week 03 | 19.01.10 | 13:11 | Beauty |Nastaran |Ontwikkeling |Studie |Werk | Door NastaranRK

En neem je eigen schoenen mee

Het is twee weken voor de première en deze week gaan we monteren. Dat is heel technisch werken. Het betekent ook heel lang op je beurt wachten.

Model staan
Dat lang wachten op je beurt, heb ik dit weekend genoeg moeten doen maar dan kwam er ook eens iets bij.

Een vriendinnetje van mij zit op de kunstacademie, ze specialiseert zich in fotografie, en nu heeft ze aan mij gevraagd of ik model wil staan voor haar afstudeerproject.

‘Nas, het heeft te maken met feminisme en ik heb het idee dat jou hoofd daar geschikt voor is. En ik heb geen schoenen voor jou (ik heb maat 41), dus neem ze zelf mee.’

Uhm ok. Goed. Leuk? Jaaa leuk! Poseren? Ah joh, het komt wel goed. De shoot vindt plaats in een grauwe loods in Rotterdam.

Tobben
Zaterdagochtend sta ik op en ik ben stront chagrijnig. Ik ben niet te genieten, want ik heb weer eens heel slecht geslapen. En ik begin het slecht slapen nu echt beu te worden. Ik weet waar het vandaan komt, het komt door de voorstelling. De spanning van de voorstelling en dat ik nog niet tevreden ben over hoe ik Sawda speel, dus ik lig de hele avond in bed te tobben. Heel vervelend, maar ik vind het lastig om het los te laten.

Chagrijnig
Mijn chagrijnig zijn wordt alleen maar erger omdat het me een uur kost om daar te raken, gedoe met de trams, en het is koud, en ik heb een zware tas door die schoenen en ik wil eigenlijk lekker in bed liggen en slapen én eten, want ik heb alweer honger.

Kaartlezen
En nu sta ik bij de tramhalte op zoek naar een kaart, en ik vind er maar geen en ik vind het stom, want ik kan sinds een tijdje goed kaart lezen en daar wil ik gebruik van maken.

Maar dat kan niet, dus ik moet bellen en vragen of ze me op wil pikken. ‘ Ja, ik kan het niet vinden. Nee, er is geen kaart. Wil je me nu alsjeblieft ophalen? Ja, bij de trams. Tot zo.’

Koud!
Ik kom aan in de loods. Super mooie loods, heel rauw en grauw. Vies en koud en koud en….KOUD. Verschrikkelijk koud.

En omdat ik gezeik had met de trams kwam ik te laat en moest ik wachten, lang wachten, tot ik gefotografeerd werd. Lang en lang wachten. Zoals het deze week zal zijn bij ons in het theater, maar gelukkig is het hier niet koud.

Focus time
En het lange wachten vind ik helemaal niet erg, ik heb er vandaag een woord voor gevonden. Lang wachten = focus time! Want dat wil nog wel eens niet lukken…

Zodra ik de foto’s heb, zet ik ze online!

CC foto: Pingu1963dot