Mooie woorden, diepe wijsheden
Ik houd van muziek, ik houd van lekker eten, ik houd van hardlopen langs de Amstel, maar het meest van alles houd ik van op de bank met een boek. Sinds jaren heb ik een notitieboekje waarin ik mooie zinnen die ik tegenkom, opschrijf.
Lezen om te verzamelen
Het is een soort obsessie geworden. Soms vraag ik me af of ik niet vooral lees om mooie zinnen op te sporen die ik vervolgens aan mijn verzameling kan toevoegen.
Potentiële winkeldief
Laatst was mijn oude opschrijfboekje vol, en er moest dus een nieuwe komen. Wel een uur lang heb ik bij de Bijenkorf staan dralen welke het moest worden. Het winkelpersoneel ging me steeds argwanender aankijken; ook nette mensen kunnen winkeldieven zijn.
Mijn kostbaarste bezit
Uitspraken van kerkvaders en filosofen maken deel uit van mijn verzameling, maar ook citaten uit ‘Le petit prince’ en uit films. Mocht mijn huis ooit in brand vliegen, dan zijn mijn notitieboekjes de eersten die ik meeneem.
Stilteboekje
In het klooster heette mijn opschrijfboekje “stilteboekje”. ’s Ochtends, vóór het ochtendgebed, van 6 tot 7 uur, zaten wij stil in de kerk. Mijn stilteboekje had ik in een van mijn zakken gestopt. Ik hoefde er nauwelijks uit te lezen, kende de teksten – op volgorde – uit mijn hoofd.
Verdwijnen in de tekst
Iedere ochtend een uur de tijd om over een paar zinnen na te denken, ze te laten ronddwalen in je hoofd. Ik zou het nu niet meer volhouden denk ik, maar toen heeft het me geen moment verveeld. De woorden kwamen tot leven in mij, voedden mij. Ikzelf werd deel van de tekst, als Alice in Wonderland.
Als ik oud en wijs ben
De veelvraat die ik nu ben, heeft dat gevoel van één worden met de tekst verdreven. Toch kan ik nog altijd verdwijnen in een boek. Niets wat heerlijker is dan dat. En wie weet, als ik oud ben, is er iemand die mijn woorden in een boekje met wijsheden opschrijft. Ze zullen allemaal gejat zijn, ik heb niets zelf bedacht. Maar dat geldt voor de meeste wijsheden.



















4 reacties
Mooi,geschreven!!
Even een vraagje, mis je het kloosterleven nou nooit,vooral in deze jachtige tijd??
Suzanne, ik wil je even bedanken voor je geweldige blogs tot nu toe! Ik ben zelf ook gelovig, maar wel op een nuchtere, enigszins wetenschappelijke manier. Het is verademend om jouw blogs te lezen, die voor mij een steuntje in de rug zijn!
Lichtbron: ik mis het kloosterleven zeker. Je hele leven in het teken stellen van dat éne waarvoor je gekozen hebt, dat is echt heel erg mooi. Het is op een bepaalde manier ook een heel vrij leven, je "hoeft" niet zoveel. Ik voelde me deel uitmaken van een heel bijzonder iets. Ik benijd de mensen die het wel kunnen volhouden... Maar goed, dan moet je het wel kúnnen. Je moet er echt voor gemaakt zijn.
(Sorry voor de late reactie trouwens, en Steefsje: dank voor je mooie woorden!)
Geeft niet hoor,Suzanne.
Ben je nog weleens op bezoek geweest,of mag dat dan niet meer??
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren