Baby of niet?
Deze week ben ik samen met manlief een romantisch avondje naar de film geweest. Nou ja, romantisch… Nou ja, film… We zijn naar de voorstelling van Theo Maassen, ‘Zonder Pardon’, geweest. Maar dan in de bios! Het was maandagavond, maar de zaal zat helemaal vol.
Als wij naar de film gaan, gaan we altijd naar een servicebioscoop, ken je dat? Dat is een bioscoop met gezellige schemerlampjes, veel tortelduifjes en knopjes om je bestelling door te geven. Je drankje en bakje borrelnootjes worden tijdens de film gebracht. Op de rammelende euro’s en het irritante gefluister (‘M&M’s graag’, ‘Klein, middel of groot?’, ‘Uhh doe maar middel’, ‘Bruin of geel?’, ‘Hoe zat dat ook alweer met die nootjes? Ohw ja, doe maar geel!’) na is dat hartstikke gezellig en romantisch 
De grappen van Theo Maassen waren goed maar –zeker voor ons dames- vaak bepaald niet romantisch! Oei! ‘Ik ben nog extremer dan Geert Wilders. Wilders is tegen hoofddoekjes voor vrouwen, maar ik ben tegen elke vorm van lichaamsbedekking van vrouwen!’. Naast mij wordt gebulderd van het lachen en ook achter mij lacht een man bij elke vrouwonvriendelijke grap zo hard dat de stoelen ervan op en neer gaan!
Tja, daar zit je dan als dames… Om de meeste grappen kan ik gelukkig ook lachen hoor! Theo Maassen vertelt in zijn show over hoe het was om een dochtertje te krijgen en wat dit met hem en zijn relatie heeft gedaan. Dan zie je deze man van harde grappen veranderen in een bezorgde, warme vader. En dat is wel mooi om te zien! Eigenlijk was hij helemaal niet met het krijgen van kinderen bezig, maar toen het meisje er eenmaal was vond hij het prachtig.
Ik vraag me af of dit altijd zo gaat of dat je er toch ‘klaar’ voor moet zijn. Sommige vriendinnen van mij –ik ben 24- zijn nu bezig met het krijgen van kinderen. Maar om heel eerlijk te zijn: ik heb daar nog helemaal geen zin in! Af en toe zie je natuurlijk wel kleine schatjes voorbij komen en ook met de uitreiking van de kinderlintjes (zie vorige blog) vind ik het heerlijk om deze kleine lieverds te zien glunderen.
Alleen: voor mij? Daar moet ik nog even niet aan denken hoor! Sinds een paar maanden woon ik nu met mijn lover samen maar dat geeft al genoeg stress: koken, boodschappen en poetsen. Ik zou werkelijk waar niet weten waar ik de tijd vandaan moest halen om te zorgen voor zo’n klein hummeltje! Want één ding staat voor mij vast: als je kiest voor een nieuw leventje dan moet je daar ook 100% de verantwoordelijkheid voor nemen.
3 reacties
toen wij hem een paar maanden geleden zagen hadden we net besloten om samen kinderen te gaan 'maken'. Het leek wel alsof hij het door had gehad. Met heel veel grappen sloeg hij de spijker op z'n kop; was erg grappig maar ook wel een beetje genant
Vraagje: je woont sinds een maand samen... uit je stukje blijkt dat jij kookt, boodschappen haalt en poetst.. of doen jullie dat samen?
Ik kan me natuurlijk vergissen maar het lijkt of jij het alleen doet en dat hij achterover leunt.
En datzelfde geldt voor dit:
Jij vindt dat je 100% verantwoodelijkheid moet nemen voor een nieuw leventje? Of is dat iets van jullie samen?
(zo niet: flikker die vent het huis uit)
@Goldfish: Haha nee hoor, zo was het niet bedoeld! Gelukkig kunnen we samen de taken verdelen! Maar dan nog vind ik het pittig :) Wat betreft een kleintje denk ik inderdaad dat je daar voor 100% de verantwoordelijkheid voor moet nemen, net zoals de vader dat moet doen.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.