Het Chris Zegers Syndroom
Zondag gaat de film ‘De Hel van ’63′ in première. In deze film van Steven de Jong speelt Chris Zegers een van de hoofdrollen.
Chris speelt hierin de rol van Kees Ferwerda, een arbeider die de tocht uit wil rijden omdat hij aan zijn vrouw Dieuwke (Chantal Janzen) wil bewijzen dat hij heus wel eens iets af kan maken.
Allemaal leuk en aardig en hoogstwaarschijnlijk ontroerend ofzo. Maar ik heb een beetje een probleem met de acteur Chris Zegers. En dat probleem heb ik met meer acteurs.
Ik kan namelijk de acteur Chris Zegers niet meer los zien van de Mensch Chris Zegers. Als Chris in de trailer van ‘De Hel van ’63′ op schaatsen over de Friese wateren zie ploeteren, denk ik alleen maar: Ja Chris, dat is wat anders dan Madagascar. Ik denk dan ook meteen dat hij omhoog zal komen uit zijn schaatshouding en zal zeggen “je zou het nu niet zeggen, maar het is in Friesland niet áltijd zo koud. Het klimaat kan nogal schommelen, dus hou rekening met de weersvoorspelling als je je tickets naar Friesland boekt.”
Doordat Chris zo’n sterke tv-persoonlijkheid is, krijg ik dat beeld niet meer van mijn netvlies als ik hem in een film zie acteren. Ik kan hem dus als acteur maar met moeite serieus nemen. Ik heb dit met meer presentatoren slash acteurs. Ik noem het: het Chris Zegers Syndroom.
Chantal Janzen is ook zo iemand bij wie ik lijd aan het Chris Zegers Syndroom. Als ik haar in de trailer tegen Chris zie schreeuwen: “Nooit maak jij iets af! Nooit doe je wat je belooft!” Dan denk ik er automatisch achteraan: “Wat kan ze acteren hè, die meid” Ik heb haar inmiddels meer als presentatrice gezien dan als actrice, dus dan krijg je dat.
En nu vraag ik me af: hebben jullie dat bij Linda de Mol ook? Ik heb dat niet bij Linda als Cheryl Morero in Gooische Vrouwen, maar misschien wel bij Linda in haar serieuze rol in ‘Terug naar de Kust’. Ik moet die film natuurlijk zien om er achter te komen, maar zijn er al mensen die bij ‘Terug naar de Kust’ zaten te wachten totdat de tune van Love Letters door de zaal zou schallen?
Ik ben benieuwd. En waar ik ook benieuwd naar ben: hebben jullie dit ook? Of ben ik de enige die last heeft van het Chris Zegers Syndroom? En als jullie het ook hebben: bij welke acteurs slash presentators?
29 reacties
Nee eigenlijk niet.
Helemaal raak, Nynke.
Hoop dat ik voordat ik naar De hel van '63 ga die witte linnen broek en die ontzettende zen-/Zwitserlevenblik van Chris van m'n netvlies krijg.
Niet recent, maar toch: kon Marga van Praag (voorheen Jeugdjournaal) nooit serieus nemen als verslaggever voor het grote-mensen-journaal.
Nu je het zegt!
Ik had al een en ander over De Hel van 63 gehoord, leek me super (als Friezin).
Maar nu ik de trailer heb gezien...met Chris...
Beetje erg ongeloofwaardig inderdaad. Ik zie hem ook absoluut geen Elfstedentocht schaatsen.
Chantal Janzen heb ik het al iets minder erg mee en Linda de Mol die kan bepaalde types erg goed spelen inderdaad!
In Gooische vrouwen, maar ook die film waar ze een miljonair aan de haak slaat...zeker niet slecht!
Ligt eraan. Linda de Mol doet met haar Cheryl iets wat zo anders is, dat ik het eigenlijk wel geloof. Tom Cruise is wel zo'n acteur die ik niet los kan zien van zijn andere films en prive leven; met Will Smith krijg ik hetzelfde probleem.
In Terug naar de Kust zag ik alleen maar Linda de Mol... Maar dat kwam ook omdat ik het vantevoren al zo stom vond dat zij de hoofdrol had terwijl we zoveel goeie/ echte actrices hebben...
Het personage van Linda in Terug naar de Kust heeft een zwager die heet Martin... Toen ze die naam uitsprak moesten vriend en ik wel lachen: klonk zo Cheryl zonder dat Gooische accent!
Nooit over nagedacht, maar nu ik je stukje lees; heel herkenbaar!
ik heb dat ontzettend bij Brad Pitt!! Die kan ik ook nooit los van zichzelf zien als acteur. Wat voor rol hij ook speelt, ik zie altijd Brad Pitt
Oeh ja Marga van Praag...met die Ienieminie- schrille stem...ze stelde ook altijd kinderjournaalvragen. Wel lekker duidelijk, dat dan weer wel. :)
Ik heb het bij Robert Redford.
Ik blijf in Tom Hanks altijd Forrest Gump zien.
De acteurs van Friends kan ik ook niet serieus nemen als ze in andere films spelen.
En inderdaad, bij Brad Pitt en Tom Cruise zie ik altijd gewoon Tom Cruise en Brad Pitt i.p.v. het personage.
Bij het kijken naar George Clooney dringt de Nespresso reclame zich op.
Altijd fijn om te merken dat je niet alleen staat in dit soort dingen. Ik heb het idd ook bij Friends- acteurs, en dan vooral bij Ross. Die kan ik nooit meer los van Ross zien.
En Bram van der Vlugt is Sinterklaas, wat hij ook doet. Nu hij ook de stem van de Royal Canine radiospotjes is, denk ik steeds: Sinterklaas heeft toch geen hond?
Reinout Oerlemans en Antonie Kamerling blijven altijd Arnie en Peter.
Ik kan bij sommige acteurs hen niet los zien van hun prive-zaken. Zo trek ik Mel Gibson minder goed door zijn geflipte gedoe met godsdienst en drank.
ha grappig, had het toevallig net na het zien van Komt een vrouw bij de dokter over dit fenomeen. Ik zie alleen maar Carice van Houten die speelt dat ze een doodgaande zieke moeder is. Ze kan vast fantastisch acteren, maar het feit dat het Carice van Houten is leidt af van het verhaal ofzo. Ze hadden wat mij betreft een onbekende actrice erin mogen stoppen.
Beetje probleem van een klein landje? Sommige acteurs lijken in elke film mee te spelen en dus kijk je telkens tegen dezelfde gezichten.
Ook wel "typecasting"
Beetje bij Linda met haar koffertjes.
Gisteren "terug naar de kust" gezien en had het gevoel dat er iets te winnen viel in de film.
@Nynke: Dat dacht ik met Ross ook altijd, totdat ik Band of Brothers zag. Heel overtuigend. Bij Carice moet ik alleen maar aan kadootjes denken. Misschien verandert dat bij KEVBDD :)
Antonie Kamerling. Het Antonie Kamerlingsyndroom houdt ook in dat elke dramafilm waar de beste man in speelt een comedy wordt (maar ergens toch ook weer een drama). Dit heeft m.i. niet zozeer met GTST te maken als met 's mans weerzinwekkende acteerprestaties.
Ik heb dat een beetje bij Beau Erven van Doorn. Dat hij bij wijze van in een film opeens zegt "Deal or no deal?".
Ja, met Linda de Mol idd.
Ross, defenitely. Zelfs bij Band of Brothers Elvan! Hij blijft gewoon Ross, klaar :-)
Jack van Will&Grace kan natuurlijk in geen enkele andere film/serie meer spelen, dat lijkt mij duidelijk.
Ik heb het ook! Maar (ook met acteurs die bekend zijn geworden in het ene type rol en dan een heel ander type spelen): Cas Jansen, Lieke van Lexmond, Angela Schijf (die PIJNLIJK slecht acteert in die Flikken Maastricht serie). Als ik hoe heet ie (uit Baywatch) zie denk ik gelijk aan die filmlpjes op youtube waarbij hij dronken over de vloer krabbelt, bij George Clooney heb ik altijd accuut trek in koffie en als John Malcovic in beeld komt denk ik altijd aan die film Being John Malcovic en ga ik dingen zien door zijn ogen.
(het Maar hierboven moet met zijn!)
Ik heb het met 'Wit Licht'... daar zie ik Marco Borsato in Afrika rondhuppelen in plaats van de persoon die hij speelt.
Even terug naar Chris Zegers... Ik zie die stomme grijns altijd, die Paul Groot meesterlijk na heeft gedaan. Chris Zegers komt niet los van de grijns, never nooit. En het is de schuld van Paul Groot...
Jaa mee eens! Leuke column en erg herkenbaar. Ik heb het ook bij Chantal Janzen, maar vooral ook met Beau van Erven Dorens. En inderdaad ook al die drank/drugs-problemen van mensen in het echt, ik kijk nu op een andere manier naar de opgefokte scenes van Chandler in Friends...
Eens! Chris Zegers als schaatsende jaren zestig kerel, dat kan toch niet goed gaan!
En bravo! Je hebt een rtl travel fragment van Chris opgeduikeld waarin geen fles drank soldaat wordt gemaakt......
@raspberry Ik heb die persiflage nog even teruggekeken en hij is inderdaad echt meeeeeesterlijk. Vooral dat geginnegap met de cameraman en geluidsman.
@euhmtja Je moet even diep graven, maar dan heb je ook een volledig uniek filmpje :)
helemaal mee eens. leuke column!
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren