week 03 | 20.01.10 | 13:40 | Kinderen |Marleen |Nieuws |Ontwikkeling |Relatie | Door Marl1V

Buitensporig gedrag

Het excuus voor buitensporige pubers: pubergedrag zit tussen de oren! Niets onwil, het is onvermogen. De hersengebieden die gevoelig zijn voor beloningen zijn bij pubers wel al sterk ontwikkeld, maar de ontwikkeling van de hersenhelft die controle uitoefent op het gedrag loopt achter. Dit concludeert psychologe Linda van Leijenhorst met haar promotieonderzoek.

Zelf was ik in mijn puberteit niet bepaald heilig. Van een lief en verlegen meisje, veranderde ik in een lastige puber. Ik schreef er al eens over. Het was rondhangen op straat en stiekem roken. Hard studeren veranderde in niets meer doen. En als iets mij niet zinde zei ik: “Jullie wilde toch verhuizen!” “Oh, wat gemeen”, denk ik nu… Hoe kon ik? Ja, vooral mijn ouders hadden het enige tijd flink te verduren met mij. Terwijl ik geen betere ouders kan wensen. Feit is, de mensen die het dichtste bij je staan, krijgen de meeste ellende over zich heen. Hoe onterecht ook.

De laatste jaren vraag ik me wel eens af: “Hoe het kan dat ik toen soms zo’n idioot was en ik dat helemaal niet zag?” Nu sta ik veel bewuster in het leven. Ik zat soms echt in een bubble en deed ‘dingen’ waar ik nu mijn vraagtekens bij zet, of het was misschien de manier waarop. Beetje schijt aan alles (niet de ergste versie overigens, het viel mee… écht!) Van Leijenhorst’ onderzoek maakt in ieder geval een beetje duidelijker hoe het zit.

Ik had het direct als excuus gebruikt als ik dit tien jaar eerder geweten had. Tja, zo was ik dus.

CC foto: markia-kdot