Naschokken tot de winter
Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik weet hoe eng een aardbeving is. Ik heb ooit tijdens een vakantie in Griekenland een zware aardbeving meegemaakt en gelukkig viel de schade daar heel erg mee.
Ik wil ‘mijn’ aardbeving absoluut niet vergelijken met de aardbeving van Haïti.
Maar ik begrijp wel hoe eng het is en hoe bang de mensen zijn. De angst is (hoe overdreven het ook klinkt) niet voor te stellen.
Onderdelen van de airconditioning
Met mijn ouders was ik op vakantie in Griekenland. Mijn moeder zat op het balkon te lezen toen ze zag dat de betonnen pilaren op het balkon begonnen te trillen. Mijn vader riep dat we naar buiten moesten. En in mijn bed lagen onderdelen van de airconditioning en ik had zo’n droom waarin je droomt dat je van het stoeprandje valt.
Het epicentrum lag vijftien kilometer van het appartementencomplex. De kracht van de aardbeving was 6.4 op de Schaal van Richter. Het was kwart over acht in de morgen en met de rest van de gasten van het appartementencomplex stonden we versufd buiten. Wat was er net ook alweer gebeurd? Het was bijna grappig, zo onwerkelijk.
Naschokken
Onwerkelijk omdat we die avond van te voren in een klein bergdorpje hadden staan kijken naar een herdenkingsdienst van een zware aardbeving van vijftig jaar geleden. Niet wetende natuurlijk, dat we de volgende ochtend ook zo’n zware aardbeving zouden meemaken.
De naschokken vond ik het allerergst. De aardbeving zelf duurde twintig seconden, maar de naschokken duurden tot de winter.
Haïti is ver weg en ik heb het nieuws slecht gevolgd. Ik weet nog dat ik de tsunami veel heftiger vond. Maar ik denk nu dat dat komt omdat het op tweede kerstdag was. Je verwacht niet dat er zoiets ergs op tweede kerstdag gebeurt. Op tweede kerstdag ben je nog bezig met je cadeautjes. Niet met dodentallen die veel te snel oplopen.
Een beetje misselijk
Als ik terugdenk aan de aardbeving in Griekenland word ik altijd nog een beetje misselijk. De angst die je dan voelt is zo hevig. En wij hebben het overleefd en konden gelukkig naar huis. Op Haïti zijn een heleboel mensen die het niet hebben overleefd en de mensen die het hebben overleefd, hebben geen huis meer.
2 reacties
Ik word stil van je laatste zin.
Dit zou goed door een tienjarige geschreven kunnen zijn.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.