Ramp in de Cariben
Toen ik vanochtend om zeven uur het journaal aanzette, stroomden de beelden van Haïti mijn kamer binnen.
In eerste instantie denk je, hoe hypocriet ook: ‘Hè, wat vervelend zeg. Alweer een aardbeving. Wat sneu voor die mensen.’ Of iets in die trant. De ernst van de situatie dringt in ieder geval niet tot je door. Het is op dat moment nog een ver-van-je-bed-show.
Tot je een paar uur later weer het nieuws aan zet. En er nog steeds beelden voorbij vliegen. Van enorme ingestorte gebouwen, waaronder ziekenhuizen, het presidentiële paleis en het hoofdkwartier van de VN-vredesmissie in de hoofdstad Port-au-Prince. Straten bezaaid met doden en gewonden, en huilende mensen in paniek op zoek naar hun geliefden.
Dit armste land van het westelijk halfrond is zwaar getroffen. Aan een natuurramp als een aardbeving zit altijd nog een staartje. Een flinke, zelfs. Want de bevolking is in paniek en hongerig (dat waren ze voor de ramp al) en bestormen winkels en woningen voor eten.
De medische voorzieningen zijn verwoest. Slachtoffers kunnen niet vervoerd worden naar ziekenhuizen omdat de wegen onbegaanbaar zijn, en als het wel lukt is er nog weinig kans omdat er geen stroom meer is.
Een catastrofe waar we de komende dagen nog veel over zullen horen. Bij rampen van deze omvang wil ik zo graag wat doen. M’n rugzak pakken en vertrekken, helpen. Ik kan niet rustig naar de beelden kijken en m’n schouders ophalen.
Waarschijnlijk wordt er wel een gironummer geopend. Maar of het geld dan goed terecht komt…?
Als je iets wil doen, steun dan het Rode Kruis of Artsen zonder Grenzen. Dan weet je zeker dat er iets gebeurt. Op dit moment biedt het Rode Kruis in Haïti al noodhulp, en vanmiddag arriveren er twee extra noodhulpteams van het Internationale Rode Kruis om extra ondersteuning te bieden.
Het Trinité ziekenhuis van Artsen zonder Grenzen is zwaar beschadigd door de aardbeving. Ook zijn er veel medewerkers gewond geraakt. AzG stuurt met spoed extra hulpverleners om in de groeiende behoefte aan medische hulp te kunnen voorzien.
Vlak na de ramp werd gevreesd voor honderden doden. Inmiddels is dit veranderd in duizenden… en het aantal blijft groeien.
© foto: YouTube- still uit filmpje
16 reacties
de vriend van een vriendin van mij zit daar, ze weet nog steeds niks... Het veranderd het ineens van een ver van je bed show naar een wat dichterbije show... Ik ben best bezorgd!
Pfff dat kan ik me voorstellen zeg... Heel veel sterkte, ook voor je vriendin!
onze halve familie woont in port au prince, we wachten met spanning af of er iemand overleefd heeft. De telefoonlijn is dood. Ik ben bang dat dit nog wel even gaat duren
Wat moeten jullie in spanning zitten... ik hoop echt dat jullie snel wat horen.
@ingmagh @natadecoco Wat verschrikkelijk lijkt me dat!! Sterkte allebei!
He ingmagh en natadecoco , vreselijk die spanning. Hoop dat jullie snel goed nieuws horen.
Mijn moeder zit op dit moment in Jamaica, een eiland verderop. Dat vind ik al veel te spannend.
@ ingmagh en natadecoco: Heel veel sterkte!!!!!! Dat er heel snel goed nieuws jullie kant op komt!
bijna iedereen is nog in leven, er missen er nog 2...
ik heb nog niks gehoord. Ja, wel van die vriendin, maar niet over haar vriend...
@natadecoco: wat fijn dat bijna iedereen nog in leven is! Wat een opluchting! Heel veel sterkte met het wachten op bericht over de overige twee mensen...
@ingmagh: Wat een spanning zeg, nogmaals heel veel sterkte!! Houden jullie ons beiden op de hoogte?
Wat een verschrikkelijke ramp voor zo'n straatarm land. Ik ga meteen geld overmaken naar giro 555. Dat is uiteindelijk toch het enige dat je kunt doen.
zoals beloofd: de vriend van mijn vriendin én zijn familieleden zijn in leven. Ik ben erg opgelucht en blij voor mijn vriendin. Hém ken ik helemaal nog niet, ik vind het super fijn om te weten dat dat nu gewoon wel nog gaat gebeuren :-)
@ingmagh: Wat geweldig!!! Wanneer komt hij naar Nederland? Echt supernieuws :D
ze wonen niet in NL, vandaar dat ik ook niet de officiele berichtgeveingen kon volgen hierover helaas. Wanneer hij van Haiti weg kan weet ik niet, maar dan gaat hij waarschijnlijk eerst terug naar de USA, waar mijn vriendin ook zit en hem heeft leren kennen.
Ah oke! (beetje kort door de bocht dat ik meteen uitging van NL) Maar goed, ze zal wel blij zijn als ze hem weer veilig in d'r armen kan sluiten!
Jeetje... wat een opluchting moet dat zijn ingmagh. Verschrikkelijk, zo wachten in spanning.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren