Mijn kapster is weg
Mijn kapster is weg. Zomaar, zonder iets te zeggen. Als ik zeg dat mijn hart een beetje gebroken is, overdrijf ik niet.
Want jullie weten hoe moeilijk het is om een goede kapster te vinden. Een kapster vinden is hetzelfde als een stamkroeg vinden. Je begint namelijk altijd vol goede moed. Altijd denk je: dit wordt em. Hier ga ik mij thuisvoelen. Dit is de kapster met wie ik die spreekwoordelijk klik heb.
Maar dat is bijna nooit zo. Oh, de talloze coiffureblunders die ik al heb gemaakt. Veel kapsters maken de fout mij een Moke- kapsel aan te meten. Jullie weten wel, die superbelangrijke hiepervernieuwende Nederlandse band *kuch* in hun Karl Lagerfeldpakken. Die jongens die allemaal zo’n dweiltje op het hoofd hebben, met twee van die haarkwasten voor de oren. Die haarkwasten, die doen ze bij mij ook altijd. 
Of ik krijg juist een heel degelijk kapsel. Ik heb een makkelijk degelijk te maken hoofd. Das altijd een beetje oppassen. En kapsters houden er dus ook van om mij een kapsel aan te meten waarbij ik alleen nog maar een Miss Etam- tuniekje en een paar crocs aan hoef te schaffen om bij de BZN- fanclub te mogen. Carola Smit-haar.
Maar nu had ik een kapster die me begréép. Met wie ik die klik had. We hadden het tijdens knipsessies over opgroeien in een groot gezin. Ze knipte mijn haar fantastisch. (Wel met twee lange plukken voor, maar niet op de Moke-manier. Zoiets luistert heel erg nauw.) Zij gaf me supergoede winkeltips voor Antwerpen. Ik wilde haar kapsel hebben. Wat zeg ik: ik wilde vrienden met haar worden, samen in kroegen heel erg dronken worden en meidenavonden houden waarbij we gekleed in pyjama’s elkaars teennagels zouden lakken en cakejes zouden bakken.
(Toen ik mijn haar laatst liet verven deed haar collega het. Dat ging natuurlijk fout.)
Vorige week belde ik mijn kapsalon. Of er nog een plekje voor me was die middag. Toen ik zei dat ik graag door Caroline geknipt wilde worden zei de man aan de telefoon “Ja, maar die werkt hier sinds 1 januari niet meer.”
Stamelend verbrak ik de verbinding. Ze was weg. En ze had niks gezegd. Ze was zomaar weggegaan zonder mij in te lichten. Ze had laatst nog blond in mijn haar gedaan, en toen zei ik nog: “dan knip je het de volgende keer maar weer.” Ze beaamde. En nu is ze weg. Een klap in mijn gezicht.
Mijn haar is inmiddels alweer veel te lang. Maar ik wil niet naar de kapper. Ik wil niet weer knipsessies die uitlopen op Carola Smit-kapsels en huilbuien. Ik wil Caroline, en anders niets.
Lieve Caroline, kom terug. Ik wil geen Moke-haar.
Foto: Privébezit (toen mijn haar nog goed zat) 
29 reacties
heel herkenbaar, mijn kapper is ook heilig.
maar troost je, je bent niet gedumpt of in de steek gelaten. Als een kapster van werkplek verandert mag ze dit vaak niet zeggen van haar baas. Vaak blijfI je natuurlijk trouw aan je kapper ook als dat betekent dat je ergens anders heen moet en de baas raakt zo klanten kwijt.
Een vriendin van mij is kapper en haar overkwam het zelfde, er werd haar verboden om te zeggen dat ze voor zichzelf ging beginnen en haar baas lette constant op als ze met klanten praatte.....
Hellotitty heeft gelijk. Ik moest ook mijn mond houden van mijn baas, alhoewel ik op 100 km afstand ging wonen.
Hij was altijd al een schijtluis X-D
Moke-haar! AAAAAARRRGH, heet dat zo? Dat proberen kappers bij mij ook altijd, als ik even niet oplet. En dat al tientallen jaren; ver voor Moke bestond begonnen ze er al mee. Waaróm?!
Ja, de mijne moest pvdikke zo nodig zwanger worden :-), had ze ook nog eens een horrorbevalling.... dus duurde eeuwen voor ze weer op de been was. Heb het in de periode zo lang mogelijk uitgesteld maar kon niet voorkomen dat ik 2 keer (kort haar he) over moest lopen naar een ander.
Mn oude vertrouwde Kinki-kapper, waar de enige die nog aan mijn haar mocht komen maar 1 keer tijd voor me had. Dus ikke de 1ste dat t moest helemaal not amused na mn kapperbezoek. Weet ook meteen weer waarom ik hard met mijn vertrouwde kapster meeliep toen ze voor zichzelf begon.
Volgende week mag ik gelukkig weer naar mijn eigen kapster. Is ook hard nodig, heb het nu zo lang laten groeien dat ik staartjes kan....
Ik ga binnenkort verhuizen (samenwonen) ongeveer 180km van waar ik nu woon. En ik heb er al serieus over nagedacht.
Hoe moet dit nu!?
Gelukkig wonen mijn ouders nu bij me in de buurt dus kan ik als ik verhuisd ben en bij ze op bezoek ga ook een afspraak plannen bij Vesna.
(ja, echt, serieus)
He Nynke,
da's grappig en lief!! Volgens mij ben ik je kapper, uit Utrecht, toch? Via via kreeg ik te horen dat dit mailtje op het internet stond, dus bij deze. Laat even weten hoe ik je kan bereiken, want iemand die zo enthousiast is, knip ik graag nog een x en van cakejes bakken word ook ik erg blij ;)
groetjes en hopelijk tot knipse, Carolien (ex Losjes)
Als dit berichtje boven de mijne waar is dan heb je je kapster teruggevonden Nynke!! Is dat even geweldig of niet! Ik heb ook een kapster die mijn haar mag doen. De rest moet er met hun tengels vanaf blijven. Verknippen doe je het niet, leve de krul. Maar als ik niet oppas dan zie ik eruit als een poedel. En laat ik daar nu een hekel aan hebben!
Wat lief, daar meldt de kapster zich! Bijna romantisch, dat het op deze manier nu helemaal goed komt. Nynke, maak je een vlog over de emotionele hereniging met je kapster?
Woehoe, waar de vivasite al niet goed voor is! :-D
Enneh, iemand nog tips voor een fijne, goede kapper in Den Haag? (Als we dan toch bezig zijn... ;-))
*verheugt zich nu al op de het blog over het emotionele weerzien van Nynke en Carolien*
ha small world isnt it?
Wauw! Tros Vermist is er niks bij! Dag Carolien! Ik mail je morgen, als ik achter je mailadres kan komen!
Who needs Jaap Jongbloed als er Viva.nl is!
Ah! Een herkenbaar drama maar dan met een goede afloop, prachtig. Dat geeft de burger weer moed.
Dan was mijn kapster brutaler. Die belde me gewoon als ze weer eens ergens andes ging werken. Ben 8 jaar lang heel A'dam doorgereisd om bij haar te blijven. :-)
Maar toen hield ze op met knippen. :-(
Ik mag morgen weer naar de kapper. Na mijn verhuizing toch de sprong maar gewaagd om een kapper te zoeken. De eerste keer ging geweldig, de tweede keer ook, de derde keer kreeg ik bij dezelfde salon een andere kapster, dat was he-le-maal niks. En nu mag ik weer voor de tweede keer achter elkaar bij Amber. Ik word helemaal gelukkig als ik eraan denk. Bij haar kan ik een plaatje geven en zeggen: zo wil ik het ongeveer. En dan zegt zij: "oh,wat leuk! Dat is heel iets anders dan nu, ik hou wel van make-overs!" En dan loopt haar baas (hetero, man) op een gegeven moment achter me langs in de spiegel te kijken: "dát staat je goed!" en dan word ik helemaal blij en wil ik Amber wel om de nek vallen!
Is er, naast secretaresse dag en moederdag, ook een bedank-je-kapper-dag? Of zullen we die gewoon instellen op de dag dat Nynke weer naar Carolien mag?
Wat een emoties allemaal zo op de vroege vrijdagochtend! (Het is hier een uur vroeger namelijk) Ik zie helemaal een reunie voor me waarbij jullie elkaar in slow-motion tegemoet rennen en ze je als een soort van Edward Scissorhands als een bezetene je haar begint te knippen. Mijn kapper was er ook ineens van de ene op de andere dag niet meer. Ik helemaal depressief, wilde ook niet door iemand anders geknipt worden. Tot ik haar een paar maanden later in de supermarkt zag en ik rende met mijn volle boodschappenmandje al gillend achter haar aan! Keek ze me verbaasd aan en zei 'Djeez, wat zie jij eruit!' Ze is blijkbaar zo van me geschrokken dat ik bij haar thuis mag komen voortaan om mijn haar te knippen. En ook hier een happy ending....
Ik wilde net een "Herenig-Nynke-met-haar-kapper-actie" in het leven roepen, maar ik zie dat het al niet meer nodig is ;-)
Nynke, Buckstar; zal ik jullie mailadressen aan elkaar doorgeven?
*werpt zich gráág op als bemiddelaar ;-) *
Vreselijk!Heel herkenbaar.Ben jaren naar me oude woonplaats geregen(30km verder) om door HAAR geknipt te worden....
Helaas is ze door gezondheidsredenen moeten stoppen met werken.En ben ik nu al een jaar of 7 "zoekend"naar de perfecte vervangster.Ik geloof trouwens dat ik haar gevonden heb,sinds vorige week!
Oh, een ontmoeting tussen de Verloren Kapster en het Haast Verloren Kapsel! *ziet hereniging in slow-motion incl. strijkers als on-ontkoombaar* :)
Mensen, het contact is inmiddels gelegd :) Het gaat helemaal goed komen met mijn haar. En wanneer ik bij Carolien ben geweest zal ik uitgebreid verslag doen!
Nynke was jij daar in Indonesie of had je gewoon een enorm zwaailicht/derde oog op die foto ;-)
Heb je weleens vaker een foto van Nynke gezien lucifer?
@Lucifer1983 Ik heb een moedervlek precies tussen mijn ogen :) Bij officiele foto's wordt ie heel vaak weggefotoshopt omdat men denkt dat het een pukkel is. Stom he.
@ thanks voor de toelichting :-) Hij was me namelijk nooit eerder opgevallen.
Ik heb onder mijn oog een dikke blauwe ader lopen, als ik moe ben ziet het er net uit of iemand mij een blauw oog heeft geslagen ;-)Daar moet dan ook een fotoshopje aan te pas komen haha
Ik heb een super kapper en ik rijd er 25 km voor (enkele rit). Gelukkig heeft ie dezelfde leeftijd als ik dus ik ga ervan uit dat hij nog wel eventjes knipt. En het is zijn eigen zaak, hij zal er dus niet zomaar vandoor gaan.
Een kapsalon die "Losjes" heet...cool!!
HOE TOEVALLIG IS DIT?!?! Ik ben ooook op zoek naar Carolien van Losjes (Carolien...ik was bij je op een van je laatste dagen bij Losjes! Ik was zooo blij met mijn asymmetrische kapsel (en manlief ook; zoals je al voorspelde! Ik vrees dat ik je nummer op het bonnetje verkeerd heb overgenomen, want mijn smses komen niet bij je aan en bellen lukt ook niet! Domme ik!) Maargoed...ik dacht: " ik Google haar wel even"....kom ik gelijk hier terecht en ben direct weer hoopvol! Viva Angel5!? Kun je ook hier misschien te hulp schieten zodat Carolien en ik elkaar kunnen mailen en ik niet langer met een verlopen kapsel over straat hoef?! (PS. Carolien, Ris wil je ook graag weer zien ;-))
Groetjes BREGJE
Ik hoop eerlijk gezegd heeeeeeeeel erg dat iemand reageert op mijn Caroline-van-Losjes-oproep...is daar iemand? ;-)
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren