Speciale aanbieding: gelukkig in tien dagen!

Ik ben het in grote lijnen met je eens. Toch moet ik zeggen dat ik ooit een boek gelezen heb (Niet morgen maar nu - Wayne Dyer) dat voor mij een eye-opener was en dat mijn leven grondig veranderd heeft, omdat ik de nieuwe inzichten die ik door dat boek opgedaan had, onmiddellijk ben gaan toepassen. Het gevolg is dat mijn leven grondig 'ten goede' veranderd is.

Ik krijg juist jeuk op rare plekken van de bijbel. Er is zoveel mis met dat boek dat ik het een leuk sprookje vind maar verder niet.

Instant cursussen geloof ik ook niet in, maar in het spirituele circuit (in de breedste zin van het woord) zitten soms dingen die absoluut meer duidelijkheid en waarheid bevatten dan in de bijbel.

Ik weet niet of je voor een ander kan bepalen of hij of zij ergens wat nuttigs uithaalt. Ben het wel eens in de zin dat het op mij ook als grof eld verdienen overkomt (The Secret, hele dure 'jezelf vind cursussen'), Maar ja, weet ik veel of een andere er misschien toch niet iets aan heeft. Dat is niet aan mij om te bepalen. (OK, ik krijg er enorm de kriebels van als mensen gaan beweren dat een kind ADHD heeft omdat het niet goed geincarneerd is, of wegens het advies van een healer het advies van een huisarts in de wind slaat).

En de kerk van mijn ouders is ook niet vies van geld vragen trouwens. Elk jaar krijgen ze een brief met een gesuggereerde bijdrage (bepaald percentage inkomen) en met hun verjaardag komen ze ook altijd met een zakje langs. Bedoel ik niet als aanval op Suzanne of het christelijke geloof an sich hoor, maar weet niet of Gerard Reve wel gelijk had.

Ik wil ook niet beweren dat de bijbel het enige boek is waar alle antwoorden in staan, hoor. Of dat de moderne boeken en methodes alleen maar onzin verkopen. Mijn bezwaar is, dat ik een hele industrie zie ontstaan van zogenaamde spiritualiteit. Het ligt ook aan onszelf: we willen van alles, en we willen het snel. Daar horen ook levensgeluk en je goed voelen bij. Dat kan gewoon niet altijd. Dat bedoel ik zo ongeveer.

Oh, maar ik vind wel dat je een punt hebt hoor, een heel interessant punt. Het past ook bij onze cultuur vind ik. Wij zijn nogal van de dingen zo aanpassen dat het in ons straatje past, een maakbare samenleving, polderen etc. Minder van de dingen ondergaan, of op zijn beloop laten. Ook zijn we er steeds meer aan gewend dat 'ervaringen' geld kosten. Kan het even niet zo snel in het Nederlands uitlegen, maar zeg maar de commodification van ervaringen zorgt er denk ik ook voor dat we iets misschien meer waarderen als het veel geld kost. Bijvoorbeeld een dure cursus in plaats van een goed gesprek met een naaste, of een priester of weet ik wat.

Eens met heejhallo dat de kerk alles behalve goedkoop is. Laatst werd mijn nichtje gedoopt: vooraf betalen door de ouders voor de doop en er ging ook weer een schaal rond bij de genodigden.

Ben het verder wel met je eens dat wij alles denken te kunnen kopen: ook geluk. Geld en materialisme is bij ons nr. 1, dat heeft niets met spiritualiteit te maken.

Tja de huur of het onderhoud van zo'n kerkgebouw, het salaris van de voorganger, de hulp aan behoeftige mensen, moet ergens van betaald worden natuurlijk. Helemaal niet gek dat dat door de kerkleden (naar draagkracht) opgebracht zal moeten worden.
Aan een voetbalvereniging betaal je toch ook contributie?

Het geloof an sich (waar Suzanne het volgens mij over heeft) is overigens gratis.