Lekker sportief nachtbraken
Vancouver. Ik sta er mee op, maar helaas ga ik erdoor bijna nooit naar bed.
Met je vingers in het stopcontact.
Alle wedstrijden worden hier in Nederland natuurlijk verschrikkelijk laat uitgezonden. Eigenlijk vind ik dat fantastisch. Het kijken van een schaatsafstand wordt hierdoor een soort oudejaarsavond. Zaterdagavond zaten huisgenoten T., M. en ik al de hele avond klaar voor de start. Iets te knabbelen voor op tafel, brulshirt aan (nee tuurlijk niet) en zoveel caffeïne in mijn lijf dat ik bijna koffiebonen scheet.
M. ging nog even slapen. T. en ik kregen daardoor het gevoel dat we hem om kwart voor twaalf maar wakker moesten maken zodat hij het vuurwerk niet zou missen. Het werd later en later, we plaatsten lucifers tussen onze oogleden. We kauwden op koffiepads. Ik kreeg smsjes van mensen die na de race van Sven Kramer gedesillusioneerd gingen slapen.
Terwijl wachten altijd beloond wordt.
Amateurs! Even met je vingers in het stopcontact en je kunt er weer uren tegenaan! En bovendien: we wisten allemaal dat het bij de 1500 niet van Sven zou moeten komen.
En ons wachten werd beloond. Want het goud van Mark Tuitert was fantastisch. Ongeloof en traantjes. En schreeuwen hè. Nou ja, ik dan. Mijn huisgenoten zijn iets relaxtere mensen als het om wedstrijden gaat. Ik schreeuw, roep COME OOOOON, klap in mijn handen en kruip zowat in mijn tv.
Gisteravond dacht ik: misschien moet ik eens vroeg gaan slapen. De Nederlandse dames zijn niet mega-favoriet. En ik val bijna om. En om nou elke avond met je vingers in het stopcontact te zitten om mensen rondjes te zien schaatsen is wellicht een beetje overdreven.
En toch bleef ik zitten. Want je weet maar nooit. En terwijl de rest van het huis in diepe rust was juichte ik Ireen Wüst naar goud. En het was magisch.
Gelukkig is het vandaag geen schaatsdag.



















9 reacties
Ik ben dus bij de vrouwen wel naar bed gegaan, want he, het zijn de vrouwen, die maken toch geen kans. En toen WONNEN ZE TOCH! En ik zag het pas vanmorgen om 7 uur... En toen kon ik niet meer terug. Bij twijfel zet ik volgende keer weer de wekker (ik ga dus eerst even slapen, niet echt die hard, maar anders mis ik straks die laatste, belangrijke rit!)
Leuk he schaatsen kijken. Wij hebben mazzel op twee fronten:
1. het is hier maar 1 uurtje verschil (Calgary).
2. we juichen nu ook voor de Canadezen, zo hebben we nog meer kans op medailles :)
Hoewel ik af en toe wel een beetje een culturele identiteitscrisis heb...
Vorige maand hebben we zelfs de Olympische vlam van dichtbij kunnen bewonderen. Een van onze kids werkt bij het Olympische Park hier in Calgary, daar brandt nu de vlam net als in 1988.
"t Is in ieder geval hartstikke leuk om mee te maken.
Leuk stukje! Volgende keer steek ik m'n vingers ook maar in het stopcontact. Heb Wüst met halfopen ogen gezien en de ritten daarna werd het ook spannend, dus dat heb ik meegekregen, maar Margot Boer is me ontgaan, vind ik dan toch jammer... ;-)
"Alle wedstrijden worden hier in Nederland natuurlijk verschrikkelijk laat uitgezonden."
Huh? De hele middag zijn er al wedstrijden op tv. Iedere middag eigenlijk al.
@Willem1959 Sorry, ik bedoel het schaatsen. :)
Die wedstrijden die jij 's middags op tv ziet zijn dan niet live Willem1959.
Het is namelijk 9 uur vroeger in Vancouver, dus voor 19:00 's avonds hier (!!) beginnen ze eigenlijk niet.
heb de 500 meter mannen genachtbraakt, maar logoischerwijs afgehaakt, maar zo blij dat ik beide 1500 meters heb gezien. geweldig. Probleem is wel dat ik nu om 10 voor 12 klaar wakker ben, terwijl ik normaal nu echt behoefte heb om naar bed te gaan.
morgen de 10 gelukkig op een lekkere tijd. Moet me nog haasten na yoga. Maar ach de eerste 2 ritten zijn toch nooit heel boeiend.
Ohhh wat heerlijk die nachtelijke schaatskijkerij! Zat vannacht weer rechtop in bed te kijken, en ok, af en toe hing ik kwijlend in mijn kussen, maar oh oh oh wat was het de moeite waard!
Man, wat heb ik gejuicht, handjes in de lucht, echt, en naast het nog aanwezige kwijl heb ik ook een traantje van mijn wang af moeten vegen. Pfoe, wat een nacht.
vriendlief doet verslag als hij naar bed komt en ik wakker van hem word :) Dat scheelt! Ik kan mezelf echt niet zo lang wakker houden om dan vervolgens de volgende dag te moeten werken met 10 stuiterende kinderen....
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren