je die wagen ziet staan
Je kunt hem gerust wel betreuren
Denk maar alleen, wat hij heeft gedaan
Kan morgen mij ook gebeuren”
3 reacties
Het beginsel "onschuldig tot het tegendeel bewezen is", is er JUIST om de mensen te beschermen die de schijn tegen hebben. Wie verdacht wordt van iets, heeft al heel gauw de schijn tegen want
- "waar rook is, is vuur"
- "de politie/kinderbescherming komt heus niet voor niets op je af"
etc.
En juist in een rechtsstaat is het goed om óók die mensen die je o zo makkelijk meteen veroordeelt, onschuldig te achten tot wettig en overtuigend bewijs is geleverd. Ons onderbuikgevoel is immers héél gauw in staat om mensen schuldig te verklaren. Puur op grond van "het zal wel zo zijn", en "de politie liegt toch niet", etc.
Ik vind het vrij schokkend om te zien hoe makkelijk mensen dat principe van de rechtsstaat los willen laten. Als het om kinderen gaat regeren de emoties en dan is men bereid alle principes aan de kant te zetten. Alsof de mensheid en de kinderen erbij gebaat zijn om het gesundes Volksempfinden te laten oordelen. Alsof de rechtsstaat een luxe grapje is dat je maar gauw opzij moet zetten als er emoties in het geding zijn.
In het topic over kinderporno is de man van TO al schuldig verklaard en zijn er zelfs al mensen die TO verketteren omdat ze nog niet bij hem weg is. Daar dreigt het verschil tussen "een onderzoek instellen" en "door de rechter veroordeeld zijn" al snel zoek te raken.
Snormel ik ben het met je eens.
Ben het ook met Snormel eens. Ik vind het ronduit beangstigend hoe veel mensen de rechtsstaat verder uit willen hollen. Zich er kennelijk niet van bewust dat een onterechte verdenking ook henzelf ooit kan treffen en hoe zich alle aanwijzingen dan tegen je kunnen keren ook al heb je niets misdaan.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.