Oud mannetje
Sorry alvast, voor wéér een hondenverhaal. Maar, het is nu eenmaal zo.
Ik heb al eens eerder geschreven over mijn border collies Tim en Deaf. Tim is de horende border collie met ADHD en een enthousiasme waar je bang van wordt. En Deaf.. Tja, Deaf is de dove border collie die het leven erg zwaar vindt en dat ook regelmatig laat blijken door Tim eens even op zijn donder te geven. Of om te checken of Tim toch echt geen meisje is dat hij kan versieren door er met opstaande oortjes achterop te kruipen. (Ja, ik ben me ervan bewust dat dit heel vies klinkt, en ik wil mijn border collies het liefst zo niet zien. Maar, het is nu eenmaal zo.)
Twee motten
Maar Deaf dus. Deaf is twaalf jaar en heeft iets geheimzinnigs aan zijn schildklier waardoor hij ieder voor- en najaar eruitziet alsof hij al jaren op straat leeft. Een schilferige vacht, met doffe plekken. Net een zwerfhondje. Laatst zaten er ook echt twee motten in zijn vacht, dus als zijn schildklier weer opspeelt, doet hij er alles aan om er als Dorus uit te zien.
Door al die medicijnen die hij dagelijks krijgt merken we dat hij steeds meer gaat verslijten. Hij wordt chagrijniger, gefrustreerder en geeft Tim vaker op zijn kop. Laatst beet hij me in mijn been. Niet hard, het was niet door. Hij hapte van schrik. Maar ik mopperde wel even.
Artrose
Vanmorgen kon hij niet meer opstaan. Dus zijn mijn ouders met hem naar de dierenarts gegaan. Ondertussen werd ik op de hoogte gehouden. Ik durfde niet te vragen of ik in de trein moest stappen om afscheid… Want…
Dat hoefde niet. Deaf blijkt artrose te hebben. Volgens de dierenarts een oude-hondenkwaaltje. Ik weet zeker dat Deaf denkt: ach welja, dat kan er ook nog wel bij. En dat hij alvast klaarstaat om Tim in elkaar te slaan (Arme Tim).
Deaf is een grumpy old man geworden. Een oude chagrijn die je met geen mogelijkheid alleen durft te laten met bijvoorbeeld mijn neef van drie. En hij terroriseert Tim. Maar toch. Ik moet er even niet aan denken dat hij er niet meer is als ik thuiskom. Of dat ik nooit meer hoef op te letten dat hij even vlug in mijn been hapt. Hij maakt het wel even net iets spannender…
7 reacties
Krijgt Deaf wel medicatie? Want dat kan hem wel weer wat vrolijker maken (minder pijn).
Ja hij krijgt sinds gisteren pilletjes tegen de pijn. En dat is dan voor de komende vijf dagen.
Mijn moeder heeft een kat met dezelfde kwalen artrose, schildklierproblemen, doofheid en chaggerijnitus. Die krijgt nu 3 pillen per dag voor de schildklier en elke dag een of ander goedje tegen de pijn van de artrose. Moettie maar 5 dagen pillen? Is die pijn niet constant dan?
Het grumpy old man gedeelte herken ik nog meer, chaggerijnig was ie al langer maar sinds ie sinds een jaar niets meer hoort hoort ie zichzelf ook niet meer. Vroeger mekkerde hij 'gewoon' nu lijkt het alsof hij ernstig wordt mishandeld. Buren hebben er al een keer voorzichtig nar gevraagd :)
Maar hoe chaggerijnig ze ook worden, ze worden eigenlijk ook steeds liever en schattiger hoe ouder ze worden!
Met rechtopstaande oortjes er boven op? Dominatie, geen paringsdrang. (weet ik sinds een studie hondengedrag :-)
Anyway, mijn oude Akita heeft vanaf zijn 11-e Metacam gekregen, pijnmedicatie die je met een spuitje rechtstreeks in de bek spuit. Zonder naald natuurlijk, hè! Vinden ze echt lekker, er zit een smaakje aan.
Hij was 11 en had ook artrose, kon nog moeilijk lopen. Toen ik begon met Metacam was hij opeens net weer een jonge hond, heerlijk om te zien. Hij was echt pijnvrij. Bovendien was hij een stuk vrolijker.
Ik ben het tot zijn dood blijven gebruiken. Het is wel duur, maar mijn hond zo te zien opknappen was het geld dubbel en dwars waard.
Ik zou niet te lang wachten tot je overgaat op definitieve pijnbestrijding.
Succes!
Ik had zo'n oude kat die tot vlak voor zijn dood humeuriger was dan ooit. En ook meer aanviel dan ooit.
Triest genoeg kreeg hij een hersenbloeding en daarna heeft hij nog een tijdje rondgelopen als een totaal andere kat: lief en totaal niet vals.
Aaaah arme Deaf! En ook een beetje arme Tim..
Had je neef van drie verteld over z'n ruzie met een kindje in de kinderwagen? Aaaah hij schrok zich wild!
Misschien dat deaf iets heeft aan visoliecapsules? Gebruiken vrienden van me bij hun hond met artrose en dat zorgt toch echt dat t dametje minder pijn heeft!
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.