Leef nu!
Ík heb kanker gehad. Heel soms lijkt het besef te komen, maar ik moet mezelf vaak een beetje op gang helpen.
De afgelopen maand heb ik veel over ‘leven met kanker’ nagedacht en het schrijven van de blogs heeft hier bij geholpen. Maar toch heb ik nog steeds niet echt het gevoel dat ik ziek ben geweest, dat het mijn verhaal is, dat mijn borst is geamputeerd en dat de kans op het krijgen van een kind erg klein is geworden.
Er is een afspraak gemaakt voor een reconstructie, maar eigenlijk mis ik mijn linker borst niet eens. Het is zo gewoon geworden. Misschien niet eens ‘gewoon geworden’, maar vanaf de operatie al zo geweest. Dit hoort bij me…
Dat ik dit schrijf vind ik zelf ook lichtelijk gestoord hoor. Maar zo voelt het toch echt.
Elke dag wacht ik op ‘de klap’, maar hij komt niet. Er is geen paniek, alleen rust.
Natuurlijk is er soms verdriet, verdriet omdat ik zie wat het met anderen om me heen heeft gedaan. Verdriet dat niet alles meer zo vanzelfspre- kend gaat en moet toegeven dat er wat veranderd is.
Diep van binnen geloof ik misschien nog dat ik het eeuwige leven heb. Een tweede kans. Het gaat niet zo tof? Nou dan doen we het toch nog een keertje over…
Ik heb BRCA2 een erfelijke aanleg voor borst- en eierstokkanker. Wat de toekomst brengt weet ik niet. Ik ben bang voor mijn familie. Wat gebeurt er met mijn vader, zusje, oom en nichtjes? Hebben zij het gen ook en wat zal dit voor de toekomst betekenen?
Ik ben niet bang voor mijn eigen toekomst. Ik weet dat er een reële kans is dat de ziekte ooit terugkomt, of dat ik een nieuwe vorm krijg, maar ik maak me geen zorgen. Ik heb me nooit zorgen gemaakt. Nooit het gevoel gehad alsof ik hier wel eens dood aan zou kunnen gaan. Als het zo is dat de ziekte terug komt dan is het zo. Dan kijken we op dat moment wel weer hoe het verder gaat. Als je elke minuut die je hebt leeft, echt leeft, dan hoef je nergens spijt van te hebben. Het is goed zo.
Bedankt voor het lezen van mijn blogs en alle lieve reacties.
Bedankt ook aan de amazones, van wie ik veel heb gelezen en geleerd.
© foto: Kimberly Stam
27 reacties
Wendy, veel succes!
Ik lees nooit blogs maar zie deze bij het openen van de Viva pagina.
Wat een sterk en geweldig mens ben jij zeg!
Hoe vaak houd je je voor: " Carpe diem, daar gaat het om" maar hoe vaak lukt dat niet.
Vanaf nu zie ik het anders. Als jij het kan kan iedereen het.
Heel veel succes en geluk gewenst in de rest van je hele lange leven!
was 20 min geleden al terug en stuurde toen: dat was het al, stelde geen ruk voor
OEPS
Sorry, dat msnde ik nav de mexprik *schaam* zal angel vragen het te verwijderen...
Ik wilde zeggen: wat een prachtige foto's en een sterk verhaal!
Wat een ontzettend mooie en ontroerende blogs heb je de afgelopen weken geschreven! Dankjewel dat ik even mee mocht kijken in jouw leven. -x-, sjur
Maak je geen zorgen hoor Blumpke. Ik moest er hard om lachen!
Krachtige blog zeg! Zet 'm op, jij komt er wel. (of eigenlijk; bent er al!!)
Wat een positieve levenshouding heb je. Daar heb ik respect voor. Ik hoop dat het goed met je gaat.
Ik sluit me helemaal aan bij Sjur!
Heel veel succes met wat je gaat doen, mooie en dappere vrouw!
Het ga je goed, heel erg goed!
Bewondering...
en respect
Alle goeds voor de toekomst gewenst!
Jeetje Wendy, wat een prachtige foto. Ik ben haast sprakeloos om je openheid. Wat een mooie vrouw ben je toch. Je bent groots, ook zonder je beide borsten.
Wat een prachtblog. En hele mooie foto's: zo naakt en toch zie je er niet kwetsbaar maar onwijs sterk uit. Ben je bewust liggend op de foto gegaan of waren dit (toevallig) de mooiste foto's van je shoot?
Hee, wat een herkenning ineens 'Elke dag wacht ik op ‘de klap’, maar hij komt niet. Er is geen paniek, alleen rust'
Alle goeds gewenst!
He Wendy, jammer dat je al zo snel weg gaat. Ga je nog ergens anders verder schrijven? Ik vind je inspirerend schrijven! Moet je echt mee door gaan! Sterkte en succes gewenst!
Wat ben jij een ontzettend sterke vrouw! Ik heb respect voor jou en wens je alle goeds voor de toekomst!
wowie wat een onwijs toffe foto's. ik vind het zo goed om ook gewoon deze niet rozeglamoureuzeschattige kant van borstkanker te zien. gewoon een stoer wijf met één tiet. nou en.
Dankjewel voor je blogs! Alle goeds.
Beste Wendy, weer zo'n onwijs herkenbare blog, ik zou hem zo zelf geschreven kunnen hebben, je weet precies mijn gevoel te omschrijven, bijna eng! Wat jammer dat je hiermee stopt en dat we niet meer kunnen genieten van je eerlijkheid en je sterke persoonlijkheid! Ik wens je heel, heel veel sterkte met alles wat de toekomst gaat brengen, maar nog het meest: Geniet van je leven! Ik ga je blogs missen, het was/is een inspiratie en gaf me het gevoel niet alleen te staan! Ik hoop ooit nog eens iets over je te lezen in de Viva!
Hoi allemaal, als het aan ons ligt, komt Wendy een keer terug om nog een maand te vertellen hoe het gaat. Leuk om je gisteren ook live hier op de redactie te ontmoeten, Wendy!
Wat een prachtige sterke vrouw ben jij !
Ik heb diep respect voor de open manier waarop je met je borstkanker omgaat. Je mooie foto is daar een voorbeeld van.
Bedankt dat je je ervaring met ons wilt delen. Het geeft mij moed dat ik zelf ook zo sterk wil zijn mocht ik ooit ziek worden.
Het allerbeste voor een heel lang leven toegewenst !
Mooi sterk mens ben je Wendy!
Bedankt voor al jullie mooie woorden!
Voorlopig blog ik even door op dit adres:
http://byantalle.wordpress.com/
Ik heb er naast deze blog een paar op gezet die ik geschreven heb tijdens het 'ziek zijn'. Deze heb ik vooraan geplaatst zodat jullie niet helemaal terug hoeven te bladeren.
Wendy wat een mooie blog en wat ben je positief.
Ik schrok wel van je foto. Ik zag opeens zo weer mijn meiske voor me.
Die prednison is zo tekenend.
Wendy,je bent een sterke en dappere vrouw.En je schrijft goede bloks.Ga verder zo!En succes en sterkte met alles!
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren