Terug in de tijd
Voor een opdracht ging ik vorige week op een hele rits middelbare scholen langs om mensen te interviewen. Echt weer eens leuk, ik kom anders nooit op scholen. Maar man, wat ben IK blij dat die tijd voorbij is.
Niet om de scholen hoor, die zullen goed zijn en de docenten professioneel. Maar ik vond het vreemd om er rond te lopen, ik kreeg er allerlei flashbacks naar mijn eigen middelbare schooltijd door. En die was niet bijzonder tof, vandaar waarschijnlijk mijn medelijden met de kids 
Want hoewel sommigen het er misschien prima naar hun zin hebben, had ik dat toch: medelijden. Want ik weet zeker dat een groot aantal het er níet leuk vindt. En dan dus niet vanwege de scholen zelf, maar omdat die leeftijd zo irritant is. Ik kan serieus nog steeds blij zijn dat ik geen 12 t/m 15 meer ben!
Hoe je (ik in ieder geval) bij ieder kledingstuk dat je kocht dacht ‘Wat zal de klas hiervan denken, is dit wel cool genoeg?’. Hoe je over ALLES onzeker was. En hoe je ALLES stom vond, en niet alleen jij maar iedereen om je heen. Dus als iemand ook maar 1 mini ding deed dat in de verte ongewoon was -een apart woord zoals ‘stupide’ gebruiken, een aparte beweging maken, een aparte bril dragen- dan was dat direct onderwerp van de dag/week.
Hoewel het misschien aan mijn school lag, maar dat denk ik eigenlijk niet. Want ik voelde het op de scholen die ik vorige week bezocht ook. Ik rook de onzekerheid, ik zag al die meiden als kopietjes in precies dezelfde kleding lopen. Alles om maar zo normaal mogelijk te zijn en zo goed mogelijk te blenden.
Ik herkende de rangorde in de groepen duwende en schreeuwende kinderen. De populairste leerlingen altijd het meest aanwezig, qua geluid en gedrag. De geniepige roddelaars die daar stroperig omheen dralen en daarachter bijna onzichtbaar de meest onzekere kinderen.
En ik had met hen allemaal te doen. Omdat het zo veel leuker kan, of nee, omdat het veel leuker wórdt. Door de bezoeken aan die scholen besefte ik weer eens hoe fijn het is dat het me niet meer interesseert wie wat precies van me vindt. Niet meer zo veel als in die tijd in ieder geval
2 reacties
Het zou zo leuk kunnen zijn. Maar op die leeftijd ben je zo met jezelf bezig, en met anderen, zucht. En als je pech hebt moeten ze altijd jou hebben.
hmm, ze moesten mij gelukkig niet hebben al lijkt het uit dit stukje misschien of dat zo was, maar inderdaad dat vermoeiende met jezelf en met anderen bezig zijn. Relief dat dat weg is! In die mate dan
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren