Dilemma: “Wat moet ik met haar moedervirus?”

Lijkt me dat ze een geluksvrouw is op de roze wolk waarvan ik inmiddels dacht dat ie niet bestond. Ik zou haar om te beginnen voorzichtig herinneren aan het feit dat niet iedereen in de blije positie verkeert dat ie kinderen kan krijgen. Juist zij zal zich moeten kunnen inleven in zo'n situatie - en ervan schrikken dat ze zo onnadenkend was. Sterker nog, misschien baalt ze dat je zo lang hebt gewacht met het haar influisteren ervan.

Ik zou haar nog even laten begaan - een paar maanden of zo - en er dan voorzichtig iets van zeggen dat er meer is op de wereld dan haar kind en eventueel haar komende kinderen. Wanneer ze de hint dan nog niet begrijpt, zou ik heel bot zeggen dat alleen maar kinderverhalen me gewoon niet interesseren.

Ik zou haar aanspreken op het feit dat het leuk is dat zij gekozen heeft voor een kind,maar dat dat niet iedereens keuze is op dit moment en dat zij tot voor kort hetzelfde leven leidde als jullie.
Ze moet nu niet opeens gaan doen alsof jullie een stel stakkers zijn die het Grote Doel in hun leven missen.
Zeg haar dat je begrijpt dat ze helemaal vol is van haar kind en haar ook al het geluk in de wereld gunt, maar dat het niet leuk is om het alleen nog maar over dat kind te kunnen hebben en dat je de vriendin van "vroeger"mist

Dingen veranderen nou eenmaal in het leven, zo ook de priotiteiten van je vriendin en daardoor misschien jullie vriendschap.Je kan best zeggen dat het misschien onnadenkend is tegenover mensen die geen kinderen kunnen krijgen. Maar verder hoef je iemand niet de les te gaan lezen over wat zij belangrijk vinden. Accepteer dat ze veranderd is. Jij hebt net zoveel recht op jouw prioriteiten als zij op de hare. Niet dat je het van mij niet vervelend of jammer mag vinden, maar iemand kan nou eenmaal niet de persoon blijven die jij graag wilt. Ieder gaat zijn eigen pad.

Ow, wacht, gaat vivia nou misschien mijn advies met mijn echte naam afdrukken? Dat had ik eventjes niet door. Shit. Liever niet.

Herkenbaar! Iedereen om mij heen krijgt ook kinderen, of heeft ze al wat langer. Ik vind het prima als mensen besluiten om kinderen te krijgen. Maar het pijnlijke is eerder dat mensen het niet oké vinden als je bewust besluit dat je zelf geen kinderen wilt.
Wat ik vaak mis is dat als ik ronduit enthousiast ben over iets: een nieuwe broek die ik heb gekocht of ik heb heerlijk genoten van de vakantie, dan reageren mensen soms met' ja... je kunt nog zoveel doen en kopen want je hebt geen kinderen.' INDERDAAD!
Daarom is mijn motto geworden: je hebt kinderen of je hebt vakantie!
Ik snap best dat mensen enthousiast zijn over hun kinderen, maar ik heb er gewoon eigenlijk niets mee. Misschien moet je accepteren dat jullie levenswijzen nu helemaal anders zijn. Het is denk ik incasseren en creperen of verkassen en verbrassen!

Een babytje krijgen is vergelijkbaar met een hevige eerste verliefdheid x 1000. Je bent stapelverliefd op je mooie kleine kindje en de liefde die je voelt is grenzeloos........maar wees gerust, ook al blijft de verliefdheid en de onvoorwaardelijke liefde, langzaam maar zeker verlangt je vriendin ook weer naar een feest met veel drank, just fun en pleasure, een goed gesprek zonder kind om je heen, om weer "vrouw" te zijn en eventjes niet alleen mamma. En dan ben jij daar om met haar het leven te vieren!!

Allereerst: als het een echte vriendin is moeten jullie alles tegen elkaar kunnen zeggen, ook de minder leuke dingen! Je zegt dat je je vriendin niet meer leuk vindt - misschien moet je eerst de vraag stellen of je jullie vriendschap mist of dat het de dingen zijn die jullie samen deden. Als je haar mist zou ik zeggen ga erheen, lucht je hart, zeg hoe je je voelt, hoe zij op jou overkomt en wat dat met je doet. Ze is nu moeder, en dat zal ze blijven, ze heeft nu een verantwoordelijkheid, iets kostbaars en ja dat zal dus zo blijven, een nieuwe levensfase. Maar als jullie echte vriendinnen zijn hoeft dat niet tussen jullie in te staan - wellicht heb je het nog nooit uitgesproken tegen haar - doe dat dan, ze is zich er misschien niet eens van bewust.