Zestien en zwanger
Juno is mijn favoriete film. Tienermeisje en zwanger zijn mijn favoriete onderwerpen.
De film gaat over een tienermeisje wat op een verveelde middag seks besluit te hebben met the love of mijn leven en dan zwanger blijkt te zijn.
Daarom was ik ook zo blij dat MTV met een nieuw programma kwam: 16 and Pregnant.
Het gaat namelijk zo: 16 and Pregnant is een nieuw programma waarin cheerleaders (Catelynn/Farrah/Whitney) zichzelf opmaken en dan ineens misselijk worden en zwanger blijken te zijn van Roberto/Kevin/Duncan. Er moeten dan moeilijke beslissingen gemaakt worden en ondertussen balen de cheerleaders dat ze een buikje krijgen en maken zich zorgen of hun borsten ooit nog wel hetzelfde zullen zijn.
Met grote ogen en ook een beetje een open mond heb ik naar het programma zitten kijken. Ik blijk een zwak te hebben voor tienermeisjes met grote problemen.
Ik hoop iedere keer dat er net zo’n jongen langskomt als in Juno. Of dat het tienermeisje net zulke lieve en leuke ouders heeft als Juno.
Maar meestal zijn de moeders de moeders die niet de hand van hun dochter willen vasthouden tijdens de bevalling, “omdat ze niet tegen bloed kunnen. Ik ga seriously flauw vallen.”
Of hebben de tienermeisjes een moeder met grote neusgaten die in de auto de dochter een klap geven.
Het is allemaal erg pijnlijk en ongemakkelijk om naar te kijken. Ik had gehoopt op mooie verhalen en mooie muziek en leuke jongens in atletiekoutfits. Nee, 16 and Pregnant lijkt verdacht veel op het ‘echte’ leven van tienermoeders (denk ik). En dan is het ineens allemaal niet zo leuk meer.
Als ik met mijn neef van drie op stap ben, zie ik mensen weleens kijken. En dan krijg ik hetzelfde gevoel wat ik krijg als er politie voorbij komt. Ik zou willen gillen dat hij niet mijn zoon is. Terwijl hij de allerleukste neef ooit is en helemaal geen vervelende zoon. En mensen kijken waarschijnlijk naar zijn blonde krullen en denken niet: jemig, zij is er vroeg bij. Maar toch, het is een beetje ongemakkelijk. En dan ben ik al lang geen zestien meer.
22 reacties
De aflevering waarin de jonge ouders besluiten het kindje ter adoptie af te staan, vind ik heel bijzonder. Diep respect voor die keuze. Het laat goed zien hoe vreselijk zwaar die keuze is. Niet alleen de keuze trouwens, maar vooral de uitvoering van die keuze. Hoe sta je in godsnaam je kind al een paar uur naar je bevalling? Alles heel goed en netjes gefilmd. Nou, ik heb een flink potje zitten janken hoor bij die aflevering.
juno is een fantastische film, zo goed gespeeld en zo mooi. En grappig.
Wanneer is die mtv aflevering? welk tijdstip? ben ook wel benieuwd daarna, al is dat waarschijnlijk een stuk triester dan juno..
Juno is een geweldige film, goeie muziek, goeie dialogen, goed gecast. Maar niet realistisch. Een kind afstaan gaat dieper en is pijnlijker, dan ze in de film laten zien. 1 keertje huilen in het ziekenhuisbed met je vriendje tegen je aan? Zo makkelijk gaat het niet, daar komt wel wat meer verdriet bij kijken. 16 and pregnant is een indrukwekkende serie, ze laten de echte kant zien van die meiden en hun moeilijke situatie.
Juno is zó'n leuke film!
( maar die jongen...nee die vinnik nie veul an)
Ik ben geen tienermoeder, maar mensen geven me wel altijd het gevoel dat te zijn.
Ik ben 27, en ik oog nog erg jong, mensen schatten mij meestal onder de 20. Als ik met mijn zoontje van 2 over straat loop, kijken veel mensen mij na, en krijg ook vaak van die opmerkingen: nu al moeder?, jij bent er wel vroeg bij zeg? is dat jou broertje? is dat jou oppaskindje?
Telkens moet ik weer uitleggen dat ik 27 ben en getrouwd.
Ik vind dit echt heel erg vervelend........ iemand tips...
@bibaboe Ja vind ik ook. Een goede serie. Ik zal die aflevering ook eens kijken, heb ze nog niet alleen gezien namelijk.
@arwen173 Ik kwam er gisteren rond 16 uur op. Maar je kunt ze ook vanaf de site kijken en dan meteen een marathon houden :)
@Igoneh Tja, maar dat is film he, flink romantiseren. Daarom vind ik 16 and Pregnant zo verslavend om te kijken: realistisch!
@witbloempje Jemig wat vervelend. Of nou ja, wel fijn dat je er zo jong uitziet, maar kan me voorstellen dat je er een beetje moe van wordt. Ik heb geen tips, sorry..
Hebben wij dezelfde liefde-van-ons-leven?!?! Naast dat jij natuurlijk Walter hebt en ik B. Maar moeten we nu gaan vechten om Michael Cera?
Dat is toch die serie die na 23u wordt uitgezonden? *Kijkt zeer ontevreden en voelt zich prompt een oud wijf.* Intrigerende serietitel vind ik, en als ik je zo lees en het kijken waard....
Beetje off topic: heb 1x met mijn nicht van 6 hand in hand over straat gelopen en merkte hoe ANDERS, hoe goedkeurend (??) de mensen naar je kijken, en dat ze voor je aan de kant gaan en zo. Merkte jij dat ook?
Oh, en ik vond Juno over the top/ongeloofwaardig... *duikt weg*
Huh, oh, pagina verversen is ook altijd handig :s
PS @igoneh kan minutenlang staren naar je avatar... mooi...
@witbloempje Vrees dat de enige optie is: je ouder kleden. En/of (indien van toepassing): je haar kort knippen. Maar dat moet je allemaal maar net willen :(
Ik ben zo'n tienermoeder. Was dan geen 16 maar 19 en zag eruit als 16. Inmiddels ben ik 27. Zie er nog steeds veel jonger uit en moet mij legitimeren als ik uitga.
Ik ben zo'n tienermoeder, die altijd gezien wordt als 'de oppas' of 'aupair'. Deze oppas/aupair zorgt alleen voor haar kind. Heeft na de geboorte een HBO-studie gedaan, haar rijbewijs gehaald en woont nu samen met het tienermoederkind in een leuk huisje.
Tienermoederkind komt niets te kort.
We maken verre reizen, hij heeft dezelfde spelcomputers als zijn vriendjes en loopt er verzorgd bij. Met trots kan ik zeggen dat mijn tienermoederkind niet naar de BSO hoeft. Want ik verdien met mijn parttimebaan genoeg om zelf elke dag na school bij het hek te staan.
Laat ik wel zeggen dat ik zonder de hulp van mijn ouders het niet zo makkelijk had bereikt. Vooral mentaal kon ik af en toe wel een steuntje in de rug gebruiken, maar ook het feit dat zij elke zaterdag zo graag hun kleinkind te logeren hebben maakt mijn leven alleen maar leuker (en dat van mijn kind). Dan kan deze jonge vrouw ook gewoon nog lekker uit eten met vriendinnen, ergens een wijntje drinken of gewoon de volgende dag eens lekker uitslapen.
Parapluutje: ik heb respect voor je.
@Witbloempje: geen tips, maar wel de ervaring dat ooit de dag komt dat je het leuk gaat vinden dat mensen je jonger inschatten dan je bent.
"Vroeger" vond ik het ook wel eens vervelend dat mensen dachten dat ik de oppas was. Maar ik ben inmiddels 38, mijn oudste zoon 13 en aan hem wordt wel eens gevraagd of ik misschien z'n zus ben. En 'op mijn leeftijd' is dat best een compliment... :-)
Hier nog zo'n 'tienermoeder' :).
Ik moet wel zeggen dat ik me niet zo kan vinden in waar die meiden op MTV mee bezig zijn enzo (en ook zeker niet met die meiden van zo'n programma wat een poos geleden op SBS was).
Was zelf 17, niet echt ideaal, maar zeker niet het einde van de wereld.
Wel leuk stukje Robin. :)
@ SheilaS Nee hoor, geen oud wijf ;) Het wordt ook 's middags uitgezonden. Echt de moeite waard om eens te kijken. En hm.. Ja, ik heb dat soms ook wel als ik op pad ben met mijn neef. Mensen lachen sowieso naar hem en kijken dan bewonderend naar degene die zijn handje vasthoudt. Heel erg leuk :) Mijn lievelings is met hem samen op een terrasje zitten.
@ parapluutje Wat fijn om te lezen. Net als himalaya veel respect inderdaad..
@ Lemmy Haha z'n zus. Dat lijkt me ook een compliment. Leuk!
@ Anna86 Dank je wel :)
Elke zondag om 19.10 op MTV. Ik vind het een mooie serie, die inderdaad goed laat zien dat het krijgen van een kind op die leeftijd alles behalve rooskleurig is...
Bij mijn 12 jarige heeft de serie zijn doel al bereikt...die wil nooit meer moeder worden ;-)
ik heb ook een zoon van 2 en ben echt al 30 maar word ook meestal jonger geschat, meestal rond de 26.
Bepaald geen tienermoeder leeftijd dus, maar zeker ook niet altijd even handig. Ik merk ook wel dat mensen bijna shocked zijn als ze horen dat ik getrouwd ben en een kindje heb en als ik met hem samen ben, dan zie je mensen ook kijken.
Wat scheelt is dat het puur mn uiterlijk is, want zodra mensen met mij praten of omgaan merken ze wel dat ik geen 18 meer ben zeg maar. Achteraf zeggen mensen dat ook vaak tegen me, dat ze me jonger had geschat maar dat zodra ze me spreken, ze wel merken dat ik toch iets ouder ben, in mijn doen en laten.
Vroeger vond ik het wel vervelend met uitgaan enzo, nu kan het me niet zoveel schelen en ik er mijn haar ook niet voor afknippen :)
Ik hoop maar dat als ik 40 ben, ze me nog steeds 30 schatten. Mn moeder is in de 60 en word ook jonger geschat, kijk, weer een voordeel.
Juno forever!
Vooral de muziek: ik VREET het!
Ik heb gehùìld bij het verhaal van Catelynn! Wat is zij wijs en wat heeft zij een fijne vent(je)/manne(tje) aan haar zijde. En wat een zieke ouders :|
heb het maar even opgezocht op mtv.com... zojuist dikke tranen bij catelyn en haar fantastisch lieve vriendje. Dat stukje net na de bevalling, wat een verdriet en wat een moeilijke en dappere beslissing voor zulke jonge mensen.
Dit soort series/films zijn voor mij ook een garantie voor tranen, inclusief snot... ;-)
Ben net begonnen met naar Catelynn en haar vriendje kijken.
Wat een verstandige tieners, en wat een ACHTERLIJKE ouders: " you're just not the cowboy I thought you were..." OMG
hier nog een tienermoeder,
16 toen ik zwanger werd, 17 toen ik beviel (met een keizersnede.)
Nu inmiddels 20 jaar, voltijd studie (bijna afgerond), parttime werkend, vader (20) en fulltime werkend(= van begin af aan aanwezig) en samenwonend met mijn gezinnetje (al vanaf 2006 en nu eindelijk in een 'echt' (tussenwoning) huisje.) Een gelukkig Huisje- boomje- beestje.
Dit is niet vanzelf sprekend, je moet er hard voor werken, hoe dan ook zal je er met tranen en tuiten doorheen moeten slaan en er een gezond verstand bij blijven hebben, ook dankzij hulp van eigen ouders en schoonouders. En ook veel praten (voornamelijk met partner, als we dat niet zouden kunnen waren we snel uit elkaar gegaan)
Ook ik ken het nakijken van mensen maar al te goed, toen ik zwanger was werd ik regelmatig zelfs achtervolgd, door oudere maar ook door leeftijdsgenoten. Als je ze voorbij kwam, veel gekwek. Ik had al vrij snel een zichtbaar buikje, dus lang met vooroordelen tegen me gesmeten. Toen ik bevallen was, was ik erg blij want nu zou ik niet meer alleen aangekeken worden maar ook mijn vriend + vader. Toch word dit helaas nog steeds gedaan. Inmiddels ben ik er zo aangewend dat het me niet eens meer opvalt, op moment dat ik met me zoontje en vriendinnen in de stad ben, zijn hun eigenlijk degene die het irriteren.
Voor alle tienermoeders die er nu zijn of nog gaan komen, Heel veel succes en niet aan jezelf twijfelen!!
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.