De tijd die voortraast
2009 ligt achter ons, 2010 is nog niet begonnen. We blikken terug, we kijken vooruit. Wie wordt er niet melancholisch van? Ik denk aan de dingen die gebeurd zijn, de kansen die ik gepakt heb, de mogelijkheden die ik heb laten liggen. Wat zal het komende jaar brengen?
Zand door je vingers
Is het omdat ons leven zo kort is, dat we denken in dagen, maanden, jaren? Tijd die achter ons ligt en de tijd die ons nog rest? Zodra je oud genoeg bent, om een besef van tijd te hebben, lijkt die tijd steeds meer door je vingers weg te glippen.
God heeft de eeuwigheid
Niet voor God. God heeft alle tijd van de wereld. Dat feit heeft de kerk goed begrepen. (Met “de kerk” bedoel ik vooral zoals die van oudsher bedoeld is: alle mensen bij elkaar die zich met God verbonden voelen.) In de kerk heeft het begrip “tijd” een andere inhoud dan wat wij er doorgaans onder verstaan.
Tijd die in de rondte draait
Het kerkelijk jaar verloopt niet in rechte lijn, zoals onze jaartelling, maar in een cirkel. Het begint bij de advent: een tijd van verwachting. Dan komt Kerstmis: de vervulling van die verwachting. Nog maar nauwelijks bijgekomen van het kerstfeest, begint de vastentijd: we bereiden ons voor op de lijdenstijd van Christus. In de Goede week komt het lijden tot een hoogtepunt, om weer opgevolgd te worden door een nieuw, absoluut hoogtepunt: Pasen. Hemelvaart en Pinksteren sluiten de hele heilsgeschiedenis af. Het jaar daarop begint alles weer opnieuw.
Een jaar in een week gepropt
In het klooster werd deze cyclus iedere week gevierd: in de nacht van donderdag op vrijdag waakten we bij toerbeurt in de kerk om de lijdensnacht van Jezus te gedenken. Vrijdag was de vastendag, zaterdag een stille dag en zondag feest!
Het hele leven in ÈÈn dag
De binnenste cirkel van die cyclus is de dag zelf: ochtend-, middag-, avondgebed en de completen voor het slapengaan maken van iedere dag een afgerond geheel. Iedere dag is hetzelfde, maar in iedere dag zit het hele leven vervat: van geboren worden tot sterven, met al z’n hoogtepunten en dieptepunten.
De seizoenen van de tijd
Zo heeft ieder moment van de dag, iedere dag van de week, iedere tijd van het jaar zijn eigen kleur, zijn eigen stemming. Van inkeer en soberheid tot uitbundig feestvieren. Als de seizoenen. En als alles is geweest, begint alles gewoon weer opnieuw. In deze visie op de tijd gaat het niet om ‘verder komen’ of ‘vooruitgang boeken’, maar om ‘dieper gaan’, ‘beter begrijpen’ en rijper worden. Dat is wat anders dan ouder worden. Ik koester deze gedachte graag, des te meer omdat ik ook geen 21 meer ben…
Dit is mijn een na laatste blog voor Viva. Vanaf januari zullen jullie me kunnen volgen op mijn eigen weblog. Ik hoop daar ook weer van jullie te horen!
3 reacties
Bedankt voor je mooie blogs!
Oh.. nu al?
Jammer. Ik ga zeker naar je eigen weblog!
Schitterende blog Suzanne, een moment van bezinning aan het begin van het nieuwe jaar. ´In iedere dag zit het hele leven vervat´, hoe mooi!
Bedankt voor al je fijne stukjes, heb ze met veel plezier gelezen.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren