week 06 | 09.02.10 | 20:02 | Ontwikkeling |Relatie |Robin |Thuis | Door Robin

Samenwonen

Ik zeg alvast maar sorry. Want de komende maanden ga ik het (bijna) alleen maar hebben over verftinten, serviezen, pannen, de juiste hoogglans, de perfecte schemerlamp en een zoektocht naar de allerbeste theedoekhaakjes.

Want… Walter en ik gaan samenwonen. Het is zover. Mijn meisjesdingen mogen in zijn mannenhuis. Zijn mannelijke keukenspullen zoals een vleeschhamer en stampotprakding mengen zich gezellig met mijn kleurige espressokopjes en theepot. Mijn boeken tussen zijn boeken.

Het gaat nog een tijdje duren, maar ik trek bij Walter in. Ik vind ‘bij iemand intrekken’ zo ongeveer het volwassenste wat je kunt doen. Ik ben daarom ook langzaamaan afscheid aan het nemen van mijn Blondservies. Ook omdat ik een iemand als Walter (kaalgeschoren en twee meter lang) niet uit een mok met “Bla bla bla!” erop zie drinken.

Woonbladenfetish
Deze zomer gaan we zijn huis ontéénpersonen. Dan hebben we volop tijd om het huis op te knappen. Wat we willen voorkomen is dat ik me een logé voel in zijn huis tussen zijn dvd’s van The Wire en zijn Playstation. Dus daarom gaan we alles samen opnieuw schilderen, inrichten, knus maken en noem maar op. Eigenlijk wil het heel Amerikaans ‘redecorating’ noemen, maar ik ben bang dat iemand me dan met een pan op mijn achterhoofd slaat.

Dit grote nieuws heeft ervoor gezorgd dat ik aan niks anders kan denken. Ik ben tot nu toe iedere dag naar een kiosk gelopen om te kijken of er nog nieuwe interieurbladen zijn. Ik heb nu zo’n beetje alle bladen die alleen maar leuk zijn als je in een loft, oude boerderij, molen of kerk gaat wonen. Walters appartement is leuk, maar heeft niet bepaald de industriële uitstraling van een oud pakhuis.

Knus in het kwadraat
Mijn moeder gaf me Country Living en samen met Walter bladerde ik door het blad. Dit blad bevat op ongeveer iedere pagina een geruite plaid, een picknickmand en een of andere border collie die voor het haardvuur ligt. Ik hou er van. Ik heart knusheid.
En Walter… die schrok helemaal niet.

Dat samen herinrichten gaat helemaal goedkomen, want Walter en ik hebben redelijk dezelfde smaak (hoewel ik heel lang moest nadenken over zijn pikzwarte deurstijlen, die hij heel Art Deco vindt). Dus ik ben niet bang voor helse middagen in de Ikea of ruzies over welke kleur pannen we gaan kopen. Ik ben alleen wel een beetje bang dat ik jullie onderkots met verfstaaltjes en lang gezeur over echt het perfecte vloerkleed.

cc foto: privébezitdot