Spreekt ze ook Spaans?
Zelf merk nauwelijks meer dat ik ‘anders’ ben. Neemt niet weg dat vreemden mijn blonde haren en blauwe ogen als interessant beschouwen. En dus krijgt Pablo de vragen als ik even niet oplet: ‘jouw chica is een gringa he?’
Toen ik voor de eerste keer in Bolivia kwam, voelde ik me op en top toerist en gedroeg ik me ook zo. Ik kon qua tijd en geld doen en laten wat ik wilde, mopperde op de smerige toiletten en kon net de weg en de rekening vragen in het Spaans.
Als Bolivianen me nieuwsgierig aankeken of een opmerking maakten over mijn blauwe ogen, vond ik dat niet meer dan normaal. Ik was Nederlandse, kwam van ver en was op mijn beurt weer nieuwsgierig naar de dames met de zwarte vlechten en bolhoeden.
Boliviaans accent
Maar nu is dit land mijn voorlopige thuis en voelt het alsof ik mezelf en mijn leven slechts verplaatst heb. Ik kan me niet meer alle financiële vrijheid veroorloven, voel me niet ‘op bezoek’ en wordt zelfs verweten met een Boliviaans accent te praten. De dames op de markt die te veel vragen voor hun fruit of groente omdat ze een ‘gringa’ voor zich denken te hebben, komen snel op hun prijs terug als ik voor de helft bij de buurvrouw ga kopen.
Als ik weg ben
Omdat ik doe alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat ik me als blondine voortbeweeg door een land waar iemand met bruin haar al als ‘blond’ wordt bestempeld, is Pablo degene die de vragen krijgt. Een dame op de markt maakt een veelbetekende hoofdknik maar mij en vraagt zich af of ‘ze ook Spaans spreekt.’ Als we ons registreren in een hotel durft de eigenaresse pas te vragen ‘waar ze vandaan komt’ als ik even weg ben en ook de bestuurder van een motortaxi in de tropen grijpt de gelegenheid aan om Pablo te ondervragen wanneer hij hem als passagier vervoert.
Gelukkig komen alle vragen voort uit positieve nieuwsgierigheid. En tot de dag dat ik besluit mijn haren te verven en in twee vlechten te doen, zal ik altijd een ‘gringa’* blijven.
* gringo/gringa: iemand uit een ander land.
© foto: privébezit Maaike
3 reacties
Hola! Ik wou even zeggen dat ik het erg leuk vind om je blogs te lezen. Mijn man komt uit een buurland van Bolivia, wat erg vergelijkbaar is, en wij willen over een paar jaar ook daar gaan wonen. Alles wat je schrijft is ook erg herkenbaar. Zelfs na 9 jaar, ben ik voor buitenstaanders nog steeds een gringa.. Over een paar weken gaan we weer die kant op, joepie!
Heel herkenbaar. Ik woon al jaren in Spanje en wordt nog altijd als een guiri gezien en verder word ik standaard muñeca, guapa, reina en rubia genoemd ;-)
Heel herkenbaar inderdaad.
Overigens, sinds ik ook geemigreerd ben, heb ik ook echt veel meer respect gekregen voor alle inmigranten en hun kinderen in Nederland. Velen van hen worden nog steeds (in negatieve zin) bestempeld worden als die Turk of Marokkaan, terwijl ze in NL geboren en getogen zijn en niet eens zoveel hebben met het land van hun (groot)ouders.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren