Lanterfanten
Kunnen lanterfanten blijkt een hele kunst. Ik ga dit deze weken proberen onder de knie te krijgen. Een nieuwe hobby. Jawel, alweer.
Want ik heb al eens eerder geschreven dat ik een hobby zocht en ook dat mijn nieuwe hobby hardlopen gaat worden. Maar dat gaat pas donderdag gebeuren. Dan heb ik mijn eerste hardloopgroepjesontmoeting. Ik ben er een klein beetje zenuwachtig voor. Want voor het eerst in mijn leven ga ik met andere mensen hardlopen. Dus horen zij mijn zware adem en zien ze mijn rode hoofd. Mijn speciale hardloopbodywarmer…
Erger nog: ze zien mijn hardlooppasje. En ik denk altijd dat ik heel ‘zwaar’ loop. Alsof Billie Turf himself een rondje Vondelpark doet. En meestal is wat ik over mezelf denk, wel waar.
Maar daar gaat dit blog he-le-maal niet over. Nee, kom zeg. Ik zit al in een mega-winterdip (wat gek is, want ik hartje winter). Als ik mezelf nu met Billie Turf ga vergelijken, as-je-blieft..
Ik lees de laatste tijd steeds vaker in tijdschriften over ‘kunnen luieren’. Dat het zo zinvol is om een uurtje te luieren, dat je er van opknapt en dat men het in de prehistorie ook al deed (maar toen had men ook niet The Hills, Twitter of de Efteling).
Ik verlang altijd erg naar ‘niets hoeven doen’. En dat niets hoeven doen mag ik altijd pas van mezelf als ik tentamens achter de rug heb. Nu ben ik studente en komen tentamenperiodes zo’n vier keer per jaar terug. In theorie zou ik dus nooit ‘niets hoeven doen’.
Nu ik dat zo teruglees, stemt mij dat een beetje ongelukkig.
Daarom ga ik de komende periode proberen te kunnen lanterfanten. Gewoon. Iedere dag (of op z’n minst een paar keer per week) een uurtje niksen. Een beetje hangen op de bank, dagdromen, duimendraaien, een wijsje fluiten, dit boek lezen. Het moet lukken, de calvinistische Billie Turf in mij moet dat kunnen.



















9 reacties
:) Best een kunst hoor, niets doen. Geen slecht idee overigens, we rennen en vliegen maar door... Zie 't als tijd voor jezelf en dat is sowieso goed!
Heerlijk, niets doen. Beetje aanrommelen, boekje lezen, knuffelen met de katjes, rondje zappen (of mag dat niet?). Ik ben er erg goed in!
Heerlijk, ik ben er goed in:)
Volgens Godfried Bomans zat de kunst van het nietsdoen er inderdaad in het volkomen zonder schuldgevoel te kunnen doen.
Goh, daar heb ik nou geen enkel probleem mee, niets doen :D
Vertel eens, wat is de levensfilosofie van een calvanist? :-)
Niet moeilijk hoor, niets doen. Lekker, met mate.
Aargh, ik ben er heel slecht in... niets doen kan ik wel, maar er dan ook van genieten?? Nope...
@ Juuls82 Whoops, aangepast :)
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren