Het babyverwensyndroom
Zoals ik jullie rond Sinterklaas al vertelde is mijn schoonzus zwanger. En dat maakt bij mij meer los dan ik had gedacht.
Het begint er op te lijken
Ze is nu de twintig weken voorbij, en aan dit overzicht is te zien dat het kind al een aardige ontwikkeling doormaakt. Wellicht is dit voor jullie allemaal gesneden koek, maar ik lees de informatie over de groei van een foetus alsof het de handleiding van een combimagnetron is: vol verbazing en ongeloof dat er ooit iets uit komt wat werkelijk gelukt zal zijn. Verander alleen ‘goedgelukte appeltaart’ door ‘goedgelukt kind’ et voila.
Het ziet er nu ook allemaal al zo echt uit. Schoonzus heeft al een mooi buikje, er is al een box en een bedje, en mijn ouders hebben de familiewieg van zolder gesleept. Helemaal echt dus. En dus kan ik me ook steeds beter voorstellen dat deze zomer er, ijs en weder dienende, een klein kindje zal zijn. Een kind dat verwend moet worden door zijn of haar tante.
En daar kun je niet vroeg genoeg mee beginnen.
Ik verloor mijzelf volkomen
Voor de verjaardag van mijn schoonzus wilde ik naast een cadeau voor haar ook een cadeau voor de baby meenemen. Dus ik toog volledig blanco richting de Hema.
En daar ben ik bevangen door iets wat ik alleen maar kan omschrijven als het babyverwensyndroom. Ik was niet bekend met dit syndroom, want dit wordt mijn eerste neefje of nichtje, en mijn vriendinnen zijn ook nog niet aan het baren geslagen. Maar oh hell, daar in de Hema nam het syndroom in alle hevigheid bezit van mij. Voor zover een syndroom bezit van je kan nemen.
Want ineens zag ik: er bestaan geen onschattige babydingen. Alles is lief. Rompertjes, sokjes, kleine mutsjes, bijtringen, knuffel met obsceen lange armen en enge vrolijke gezichtjes, shirtjes, babymaillotjes. Stoere tractorprintjes of schattige bloemenprintjes. En dan heb ik het nog niet eens over de mini-capuchontruien, de haarbandjes met strikken erop, babyspijkerbroeken en de niet bij de Hema te kijgen babysneakertjes. Oh,vooral de babysneakertjes. Ik rook spontaan een indringende zwitsalgeur en kreeg visioenen van spekkige babybeentjes. De poepluiers en het gejank zijn op zo’n moment ver weg hoor.
En dit zijn de symptomen bij andermans kind. Mocht ik ooit zelf zwanger raken zal ik waarschijnlijk een waas voor ogen krijgen en een prenatalwinkel opeten.
Oh boy, dit gaat over een maand of vier à vijf nog wat worden
Ik kocht een sekseneutrale dromenvanger en stilde daarmee de honger naar meer babygerelateerde parafernalia. Maar toen ik gisteren online wat andere babywebshops checkte, wist ik: als dat kind er eenmaal is en ik dus weet of ik jongetjes- of meisjeskleren moet kopen, mogen Broer1 en Schoonzus wel alvast een inloopkast voor de koter timmeren. Dan ga ik helemaal los.
(Wie heeft er nog tips? Waar kun je leuke babycadeaus kopen?)
23 reacties
Bij babydump en andere grote baby- inkoop- super- winkels. En ja, als je er zelf eentje krijgt wordt het nog veel erger. Lastiger ook, want je wilt kopen, maar je krijgt ook veel. En dat moet je spruit toch minstens 1x dragen. En dan zul je zien dat er toch spullen bestaan die je niet zo schattig vindt...
Die dromenvanger kocht ik een jaar geleden ook voor mijn eigen kind. Toen nog geen 20 weken zwanger...tot op vandaag is dit zijn favoriete speelgoed. "Zijn vrienden" zoals ik de dromenvanger noem zijn een groot succes :)
Hahaha, laat ik nou lezen dat er babyverwens-syndroom stond...
Ik ook! Ik wachtte al op de draai in het verhaal waarin de snoezeligheid zich zou omzetten in pure haat, maar die kwam dus niet ;)
Bij ons hangt ie boven de commode, een heel handig plekje moet ik eerlijk bekennen. Mijn dochter is er altijd zoet mee te krijgen als ze even geen zin meer heeft in aankleden/luier verschonen/etc. Daar zijn tantes trouwens ook heel handig voor! Ben je al aan het oefenen? X-D
ik las ook babyverwens syndroom, dat trok mij naar deze blog toe :-)
Het hoort er allemaal bij, hoor. 11 jaar geleden had ik ook last van dit syndroom, en met mij mijn andere familieleden. Mijn zus moest wel heel duidelijk zeggen dat we echt niet elke keer dat we op bezoek kwamen (3 keer per week minimaal) iets mee hoefden te nemen.
En als hij/zij er dan is, herken je jezelf helemaal niet meer.
Wij belden echt de hele familie langs om te vertellen dat hij kon zwaaien.......
Heel herkenbaar. Deze kersverse tante (3 maanden nu) geniet volop en verwendt haar neefje dat het een lieve lust is. Geniet ervan!
Whahaha geweldig, ik ben vorige week tante geworden en kan het nu ook niet laten om even snel de hema/prenatal/h&m in te rennen en weer wat snoepigs te kopen.
Vanavond op kraamvisite, jeeej.
Veel plezier met je voorpret, het wordt nog veel leuker!
Haha, ook ik las babyverwens-syndroom. Dat herken ik wel, hahaha.
Heel herkenbaar! Ik ben afgelopen vrijdag voor het eerst tante geworden! De Prenatal verkoopsters kennen mij inmiddels bij naam. Ook schoonzus gaf aan dat ik ook wel eens een dagje over mocht slaan......
Een prenatalwinkel opeten :rofl: Toevallig is prenatal dan weer een hele stomme winkel, maar vooruit. Geweldig( herkenbar)e blog! Qua webwinkel voor babyhebbedingen is er weinig beters dan De kleine zebra imho. En als je van retro houdt: Tink om us bern.
Ik las ook babyverwens-syndroom :D Maar ik herken je stukje volkomen! Al die spulletjes zijn gewoon leuk, en ik heb er al meerdere malen een half uur kwijlend tussen gehangen omdat ik gewoon niet kon kiezen... gelukkig vallen mijn aanwinsten bij de spruit in kwestie (inmiddels twee jaar oud) ook in kwestie, het laatste snoezige shirtje dat ik gaf wilde ze wekenlang non-stop aan :D
Herkenbaar, heb ut ook gehad. Wees gerust gaat ook weer over na een tijdje. Tot het tegek wordt voor je beurs ;-)..
ik heb zelfs een vriendin met kinderwens, maar voorlopig nog wel even zonder kinderen, die bij iedereen om de babyzegeltjes van de Hema zeurde, omdat je dan kan sparen voor die snoezige rompertjes :-S
Ik loop ook regelmatig over de markt / door de Hema / langs de etalage van een speelgoedwinkel en kan dan ook alleen maar denken: had ik maar iemand om het aan te geven. Het syndroom is dan ook bekend...
Mijn allereerste cadeautje voor zus/baby was... een dromenvanger. Schijnt een heel goed cadeau te zijn. Toen mijn neefje werd geboren ga ik hem zijn eerste stapschoenen: All Stars.
Inmiddels ben ik de rompertjes/shirtjes-koopfase voorbij en ga ik lekker met hem op een terrasje zitten (hij is nu drie en op het terras zitten is zijn grootste hobby) of boodschappen doen.
En ja, ik spaar voetbalplaatjes voor hem.
Ik heb laatst mini Friese sokjes gekocht. Bij een plaatselijke VVV. Omdat t baby'tje Friese roots heeft :D
Hier ook de tante gekte hoor! naast 2 neefjes heb ik nu ook een nichtje en zoek ik me steeds suf naar de allerschattigste jottum achtige kleertjes.......duur!
Haha, ooo dit is zo herkenbaar! Mij dochter is nu zwanger en geen prenatal of hema is veilig!!
Ik heb laatst Friese sokjes gekregen voor ons meisje met Friese roots... zouden ze van jou komen Femmegientje?
Hahaha, heb ik jullie daar allemaal mooi op het verkeerde been gezet :)
Dank voor de leuke reacties! Fijn dat ik niet de enige ben met deze verschrikkelijke kwaal. Ik was trouwens vandaag met mijn moeder in de Hema in Utrecht, en drie keer raden... Kwijl op alle kleertjes, hoge gilletjes en ik stond bij de kassa te stampen en "ik wil er zelf eentje die je aan kunt kleden iieiiiiiie!!!!" te roepen.
Klepperdeklepperdeklep... :)
Zo herkenbaar! Met een nichtje van net een jaar begint het nu pas echt leuk te worden: ze loopt en daar horen jurken bij, want hoe schattig zijn jurkjes bij kleine lopende meisjes?! Ik smul op de kinderafdeling van de HEMA, de H&M en de Bijenkorf! (Die laatste dan vooral in de uitverkoop, hoor, want je moet niet vergeten dat de kleren ongeveer een week gedragen worden en dan al bijna te klein zijn.)
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren