Lekker janken
Mannen huilen gemiddeld zeventien keer per jaar. Vrouwen vierenzestig keer per jaar. Dat houdt in dat de gemiddelde vrouw één keer in de 5 à 6 dagen huilt. Makkie.
Toch hoor ik van veel vrouwen dat ze bijna nooit huilen, alleen als iets echt héél erg is. Sommigen kunnen het niet eens; ik hoorde laatst iemand zeggen dat ze soms zielige muziek op zet om te proberen te huilen. Omdat het anders gewoon nooit gebeurt.
Uit frustratie
Wanneer ik voor het laatst gehuild heb? Vanochtend nog. Ik had slecht geslapen, was chagrijnig én ging toen met mijn nieuwe rok op mijn ontbijt zitten (had het schaaltje even op m’n bed gezet). Met als gevolg een rok besmeurd met biogarde. Normaal gesproken zou ik me echt kapot lachen, maar vanochtend even niet.
Ik huilde natuurlijk niet omdat ik verdrietig was over die rok. Ik was gewoon gefrustreerd en boos en baalde, en omdat ik te moe was om te schreeuwen/ schelden/ etc. ging ik maar huilen.
Redenen
Er zijn veel redenen om te huilen. Je kunt huilen van verdriet, maar ook van boosheid, frustratie, blijdschap, opluchting en ga zo maar door. Apart toch eigenlijk? Ik kan om al die redenen wel huilen. Voornamelijk uit frustratie.
O ja, huilen kan natuurlijk ook omdat je pijn hebt. Maar daar huil ik volgens mij nooit om.
Huilsoorten
Ik heb ook veel soorten van huilen. Meestal stil, terwijl er tranen over m’n wangen stromen. Maar soms ook met een ritmisch snikje erin, of met enorme uithalen. Het hangt af van de reden.
(Jank)films
Een zielige film? Ik huil. Een niet-zielige film? Ik huil (soms). Als een kind weer met z’n hond herenigd wordt ofzo. Maar goed, ik ben gewoon snel geraakt door dingen. Ik huil vooral als er kinderen oprecht huilen of als er dieren doodgaan.
Gesnuf
Het is zelfs zo erg dat vriendin Es niet meer met me naar zielige films in de bios wilt. Behalve als ze een paar rijen achter me mag zitten, en het niet duidelijk is dat we bij elkaar horen. Dit besloot ze nadat we naar ‘My Sister’s Keeper‘ waren geweest. “Ik weet zeker dat de mensen achter in de zaal jouw gesnuf zelfs hebben gehoord.” zei ze geïrriteerd toen we de zaal uitliepen.
Een baby? Snik snik…
Sommige films heten niet voor niets ‘jankfilms’. Ik zal dus ook niet de enige zijn die er bij zit te janken. Maar verder kan ik om de raarste dingen huilen. Als ik een bevallingsprogramma op tv zie en het kind komt er uit, krijg ik tranen in mijn ogen. Vraag me niet waarom, want dat is nog steeds een raadsel voor me. Zo leuk vind ik baby’s niet eens.
Effe lekker
Huilen is over het algemeen vervelend, omdat de reden vaak niet fijn is. Maar toch is het ook heerlijk. Het moet er gewoon uit, en het lijkt net alsof je na een flinke huilbui weer even er tegenaan kunt. Als je alles maar opkropt sta je op een gegeven moment op springen.
Behalve bij films huil ik bijna nooit als er anderen bij zijn. Als ik huil om iets van mezelf, doe ik dat meestal als ik alleen op m’n kamer zit. Anders lijk ik ook zo’n jankerd.



















23 reacties
Ik zou willen dat ik zou kunnen huilen. Het lijkt wel alsof ik op slot zit, wat dat betreft. Zit bij tijden met een enorm rotgevoel, voel me boos, verdrietig, gekwetst, gefrustreerd.
Het zou zo op kunnen luchten als ik het er allemaal eens uit zou kunnen janken..
ok, ik ben een man en huil normaal gesproken bijna nooit.. zelfs niet als ik in m'n ontbijt ga zitten.. :).. maar bij zielie films zit ik inderdaad ook met tranen in m'n ogen te snuffen..
Hier nog een filmhuilie. Niet altijd, maar bij sommige films krijg ik het echt te kwaad. Jammer dat ze ook jankfilms laten zien in het vliegtuig, mijn filmtranen hou ik liever verborgen.
Ik ben ook een jankerd. Zo! Dat is eruit. Ik jank bij alles wat zielig is, of juist heel mooi. All you need is love, nu weer het beelden uit Haïti, mooie films... alles dus.
Mijn man heb ik het afgelopen jaar nog nooit zien huilen. Nu is er ook niets ernstigs voorgevallen ofzo, maar ook niet bij een film o.i.d.
Ik huil echt nooit. En al helemaal niet om zulke futiliteiten.
Nou, ik wel hoor! Ik kan om bijna alles mijn tranen laten rollen. Soms baal ik hier van, maar meestal geeft het zo veel opluchting zodat ik daarna weer 'gewoon' verder kan!
Welke mannen zijn dat die 17 keer per jaar huilen?
Sinds ik zwanger ben draag ik behoorlijk bij aan dat gemiddelde. Deze week alleen al pink ik elke dag een traantje weg. Er hoeft maar een zielig bericht te zijn en mijn ogen gaan weer tranen produceren. En die zielige berichten waren er veel afgelopen week.
In niet zwangere toestand heb ik daar toch echt minder last van.
Ik ken geen enkele man die 17 keer per jaar huilt... ik haal zelf de helft daarvan nog niet eens!
Huilen, het kan soms heerlijk zijn! (En gezond ook volgens mij). Afhankelijk van de reden kan het behoorlijk opluchten.
Ik huil ook heel makkelijk. Dit lijkt de laatste jaren erger geworden, hebben jullie dat ook? Bij films komen mijn tranen makkelijk en bij boeken de laatste tijd ook meer..
Mijn man huilt soms bij een film, eerste keer dat hij dat deed (waar ik bij was..) was bij Simon. Hij wilde het geen huilen noemen, slechts tranen. Ook hij haalt de 17 echt niet.
Ik vind huilen wel wat anders dan een traantje wegpinken bij films. En mannen die 17x per jaar huilen? Waar?
Ik huil regelmatig bij het nieuws, ook handig. Gelukkig dan niet van die boehoehoehoe's, maar meer een brok, tranen en hier en daar een oncharmant snurkje ;)
Aah, ik ben dus niet de enige die snel huilt ;) bij mij is het ook meestal tranen en van dat neus ophalen waar meteen aan te horen is dat je huilt, terwijl je wilt doen alsof je gewoon verkouden bent ;)
Wat betreft mannen; het is een gemiddelde, dus waarschijnlijk zijn er een paar héél erge jankerds, en dat trekt het gemiddelde omhoog ;)
http://www.nu.nl/opmerkelijk/2168259/winkeldief-laat-briefje-achter-met-uitleg.html
Als ik niet op mijn werk had gezeten, had ik hier ook even een traantje voor weggepinkt. Maar ik vind dat wel wat anders. Huilen doe ik om het verliezen van mijn baan, bij pijn, of als er iemand overlijdt. Maar tranen heb ik bij films, boeken, artikelen, foto's, het nieuws.
Maar goed, met beide bij elkaar opgeteld, haal ik dat gemiddelde wel hoor. En mijn vriend heb ik pas 2 keer zien huilen, toen hij hoorde dat zijn lievelingsoom was overleden en bij diens begrafenis. Verder zitten de tranen soms in de buur, maar gebeurt er niks... Dus 17 keer? Nee. 2 keer in 3 jaar! Er zijn dus statistisch gezien mannen die 31 keer per jaar huilen om het gemiddelde hoog te houden!
Ik huil vaak als ik boos of gefrustreerd ben. Dus ook vaak in ruzies, waardoor ik me dan zo'n muts voel.
Zie zelden mannen huilen. Mijn ex heb ik in 7 jaar geloof ik maar 2x zien huilen. Toen 'ie het een keer over z'n overleden opa had en een paar maanden geleden toen ik onze relatie verbrak.
Ik heb vorig jaar een topic over "huilen" geopend omdat ik nieuwsgierig was hoe vaak anderen huilen. Ik huil zelf nooit/nauwelijks. De laatste keer was begin oktober 2009, bij een begrafenis.
mijn middelste dochter krijgt vaak tranen in haar ogen bij een zielige film, waardoor haar zus van 15 haar altijd uitlacht.
dit gaat al jaren zo, mijn oudste is gewoon wat harder.
laatst de film oorlogswinter thuis met zijn allen gezien. op een ontroerend moment mijn middelste dochter en ik met tranen in de ogen, we kijken opzij en tot onze verbazing rolden de tranen bij mijn oudste over de wangen, tja ze keek ons lachend aan met waterige ogen en zei sorry hoor ik kan er ook niks aan doen.
gelukkig ook mijn oudste is geen "harde" tante.
@iedereen die weinig huilt: ik bied me nederig aan om in combinatie met jullie het gemiddelde weer naar 64 te krijgen ;-) Ik ben echt een grote jankerd, en daar ben ik eigenlijk wel blij mee, want het is echt een goeie en belangrijke stoomafblazer voor mij. Na een jankbui voel ik me geaard, ontstresst en klaar om er weer tegenaan te gaan!
@ Moordwijf: hahaha, je "en al helemaal niet om zulke futiliteiten" is dan ook meteen de typische reaktie van een "koele kikker"! Tja, de één huilt sneller dan de ander.. in hoeverre kun je zelf iets doen aan de redenen die je "triggeren"? Ik heb tijden dat ik vaker en sneller huil dan andere periodes maar er zijn altijd wel bepaalde dingen die "jankgarantie" geven: bepaalde films of vreselijke beelden. Of als het gemis aan iemand af en toe even oplaait. Maar ik ben in andere dingen zo'n harde tante dat het elkaar mooi in evenwicht houdt!
Ik huil ook zelden! Als ik huil heb ik nog de meeste kans dat dat gebeurt van frustratie, boosheid of vermoeidheid. Mooie films, boeken, muziek... ik kan er enorm van genieten, maar in tranen brengt het me niet.
Ik ben wel een heel emotioneel persoon, overigens. Het uit zich alleen niet. Ik krop het ook niet op ofzo, ik huil simpelweg gewoon niet.
Ik huil misschien twee keer per jaar. Schrik een beetje van de cijfers; ben ik dan een ijskoningin?!
Ik heb perioden waarin ik meerdere keren per week huil, maar het kan ook zo weer een paar weken duren.
Waar ik écht niet tegen kan is huilende mannen. Live of in films, dat maakt niet uit. Zet mij een huilende man voor en ik jank met hem mee...
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren