week 3 | 24.01.10 | 13:45 | Bloggers | Film | Robin | Uitgaan | tv | Door Robin

Oh nee, niet die!

Hoofdrolspelers kunnen voor mij de film best wel een beetje verpesten. Hoe goed het verhaal ook is, door één foute zin van de hoofdrolspeler staat de film als ‘niks aan’ of ’slecht’ in mijn hoofd gegrifd.

Ik ging naar de film It’s Complicated. Romantische komedie, altijd leuk. Alec Baldwin, leuk (ik denk dat ik Jack Donaghy de grappigste man alive vind). Meryl Streep, goeie actrice, ja komt u maar. En dan: Steve Martin.

Ik schijn iets te hebben tegen zilverhaarkleurige acteurs. Steve Martin en Leslie Nielsen zijn voor mij een beetje als guacamole. Ik vind er niks aan terwijl ik echt mensen ken die er he-le-maal lyrisch van zijn en tientallen potjes guacamole in de koelkast hebben staan.

Maar, nu moet ik wel zeggen: ik heb nog nooit een film echt bewust gezien met Leslie Nielsen in de hoofdrol. En It’s Complicated was ook de eerste film voor mij waarbij ik naar Steve Martin moest kijken. Dus misschien moet ik dan ook maar eens echt heel bewust guacamole eten en het niet meteen, zoals ik met het meeste voedsel doe, naar binnen proppen.

Ik probeer niet te spoilen, maar It’s Complicated eindigde voor mij niet zoals ik wilde dat het eindigde. En vind ik nu de film een beetje stom. Hoewel ik wel weet dat ik heel erg moest lachen en bijna iedere scène, zonder die zilverhaar, heel grappig en lief vond. Dus tja.

Patrick Dempsey kan voor mij nooit in een film spelen, zonder dat ik McDreamy voor me zie en me afvraag of hij niet een belangrijke operatie moet doen. Dus verpest dat een beetje de film. Een film met Jennifer Lopez is voor mij een film met Jennifer Lopez en als David Schwimmer voorbij komt in 30 Rock denk ik: Hee Ross speelt in 30 Rock!

Nu zal ik nooit meer een film gaan bekijken met Steve Martin. En dan kan daar iedere leuke en hysterisch grappige acteur in mee spelen, ik ga me toch alleen maar zitten focussen op dat zilverkleurige haar en best wel vrouwelijke ogen.

cc foto: Whistling in the Darkdot