Hiep hiep hoera!
Op de dag dat het kabinet viel, werd Irem één jaar oud. Hieperdepiep, op alle fronten werd het een dag om nooit te vergeten. Terwijl iedereen bij elke ‘hoera!’ de handen in de lucht gooide, voelde ik mijn baarmoeder als vanouds weer samentrekken.
Weet je nog…
Vorige week kreeg ik midden in de nacht van Nils een por in mijn ribben. Het was ongeveer drie uur ’s nachts en ik zat gelijk rechtop in bed. “Wat?! Is Irem wakker? Brand? Inbrekers? Ruik ik nu verse pannenkoeken? Wat?!”. “Sssstttt!!!” zei hij en trok me mee onder de dekens. “Precies een jaar geleden braken je vliezen, weet je nog?” fluisterde hij. Inderdaad. Precies een jaar geleden, rond dit tijdstip, klotste het vruchtwater hier tegen de plinten op. Destijds was ik degene die de ander wakker porde met de mededeling dat het nu echt was begonnen. Ik weet nog dat Nils, die met geen mogelijkheid wakker te krijgen is, “Is het zover?” zei. Slaperig, maar voorbereid. Alle clichés, die ik de afgelopen maanden had weggehoond, bleken waar te zijn. Voor je het weet zijn ze groot.
Perfect
Zaterdag 20 februari was het daarom feest. En laat ik feestjes nou retegezellig vinden. Maar dit feestje was anders. Dit maal hadden we een mierzoete Hello Kitty taart, gekleurde papieren bordjes en servetten, en pakjes drinken waar je een rietje in moest prikken. Terwijl Nils die ochtend fluitend de slingers ophing en met Irem, tot in de eeuwigheid ‘Hieperdepiep hoera!’ oefende, dwaalden mijn gedachten af naar de verloskamer. Naar het moment waarop “Ik zie het hoofdje al!” werd geroepen. Het moment waarop Irem na drie keer persen tegen het raam werd gekatapulteerd en volledig onder een laagje vernix werd aangelegd. Het moment dat we met zijn drietjes op het kraambed zaten en alleen maar konden huilen van geluk. Zo klein en zo perfect. En voor ik het wist zat ik alweer te janken.
“Hieperdepiep hoera”, hoorde ik Nils op de achtergrond zeggen. Irem was voor me gaan zitten, keek me met haar grote poppenogen aan en stak haar handjes in de lucht. “Hoera!” Op elk ander moment was ik lachend van de bank gerold. Nu kon ik alleen maar harder janken. Irem huilde mee. Haar handjes bleven in de lucht.
Sporen van vertier
Het eerste kinderfeestje van Irem was een groot succes. Maar ik ben bang dat ik nu al opzie tegen haar volgende verjaardag. Drie uur lang in het bijzijn van baby’s, peuters en kleuters heeft me tot op de dag van vandaag gesloopt. Nadat de laatste gast vertrok, bleef ik achter met de rommel. Feestjes geven namelijk rommel. Maar kinderfeestjes geven net even die ene troep, waar je eigenlijk geen zin in hebt. De hele vloer plakte, het tapijt zat onder de kruimels, een enkeling had onder een stoel gespuugd en oh, oh, oh, wat moet ik nog veel leren. Ik gaf te grote vorkjes, van de papieren bordjes viel geen taart te eten en ik goot een pakje appelsap leeg over lieve kleine Floor.
En Irem? Die lag de helft van de tijd van haar eigen feestje op bed. Te slapen.
15 reacties
Mooie blog en gefeliciteerd! Ik vind trouwens dat je steeds mooiere blogs gaat schrijven, complimenten.
Inderdaad een mooi blog! En nog van harte met jullie prachtige dochter..
volgens mij is Irem het mooiste meisje van de hele wereld. echt waar.
Ik geef littlemissvixen gelijk jullie dochter is echt gorgeous !!!!
Nog van harte gefeliciteerd met de verjaardag van jullie dochter. Leuk geschreven weer.
Gefeliciteerd met je 1-jarige! Leuk blog!
http://isle.punt.nl/upload/taart.jpg
voor jou!
Van harte Irem!
En van harte Elvan! Met je 1jarig moederschap! ;-)
(Enneuh jee, zie volgende week zaterdag! lol! ;-) )
Gefeliciteerd met jullie mooie meisje!
Erg leuk geschreven!
Gefeliciteerd! Eén jaar, dat is als ze het vlammetje nog uit willen meppen. Over een jaartje kan ze gaan blazen, nou ja: spetteren. :)
Gefeliciteerd! 1 jaar, mooie dochter.. Enne die kinderfeestjes drama!
Heb gelukkig twee kinderen die in de zomer jarig zijn, dat scheelt!
Gefeliciteerd. Wat is het verschrikkelijk snel gegaan ja.
*Werner, ik heb een foto van een zoontje die de vlam wilde pakken, met een verschrikte papa erachter ;)*
Oh bedankt allemaal! Ik moet zeggen dat ik het ook bijzonder vind dat jullie haar allemaal hebben 'zien opgroeien'.
Gefeliciteerd met je prachtige dochter! En wat een geweldige blog, zal wel door die stomme hormonen komen maar ik moest er een beetje om huilen ;-)
Inderdaad, irem is het mooiste meisje van de hele wereld!
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren