Irem de sloper
Irem krijgt voor Sinterklaas een vloerlamp. En een moker. En als ze heel lief is, misschien nog een extra laag stopcontact in haar kamertje.
We hebben bergen speelgoed. Van kiekeboe-ballen tot knuffels en rammelaars. In alle kleuren van de regenboog. Maar dat is allemaal niet interessant. Kabels van de speakertjes, Betty de Poes, de krabpaal, de vloerlamp, een telefoon en afstandsbediening, dát is pas leuk! Maar zie dat maar eens in een speelgoedzaak te vinden. Gemiste kans Bart!
Als ik haar begraaf onder haar speelgoed gooit ze alles aan de kant om naar de krabpaal van de kat te kruipen. Gelukkig heeft ze de bakjes met brokjes en water nog niet ontdekt. Ik ben heel erg blij dat ze nog niet kan lopen, maar ik heb het vermoeden dat het uitspreken van deze wens niets minder is dan het verzoeken van de goden. En alles wat in haar handen komt moet stuk.
Behalve speelgoed hebben we ook boekjes. Waaarom? Ik heb werkelijk geen idee, want er is tot vandaag de dag nog geen compleet verhaal voorgelezen. Elke keer als ik haar op schoot trek en een boek opensla raakt ze overenthousiast en gilt het uit van plezier. En probeer maar eens voor te lezen als 140 decibel aan gegil door je woonkamer tettert
Elke keer proberen we het natuurlijk weer. We gaan zitten en ik kies een leuk verhaaltje uit. Irem slaakt dan altijd een diepe zucht en kijkt ademloos toe. Maar misschien had ze ook wel iets willen zeggen. Iets zoals, “Mam, flikker alsjeblieft op met dat boek.. Ik ben die kloterijmpjes meer dan zat.” Maar ze kan niet praten. Alleen pruttelen en als we dan zo samen zitten wil ik janken van geluk. Het ultieme dochter-moeder moment. Zo zou elke dag eruit moeten zien. Ik sluit mijn ogen en maak even een mental picture. In mijn verbeelding speelt op de achtergrond een zoetsappig orkest en hoor ik vogeltjes fluiten.
En ineens raatsje… Bladzijde eruit. “Dadadadada!!!” raaatsj, nog een bladzijde eruit. Terwijl de ene oerkreet na de ander wordt uitgeslagen verdwijnen de bladzijdes in haar dikke knuistjes. Ik sta op, pak met beide handen mijn gezicht vast en kijk vol afgrijzen omlaag. Daar zie ik een klein meisje met schattige krulletjes als een soort van mini-Hulk een boek verpulveren tot confetti. Het orkest in mijn hoofd heeft inmiddels plaats gemaakt voor Slayer en speelt ‘Angel of death’. Jullie begrijpen dat de vogeltjes weggevlogen zijn.
En dan vraag ik me soms af, waar is het mis gegaan?
28 reacties
Haha! Geef haar met Sinterklaas inpakpapier. Of zoals mijn broer eens vertelde over een vriendin die het oude speelgoed opnieuw had ingepakt. Waarop haar dochtertje blij riep: zelfde! Dus dat kan ook :)
Hahaha! Ik heb hardop om je moeten lachen. Ik zie het namelijk helemaal gebeuren!
Nouhou... ik zit hier op mijn werk keihard te lachen, hahahaha
Gewéldig!
Mooi! Mooi!
En zo herkendbaar. Mijn Fien heeft gisteren een Duplokraan gekregen, daar kun je dus de hondenvoerbakken mee takelen, de honden zelf, mama's schoenen, stukken laminaat.
En als dat verveeld, dan pak je de hele kraan om mee op de antieke piano te rossen.
Ik geef haar ook altijd de reclamefolders, kan ze lekker scheuren.
@robin, mijn zusje is een week voor sinterklaas jarig, en mijn moeder pikte uit haar cadeautjes allemaal dingen weg, die gewoon in de mand belandden...
@Elvan, gewoon alleen maar kartonnen boekjes kopen. Krijgt ze minder makkelijk stuk (al is het té ranzig als ze er op gaan zuigen. Maar jouw sabeltandtijger zal misschien eerder kouwen...)
Mwhahahaha we moeten onze meiden eens kennis laten maken, 4 handen op 1 buik :-D
@Ingmagh: kartonnen boekjes worden hier idd gewoon kapot gebeten of gesabbeld ;-) 2 weken geleden moest ik nog allemaal papier (inmiddels verworden tot papiermaché) uit dochter's neus peuteren.
Kattenbrokjes zijn hier ook favoriet, het eten heeft ze gehad, ze hevelt nu het bakje met brokken zo over in de waterbak ;-)
Kan hele verhalen schrijven, dus herkenning alom hier Elvan! ;-)
Hahahahaha, heerlijk.
Ik heb deze periode zelf inmiddels professioneel verdrongen :-D.
Beetje rondvragen in je vriendenkring (of bij de kringloop) levert je misschien wel een afstandsbediening van een kapotte dvd speler of televisie op. En een dooie mobiel is hier ook tijden lang het favoriete speelgoed geweest.
Even een heads up trouwens, er kòmt een moment dat kinderen al wèl de afstandsbediening snappen, maar nog niet begrijpen hoe een muis van een computer werkt. Als je héééél zachtjes kunt klikken (of gewoon lekker doorkletst) dan kun je daar een héle leuke pay back periode uitslepen :-D.
Fijne feestdagen!
hahaha zat hardop te lachenom jouw blog toen ik me realiseerde dat het wel heel stil was in de huiskamer. Bleek dochter (net zo oud als Irem) bezig om een zorgvuldig voor haar gemaakt zuidamerikaans beschermingsding, uit elkaar te trekken. Overal liggen nu rode en blauwe draadjes... heel herkenbaar!
Hahaha, ik vind jou stukjes altijd zo herkenbaar! En leuk geschreven ook. Volgens mij schelen jou dochter en mijn zoon ook niet zoveel qua leeftijd.
Oh en kartonnen boekjes, ook hier geen succes, ze zijn al helemaal kapot gesabbeld.
Wij lezen wel voor, maar leggen hem dan eerst in bed. Hij gaat er dan bij staan, maar goed, dat is nog altijd beter dan de boekjes kapot trekken toch?
Op schoot voorlezen is garantie voor aan het boek trekken en van mijn schoot wurmen, maar ik houd stug vol. Ooit zal het me een keer lukken ;-)
Ik sluit mij vast bij LaVie aan die vast binnen nu en 3 uur iets gaat posten X-D
Oh ja, wij hebben zoon ook een oude afstandsbediening gegeven, maar hij wil toch altijd degene die we nog gebruiken. Die smaakt lekkerder ofzo. Zucht.
Brede glimlach hier. Erg leuk blog!
Hahaha Paque.. !!
(Wat erg, ik durfde eigenlijk niet eens meer wat te schrijven weet je dat, zo bang ben ik dat ik als stalker over kom)
Maar goed, het moet maar weer, ik kan me toch niet inhouden :)
Leuk stukje weer, erg grappig! En over een tijdje ga je allemaal krijt- en stiftstrepen vinden in je mooie, lieve Nijntje boekjes, ook om te lachen!
Irem, joehoeee, cutie!
Leuk shirtje, die heeft mijn zoontje ook aan gehad op die leeftijd.
X-D ik dus ook niet LaVie, het het wordt ook zo afgezaagd. Toch dweil ik elke keer weer onder mijn stoel als ik die krullenbol zie verschijnen in mijn scherm.
Daarom durfde ik mij wel bij jou aan te sluiten ;)
Onbetaalbaar! erg leuk.
Ja inderdaad, het wordt een beetje afgezaagd. Daar ben ik me ook van bewust, daarom hou ik me nog in. Maar eigenlijk wil ik het wel uitschreeuwen, zo'n lekker kind vind ik het!
Nou, ik ben weer weg, hihi.
Die foto! Wat een mooi kindje! *Jaloerse blikken naar het scherm*
Elvan, je moet een Irem-fanclub-hyve oprichten! :)
Mijn moeder heeft mij uit frustratie eens een oude wehkamp gegeven. Ben er twee uur zoet mee geweest schijnt. Leuke blog trouwens!
Geweldige blog, wat heb jij toch een prachtige dochter, jee wat is dat kind mooi!!
goh hebben wij dezelfde dochter? Ik heb inmiddels uit de schuur een oude afstandsbediening gevist, ze heeft een telefoon van heel vroegah en zet haar regelmatig naast de oud-papier bak.
Leeeeeeeeeeuk!
En La Vie, maak je niet druk...Ik voel me ook een stalker (wel een met weinig woorden...want ik durf niet verder dan 'leuk'..bang om eng over te komen haha)
Wat een prachtig meisje ja! Dat wilde ik laatst ook al zeggen. Aaaahh wat een schatje... *kwijlt nog even verder*
Hilarisch stukje!!!!
Oh dank jullie allemaal! Ik heb haar een oude telefoongids gegeven, maar als het zoveel bladzijden zijn is de lol er snel vanaf blijkt. Ben nu op zoek naar een oude afstandbediening. De oude telefoons houden voorlopig als back up!
oud toetsenbord is ook leuk (hebben ze bij mn dochter op de creche naast alle leuke gekleurde verantwoorde zooi en ze komt er iedere namiddag weer enthousiast mee aanrennen om me te laten zien! (en die bak water en brokjes: it aint gonna be long till she figures it out!)
Ik lees je blog vaak, maar zal nu ook eens reageren. Ik heb een dochtertje van 10 maanden en je verhalen zijn zo herkenbaar! Sowieso lijken ze op elkaar (ja, krijg ook dezelfde lyrische reacties als jij..), alleen heeft de mijn lang steil haar en hebben ze veel dezelfde kleertjes. Grappig om te zien!
Dit is ook zo herkenbaar! En ik kan je vast vertellen, een nep/oude afstandsbediening helpt niet. Dat probeerden wij hier ook, maar ja, wij 'spelen' daar ook niet mee, dus wil zij het ook niet..
Qua papier: ik moest een keer thuis wat uitwerken van mijn werk en toen had ik van die grote vellen papier bij me, met allemaal geeltjes erop geplakt.. Ik heb haar de hele dag niet meer gehoord.. Het uitwerken ging minder goed, trouwens :)
Nu zit ze naast me letterlijk haar kaas van haar brood te eten, kijken of ik er nog wat brood achteraan kan stoppen.
oh die brokken hier ook gehad (nu issie vier) maar duurt idd een hele tijd en veel brokken voor ze het snappen hihi
jah voorlezen op schoot kan ie nu ook, geloof me die mooie momenten komen echt trust me
en sluit me aan bij de kwijl club.. damn cute child..
ooit riep ik heel hard wil gee kindjes meer, maar als ik dat zie.. damn hoor iets hard rinkelen.. bioklok?
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.