En het duurt nog zo lang
“En wanneer gaat het allemaal gebeuren?”
“Nou, deze zomer pas. Of nou ja, net voor de zomer misschien?”
Ik ben een beetje dom geweest. Door met toeters en bellen en vooral veel verfstaaltjes (echt heel veel) aan te kondigen in begin februari dat ik ga samenwonen, blijven mensen vragen wanneer dat dan gaat gebeuren. Ik denk dat deze mensen eigenlijk verwachten dat ik er vijf minuten na mijn aankondiging al zou wonen.
En ze bedoelen het lief en het is ook een normale vraag. Maar mijn antwoord is steeds een beetje dommig. “Uhm, ja ergens deze zomer pas hoor.”
Zo’n antwoord klinkt namelijk alsof het helemaal niet gaat gebeuren.
Vaag, ofzoiets
Het klinkt een beetje zoals mijn lievelingspersonage uit Notting Hill, zenuwachtige Martin die vertelt dat hij ooit eens een beroemdheid zag. Ergens. Van de achterkant. Dacht hij. Hij leek erop. Maar hij zag hem heel vaag.
Ja, daar kun je dus niks mee. En mijn antwoord op de vraag wanneer we gaan samenwonen is dus ook heel vaag. Mensen reageren dan altijd een beetje huiverig en denken vast en zeker: “Ja ja, samenwonen. We zullen nog weleens zien.”
Maar goed. Het samenwonen gaat dus pas ergens deze zomer gebeuren. Wat er bij mij voor gezorgd heeft dat ik dus aan niks anders kan denken. In de tram, op de fiets, tijdens het werk, nu, bij het wakkerworden… Ik kan alleen maar denken aan nieuwe gordijnen, serviezen, vloerkleden, fotolijstjes en theedoeken.
Bag lady
En dat zorgt er dan weer voor dat ik me nu nergens een beetje thuis voel. Als ik zo eens in mijn eigen huis rondkijk denk ik: “Nou neuj, hier ga ik dus niet meer heel hard poetsen want ik ga toch verhuizen.”
Kijk ik bij Walter (en dus mijn toekomstige huis) rond denk ik: “Tja, hier ga ik wel wonen, maar nu is het allemaal nog heel erg Walteresk.” Mijn spullen liggen voor de helft in mijn eigen huis en voor de andere helft bij Walter in tassen. Mijn ene huis verslonst, het andere huis is nog niet klaar voor twee personen.
Ik ben dus inbetween huizen en dat bevalt me niks. En hier kom ik pas “ergens in de zomer ofzo” uit. Pff, dat duurt nog heel erg lang.
6 reacties
Waarom eigenlijk dan pas?
Ach, ik ga in augustus trouwen en dat duurt ook nog heeeeeeel lang! ;-)
Zou pas met vriend gaan samenwonen als mijn huis verkocht was maar langzaam was ik steeds vaker bij hem dan in mijn eigen huis en toen het eenmaal te koop stond, was ik er wel klaar mee. En woonden we dus drie maanden eerder samen dan we dachten! X-D
@ Elmervrouw Oh ja, dat is ook wel slim om dat te vermelden :) Dan pas, omdat we dan allebei meer tijd hebben om alles op te knappen.
@ Kastanjez Haha ja dat duurt ook nog heel lang. Misschien kun je die ook wel naar voren schuiven ;)
Succes dan met het opknappen!
(En misschien valt het mee en gaat het sneller dan je denkt, hoewel mijn eigen ervaring met klussen juist andersom is. Niet om je te ontmoedigen overigens.)
Maar je kan toch ook klussen als je er al woont? Of moeten er hele grote dingen gebeuren als nieuwe vloeren?
En die scene! Ik hou van die scene.
Herkenbaar! Mijn vriend en ik hebben een huis gekocht maar hebben geen exacte datum van sleuteloverdracht, het ligt eraan hoe snel alles rond is bij de bank. Zodra alles geregeld is krijgen we meteen de sleutel. Ik krijg ook bijna dagelijks de vraag; wanneer gaan jullie verhuizen? Dat weten we dus niet.. volgende maand ofzo.. misschien pas april.. geen idee! Ohja en dat knagende gevoel van verf, vloeren, meubels etc verzakt na een poosje, komt goed ;-)
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.