Dat wat er toe doet
Suzanne heet ik, en ik mag deze laatste maand van het jaar met jullie, lezers, mijn gedachten delen. Voor mij is het een maand vol tegenstellingen: ik geef les op een vmbo-school in Amsterdam-Oost, kerstrapporten komen eraan. Er moet nog hard gewerkt worden om te zorgen dat al mijn leerlingen met een enigszins respectabele cijferlijst thuiskomen.
Daarnaast is mijn tweede boek net uit. Als ik niet op school ben, zijn er interviews, tv-opnames en nu dus ook een weblog om te schrijven! Dat boek gaat over, schrik niet, Jezus. Ik heb in een klooster gezeten. Een jaar slechts hield ik het vol, maar het geloof fascineert me sindsdien niet minder.
Van mij hoef je geen halleluja-verhalen te verwachten, of beschrijvingen over hoe Jezus in mijn leven kwam ‘en toen veranderde alles’. Voor mij geen visioenen of engelen aan m’n bed.
Wat dan wel? Toen ik studeerde, kreeg ik een vriendje die wel ’s naar de kerk ging. Ik ging mee, zoals ik waarschijnlijk ook met hem meegegaan was naar de voetbalclub als hij op voetbal had gezeten. En wat daar in die kerk gebeurde, boeide me. Ik was en ben een actief, sociaal iemand. Dreig mezelf regelmatig voorbij te rennen.
Maar in de kerk vond ik een plaats waar er even rust was, waar ik gedwongen werd over mezelf en over mijn leven na te denken. Ik raakte er aan de praat met mensen die werkelijk iets te zeggen hadden, wijze mensen. Ik was onder de indruk.
Mijn vooroordeel dat wie gelooft wereldvreemd of niet goed bij zijn hoofd moet zijn, moest ik aan de straatkant zetten. Dat wil niet zeggen dat ik nu weet hoe het allemaal zit met God. Het verhaal van mijn geloof is er een van twijfel en vooral veel vragen. Maar dat maakt het er niet minder boeiend op, integendeel.
Kerstmis komt eraan; het is een goede tijd om, ondanks alle drukte, ook weer ’s stil te staan bij de dingen die ertoe doen in het leven. Ik heb er zin in!






















7 reacties
Moet ineens denken aan mijn voornemen vorig jaar - iets waar ik normaal niet aan doe. Vaker mediteren. Geloof dat ik het 3, misschien 4x gedaan heb :s
Ben voor 'stilstaan bij' :)
Ik neem aan dat je in een katholieke kerk terecht kwam? Was dat een orthodoxe of meer vrije kerk?
En wat hadden die wijze mensen te zeggen?
En wat deed je besluiten om een klooster in te gaan? (moet dan meteen denken aan die leuke, gezellige, kwebbel van een tante die in een slotklooster had gezeten toen jong was, dat kon ik zó niet rijmen)
Ben niet nieuwsgierig, wel heel erg gefascineerd, atheïst als ik ben.
Al jouw vragen, daar kan ik een boek vol over schrijven (en dat heb ik dan ook gedaan ;)). Ik zal daar in de komende weken wat meer over vertellen, goed? Het was in ieder geval een katholieke kerk waar ik in terecht kwam, maar dat maakte toen eigenlijk niet zo veel voor me uit. Het was veel meer dat ik, net als jij, gefascineerd was door wat er in die kerk allemaal gebeurde.
Ik reageer normaal gesproken niet op blogs, maar ik ben ook door het geloof geintrigeerd, al geloof ik zelf niet. Ben laatst een keer met kennissen meegeweest voor een speciale gebeurtens (voor hun) in de kerk, waren meer genodigden... Vond het een hele fijne plek om te zijn, al begreep ik veel dingen niet... Ik zal je blog blijven volgen!
ik wil ook even reageren Suzanne. Ik geloof. Ik geloof in de Here Jezus. M'n kerkgang bijna elke zondag geeft me rust, ruimte en gedachtes om de week weer gezegend in te gaan. We hebben een hele fijne dominee en in de gemeente voel ik me thuis.
De Bijbel verrijkt m'n persoonlijk leven en ik hoop dit ook te kunnen uitstralen naar mn omgeving.
Zeker ga ik je volgen op Viva.nl en mn boekenbon heb ik zojuist uitgegeven...*wink*
Ik ben benieuwd naar je stukjes, Suus. En stil staan bij de dingen die er toe doen probeer ik iedere dag wel even. Maar zo in december heeft dat toch een extra glans.
Ik ben niet zozeer gefascineerd door wat er in de kerk gebeurt, dat ken ik wel. katholiek opgevoed, naar een gereformeerde bijbelclub, op een gristelijke school gezeten en zelfs een keer in synagoge en moskee geweest om te kijken wat daar gebeurde.
Wat mij fascineert is hoe jij tot het geloof bent gekomen en waarom je een klooster bent ingegaan. En meer breed getrokken, ik ben gefascineerd door zoeken naar zingeving, hoe en waarom doen andere mensen dat?
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.