Engste woondroom ooit
Een paar dagen geleden droomde ik woontechnisch iets verschrikkelijks.
Ik droomde dat ik op een terrasje zat tegenover mijn oude huis. Maar: mijn oude huis zag er heel anders uit. Aan de voorkant waren ruime balkons geplaatst, en de hele gevel was gereinigd.
Ik belde aan en trof Mieg, een oud- huigenoot. “Wat leuk dat je even komt kijken!” zei hij enthousiast en leidde me rond door wat vier jaar lang mijn huis was geweest.
Alles was veranderd. De kamers waren véél groter geworden en hadden allemaal een eigen keuken, douche en wc. Op de begane grond was een soort van sportzaal gemaakt, met allerhande fitnessapparaten. En alles was schoon en fris en opgeruimd. ”En Vandepe is onze huisbaas niet meer”, zei Mieg, “zijn broer is het nu. Hij is heel aardig, en heeft honderd euro van de huurprijs afgehaald.”
(Even voor zij die het niet weten: mijn vormalige huisbaas Vandepe was een verschrikkelijke huisbaas. In het kort: belachelijke huursverhogingen, scheldkannonades aan over de telefoon, onredelijk dikke brieven met onbegrijpelijke bijlagen, eeuwen wachten voordat er iets gerepareerd werd, waarbij meestal iets anders weer kapot ging en als klap op de vuurpijl moesten wij rechtshulp inschakelen om een geschil met hem uit te vechten. Bovendien woonden er in het begin ook nog gediplomeerde gekken bij mij in huis. Daarover zou ik vuistdikke memoires kunnen schrijven. Toen ik mijn huidige kamer kreeg was ik misschien nog wel het meest blij met het feit dat ik ineens een áárdige huisbaas had. Een compleet nieuwe ervaring. Verder was mijn vorige huis een fantastisch huis, waar ik een fantastische tijd heb gehad met voornamelijk fantastische huisgenoten)
Ik mis mijn oude huis echt niet. Alleen de locatie soms, bijvoorbeeld als het midden in de nacht is en B. en ik samen op één fiets vanuit de binnenstad nog helemaal naar Hoograven moeten fietsen. Dan mis ik mijn kamer in het centrum, met de shoarmaboer tegenover het huis, en de kroegen om de hoek waardoor men mij in beschonken toestand altijd naar huis kon rollen.
Afgezien daarvan ben ik zielsgelukkig in Hoograven, met ontzettend leuke huisgenoten, een afwasmachine, een relaxte huisbaas en een hele fijne grote kamer. Maar als je dan in je dromen ziet wat voor pretpaleis je oude huis is geworden, dan word je dus badend in het zweet met een verhoogde hartslag wakker.
Het was een droom. Pfieuw.
3 reacties
Ha! Je ouwe blog is briljant
Ik ben ook nog altijd blij als ik hoor dat mijn-mooie-ouwe-huis-met-het-veel-te-fijne-stoepje van binnen nog steeds dezelfde vieze teringzooi is.
Ik had laatst precies hetzelfde!
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren