En nu is het afgelopen!
“Nee, niet doen! Afblijven. Kom eens hier. Doe je mond eens open. Nee! Wat wil je nou? Eet je boterham op! Nee, niet wrijven! Niet doen! Wat heb ik nou gezegd?!”
Het maakt allemaal niet uit wat ik zeg. Irem is niet onder de indruk. Maar het is toch mijn taak om dit kind een beetje fatsoenlijk op te voeden. En daarom mag ze niet in de vitrage hangen, niet op meubilair kauwen, geen kattenbrokjes door de kamer slingeren of de kat bekogelen met haar blokjes. Ik roep al ruim een week niets anders dan “Nee, niet doen!?” Ja, ook ik word moe van mezelf.
Mijn grootste angst is dat ik een moeder word die naar haar kinderen gaat schreeuwen omdat ze niet luisteren. Een gillende moeder is tien keer zo erg als een gillend kind. Maar die stemverhoging komt puur uit frustratie. Mogen frustraties bij een baby wel? Waarom mag die kleine poepfabriek ongeduldig alles bij elkaar gillen, maar moet ik me constant beheerst gedragen? Soms kan ik er ook wel om lachen, maar als ze voor de vijfde keer haar tanden in het tv-kastje zet, pak ik haar op en zet haar in de box.
Als een strenge moeder toorn ik dan hoog boven haar uit en steek mijn vinger omhoog “Nee, Irem. Dat mag je niet doen!” Daarbij zwaait de vinger van links naar rechts. “Ach, dat snapt ze toch nog niet,” zegt Nils. Terwijl hij langs me loopt, plukt hij Irem uit de box, knuffelt haar op de bank en zet haar weer op de grond. Uiteraard kruipt Irem naar het raam en trekt met alle macht aan de vitrage. Nils ziet niets. Die kijkt tv.
“Zie je dat niet,” zeg ik terwijl ik naar Irem wijs. “Wat is er dan,” antwoordt hij. “Nou dat ze het huis sloopt en dat jij je er niets van aantrekt,” reageer ik geërgerd. “Oh, dat valt wel mee,” zegt hij terwijl hij Irem bij het raam vandaag haalt. “Niet meer doen he pop, anders wordt mama boos,” mompelt hij tegen Irem terwijl hij haar een meter van het raam afzet. Nog voordat hij zich heeft omgedraaid, probeert Irem zich weer op te trekken aan de vitrage. Ik pik Irem op en zet haar weer in de box. Nils kijkt lachend op en klopt met zijn hand op de bank. “Kom zitten El..”.
Zitten? Zitten? Ik heb hier een kind in solitaire opsluiting omdat anders het hele huis wordt gesloopt. “Hallo, moeten we dat kind niet dingen leren?!” reageer ik terwijl ik naar Irem wijs. “Moet dat nu? Jezus El, ze is amper één. Hier heb je koffie, ga zitten, doe niet zo opgefokt, het komt wel goed,” kan hij op kalme toon zeggen.Terwijl ik van mijn koffie nip en uit frustratie een doos mini-donuts wegwerk zie ik in mijn ooghoek dat Irem zich vergrepen heeft aan de spijlen van de box en zich een weg eruit probeert te kauwen.
Tja, het komt allemaal wel goed. Maar dan komt Betty binnen en zet haar klauwen in de bank. Ik slaak een gilletje en gooi de poes zo in de sneeuw, de achtertuin in. Met een satanische grijns draai ik de achterdeur dicht. “Ja, pas maar op Irem, anders beland je net als Betty in de sneeuw,” zegt Nils.
How tempting….
28 reacties
goh, dat heb ik nou nooooooooooiiiit met mijn dochter. ;-)
Dat overal op bijten is zo irritant. Maar ik blijf er ook wat van zeggen, als hij het thuis mag, doet hij het bij een ander ook. En ik vind het al niet zo leuk als mijn meubilair opgegeten wordt, laat staan een ander.
X-D Leuk geschreven Elvan
Hihi leuk stukje. En wat een prachtige foto´s. Alsof er constant een fotograaf met jullie meeloopt :)
Ik vind je stukjes over Irem altijd erg leuk en de foto's natuurlijk prachtig!
(Maarre... Misschien kan je nog even aanpassen: "tien keer zo erg DAN" en "anders WORD mama boos".)
Bedankt! Aangepast Jelse, wat ben je heerlijk scherp zo vroeg :P
Jelse: mama wordt is wel met dt, hoor.
Leuk stukje en zoals altijd een foto om op te eten!
Haha, fijn geschreven, erg leuk! :)
En ohhh, wat een prachtige foto weer zeg! Sjonge.
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
wat zij zegt :D
Leuk om te lezen!
Jelse: niet alleen 'wordt mama' is met dt, het is ook 'tien keer zo erg als' ipv 'dan'. (En 'tien keer erger dan'.)
Heel leuk stukje ElvanB! Heb je nog oppas nodig? Wat een snuitje!
Ik ben het met je eens dat je niet vroeg genoeg kan beginnen met duidelijk zijn over wat er wel en niet mag. Straks ben je te laat en zit je met een losgeslagen twee-jarige.. Ook meisjes van Ă©Ă©n begrijpen het als je 'nee' zegt, ook al reageren ze er misschien nog niet voldoende op. :-)
Oh Jelse, ik begrijp nu net dat jij juist de fouten ipv de verbeteringen had genoemd, sorry!
Geweldig geschreven! En wat een prachtig meisje!
Zo herkenbaar!!!
Hoe herkenbaar (ook de instelling van Nils).
Maar goed, beter nu duidelijk dan later, heb je de grootste kans dat ze het snapt. .
Wij hebben een stuk van de woonkamer afgezet mbv de box en de hocker. Dat scheelt toch een hele hoop, want daar kunnen ze (tweeling ook 1 jaar oud) veilig spelen en hoef ik niet de hele tijd te waarschuwen. Nu gaat er eentje beginnen met op de hocker te klimmen, dus is het gedaan met de rust.
Ik zit in kamp Nils geloof ik. Hoe vaker je 'nee, mag niet' zegt op een dag, hoe minder indruk het maakt als het eens echt nodig is. Kinderen onderzoeken nu eenmaal, zolang er geen gevaarlijke situaties ontstaan laat ik mijn 1-jarige lekker haar gang gaan (en zorg ondertussen dat de kwetsbare dingen niet binnen haar bereik staan).
@ tante. No problem :-).
Grinnik!
Hier op het forum heb ik geleerd (jaja! ;-) ) ' pick your battles'. Niet Ăłveral op reageren, maar de belangrijke dingen natuurlijk wel. Want ten eerste is het voor jezelf niet leuk om continu nee te moeten bleren, ook voor je kind is het niet leuk om hele dagen nee te moeten horen ;-)
Hahaha. Hoe herkenbaar. "Nee! Niet je brood op de grond gooien. Niet... Neehee. Nee. Mag niet, he?" En dan braaf nee schudden. Of erger nog: brood op de grond gooien en dan net doen of ze het toch in haar mond stopt en smakken op het brood dat dus niet in de mond zit. 13 maanden. Zucht.
Thanks all! Ah, het is echt een krim om bij dat kind brood naar binnen te krijgen. Ze is nu al een week verkouden met verhoging en soms wat koorts. En eet niets. Ze kruipt door het hele huis en probeert alles uit. Ik heb inmiddels verschillende manieren van Nee zeggen. Laag, hoog, lief, boos en volledig over toeren. Ik ga even heel zen koffie drinken....pfiew..
Ik las een theorie, dat kinderen van twee zoveel 'nee' zeggen omdat ze zo vaak 'nee' te horen hebben gekregen. Ik ga testen of dat klopt ;-)
Momenteel zeg ik hooguit twee keer op een dag 'nee', terwijl we geen box hebben, kind van 12 maanden dus de hele woonkamer als speelveld heeft en we niet eens in de ballenbak van de Ikea leven. Da's pas zen! ;-)
herkenbaar. hier pak ik achtmaal daags de boekenkast opnieuw in.
Zoontje,15 mnd, herhaalt de "nee" al wel... En als alle boeken op de grond liggen: "op!" Zucht.
Hier ook een kleine dame van 15 maanden. Alles wat niet van haar is, is favoriet om mee te spelen. Zo ook bijvoorbeeld mama's blackberry en de afstandsbediening. Zodra ze ook maar doorkrijgt, dat ze deze terug moet geven, smijt ze het van woede door de kamer. "Ik niet, jij niet" lijkt ze haast wel te denken.
Als ze echt te ver gaat, dan zet ik haar in de box en haal al haar speelgoed eruit. Dan maar even gillen en huilen...Daarna doet ze het in elk geval niet meer....Althans de eerste 10 minuten dan.. ;-)
Al d'r speelgoed uit de box halen? Wat een rare straf en waarom zo'n jong kind echt straffen.
Gewoon even in de box zetten om tot rust te komen en lekker te laten spelen lijkt me meer dan voldoende....
@ Femke
Ik wil ook niet de indruk wekken dat het elke keer gebeurd hoor! :-/
Het is twee keer voorgekomen. 1x nadat ze mij met mijn telefoon in mijn gezicht sloeg en 1x toen ze echt niet wilde stoppen met drammen.
Ik vind het moeilijk om zo een jong kind duidelijk te maken, dat sommige dingen niet mogen. In een hoekje snapt ze gewoon niet en als ik haar in de box zet om lekker te spelen, dan ben ik weer bang dat ze denk dat ze beloont word voor slaan oid.
Maar goed...opvoeden is keuzes maken en wellicht was het beter geweest om het anders aan te pakken. Maar op dat moment, zag ik even geen andere uitweg... ;-)
-zucht- was er maar een handboek...
Uitleggen wat je niet wilt dat ze doet, en verder verschil maken tussen wat je eigen frustratie is (in de box zetten zonder speelgoed) en wat hetgeen is waar ze werkelijk iets aan heeft voor later (uitleg waarom het niet mag). Het is voor een kind ook niet te begrijpen dat het in de box gezet worden, een consequentie is van het slaan. Hooguit legt ze op een bepaald moment de link 'ik sla, en dan word ik in de box gezet' maar dat voorkomt nog steeds het slaan (of drammen) niet. Dat straffen niet werkt als preventie is bij volwassenen allang duidelijk en algemeen geaccepteerd, bij ouders is het nog steeds een gangbaar middel.
ook hier is de poes geregeld de klos :) zo`n heerlijk herkenbaar stukje, die van mij is nu 12 mnd ( jongetje) en herken mijzelf in de nee-moeder en mijn man in de tv-kijker ;) en het valt allemaal toch wel mee-vader :D
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren