week 2 | 14.01.10 | 17:59 | Blog | Nastaran | Nieuws | Studie | Uitgaan | Werk | Door NastaranRK

Hoi, ik ben Nastaran

Ik mag me nu gaan voorstellen en de eerste zin is bij deze getypt. Als de eerste zin getypt is, gaat het allemaal wel makkelijk. Zou je denken… Niet zeiken, DOEN!

Oké. Mijn naam is Nastaran Razawi Khorasani. Nastaran betekent ‘een kleine roos’ in Iran. Razawi betekent niets. En Khorasani is een provincie in Iran, waar mijn voorvoorvoorvoorvaderen hebben gewoond.

Slaappillen
Mijn naam is wel heel erg Iraans, merk ik nu opeens op. Een roos in Iran en een provincie in Iran. Goed. Ik ben daar immers ook geboren. Aan de zee. Aan de Kaspische Zee. Vijf jaar gewoond en met de familie gevlucht naar Nederland.

Oh nee, ik ga het nu niet over het vluchtenverhaal hebben. Ik kom daar later op terug. Nu gaat het over de Nastaran van nu, en niet over de Nastaran van toen ze vijf jaar was en onder de slaappillen door het Midden-Oosten heeft gereisd.

De Nas van nu komt uit Rotterdam. Heeft daar de middelbare school gedaan. En werd in haar eindexamen jaar verliefd op theater. Ik was 17 en ik zag een advertentie voor audities voor een jongerenvoorstelling van het Onafhankelijk Toneel in Rotterdam.

Ik wil acteren!
Ik auditie doen. Ik word aangenomen. En na een week wist ik zeker wat ik de rest van mijn leven wilde doen. Dat plan/die droom heb ik doorgezet! Ik ben na m’n eindexamen lekker niet naar school gegaan.

Heb twee jaar gespeeld bij verschillende theatergroepen en vervolgens auditie gedaan voor de toneelschool. En nu zit ik in het 3e jaar van de Toneelacademie in Maastricht.

Trouwens, ik ben 22. Misschien had je dat al uitgerekend..? En ik ben Tweelingen van sterrenbeeld. Misschien leuk om te weten. Ik heb een huis in Maastricht. Maaaar… ik woon nu, op dit moment, tijdelijk in Rotterdam. Ik ben weer terug. Want ik loop stage bij het RO theater, als actrice, en het is te gek.

Mijn leventje in Rotterdam is te gek!

© foto: RO theaterdot