Geen hond die dit leest
Vorige week heb ik een kaart in de bus gekregen van de dierenarts. Hij is gericht aan de baasjes van beagle Struin (11). Ze mag weer op komen draven voor haar jaarlijkse prikje.
Onze dierenarts Shirley Hendriks is in 2008 uitgeroepen tot ‘Dierenheld 2008‘. Ze is by far de liefste dierenarts ter wereld. We hebben het echt getroffen met haar.
Gefrunnik
Toch heeft Struin het niet zo op Shirley. Ze zit meestal met haar handen aan plekjes waar het misschien wel zeer doet en dat gefrunnik vindt Struin maar niks. Hoe dol Struin ook is op koekjes, voor die van Shirley draait ze haar neus de andere kant op, al zijn het dezelfde koekjes die ze thuis zo lekker vindt.
Struin heeft al meerdere malen haar leven te danken gehad aan Shirley. Ze heeft daardoor wel een aantal traumatische ervaringen opgelopen, maar Struin is een dappere beagle.
Naar de dierenarts
Gelukkig hoeft Struin dit keer alleen maar een prikje. Op weg naar de dierenarts loop ik over een grasveldje waar Struin nog even kan snuffelen. Het enige dat Struin ruikt, is onraad en ze maakt meteen rechtsomkeert. Een beagle van zeventien kilo lijkt wel een blok beton wanneer die haar pootjes in de grond verankert. Trekken heeft geen zin dus ik ga op mijn hurken zitten en overtuig Struin ervan dat het dit keer heus wel mee zal vallen. Uiteindelijk weet Struin dat ik het beste met haar voor heb en geeft ze toe, zonder commentaar.
Tijdens het spreekuur is het altijd razend druk. Twee uur wachten is hier volstrekt normaal. Shirley maakt tijd voor iedere ‘patient’. Struin heeft meestal een afspraak buiten het spreekuur om. Ze hoeft dan niet zo lang te wachten op die voor haar toch al niet zo leuke plek.
Lars en Barrel
Er zit een jongetje – Lars – van een jaar of zes in de wachtkamer met zijn hondje ‘Barrel’. Barrel is een ‘Ashtray Terriër‘ van bijna een jaar, vertelt de mama van Lars. ‘Wat heeft jouw hond dan?’, vraagt Lars met een vingertje in zijn mond. ‘Ze krijgt een spuitje’, antwoord ik. Verschrikt kijken de twee oogjes richting mama. ‘Zo’n spuitje dat hij niet meer wakker wordt?’ Mama kijkt wat ongemakkelijk en ik begrijp direct waarom. Ik leg hem uit dat Struin een prikje krijgt zodat ze juist niet ziek wordt. ‘Er is niks aan de hand, hoor!’ Ik geef de jongen een aai over zijn bol. Lars vertelt mij dat Barrel een zeer pootje heeft. Ik zeg hem dat Barrel hier in goede handen is en dat het vast allemaal in orde komt.
De deur van de spreekkamer gaat open en Shirley roept ons naar binnen. Struin geeft geen ‘kick’ bij het prikje. Ze gunt Shirley echter geen blik waardig. Ach, Struin vertoont soms wat ondankbaar gedrag.
Weer naar buiten
Wanneer we weer buiten staan, schudt Struin eens even flink de stress van haar af. Nu krijg ik alsnog het commentaar om mijn oren dat ze binnen heeft verbeten. Het is een geluid zoals alleen beagles dat kunnen produceren.
Al kwispelend loopt Struin nu over hetzelfde grasveldje als net. Ze snuffelt er lustig op los. Van de geur van onraad is kennelijk geen spoor meer te bekennen.
Foto: privébezit
30 reacties
Arme Shirley, hopeloos ondergewaardeerd door de hond X-D
Leuk stukje!
Verankert - zou toch met een d moeten.
Foei!
Klein durp waar jouw dierenarts haar praktijk heeft! ;-)
@ Marels: arme Shirley, dat denk ik ook zo vaak wanneer ik zie hoe druk ze het heeft. Ze leeft voor de dieren.
@ Appelsientje: je mag mij altijd wijzen op mijn grammatica en/of spelfouten, maar in deze is het toch ècht verankert. Het is 'stam + t' met als onderwerp mijn beagle. Als iets ís verankerd, schrijf je het inderdaad met een d.
#datdanweerwel ;-)
@ elleninspe: Klein durp, maar toch wereldberoemd :-)
En met een leuke bar/discotheek vroeger. ;-)
Die postcode klinkt inderdaad heeeeeel ver weg, vanuit Zeeland!
@ jasmine: Vroeger als in 'Arizona'-vroeger? #jeugdsentiment
@ Marels: Ach, de wereld is uiteindelijk kleiner dan je wellicht denkt. ;-)
@ Martin: je hebt gelijk! *bloost*
@ Appelsientje: Dad geefd nisk. Vurbeetur mu maar waar noodug. :-P
Hé een beagle van 17 kilo? Dat is nogal wat voor een beagle ;-)
Leuk stukje, doet met denken aan mijn beagles vroeger...leuke beesten.
Heel herkenbaar, Martin! Mijn hond heeft ook een grondige hekel aan zijn dierenarts en ruikt op een kilometer afstand al waar we naar toe gaan. In de wachtkamer zit hij te bibberen en hijgen, wat hij normaal nooit doet. Na het consult schiet hij, zodra hij van tafel is, naar een hoek van de kamer waar hij zich (met zijn neus) verschuilt achter de verwarming....... ;(
Appelsientje: dat je iemand verbetert is OK maar dat denigrerende woordje FOEI ! kan echt niet
@ Equus: Ze was de dikste uit het nest 11 jaar geleden. Ze is iets aan de mollige kant. Vanwege wat lichamelijke beperkingen mag ze niet zoveel meer bewegen, maar eten is ze nog niet verleerd. Vroeger zelf een beagle gehad?
@ beter laat: Hopelijk hoeft hij niet zo vaak naar de dierenarts.
Leuk geschreven. Mijn hond rent altijd naar binnen bij de dierenarts. Zelfs de behandelkamer in. Maar op die tafel... nee, dat is ENG!
@ arrasje: Het is Appelsientje al vergeven. Ik vind het ook netjes dat ze er op terug is gekomen.
Heel leuk geschreven!
Groeten van een medehondenbezitster. ;-)
@ Martin: ja klopt, is ook mijn jeugdsentiment. :-)
(leuk stukje trouwens)
*Nog meer jeugdsentiment Jasmine* ;-)
Maar ook een leuk stukje over je hond hoor Martin!
Ik quoot Martin 02.03.10 om 17:38: @ Appelsientje: je mag mij altijd wijzen op mijn grammatica en/of spelfouten, maar in deze is het toch ècht verkankert.
...dat laatste woord was neem ik aan per ongeluk, Martin? ;)
Leuk stukje verder!
Ha Elle! Voor jou ook toch? :-)
@ maia: Heel vreemd, maar ik heb geen idee waarom dat er staat. Ik kijk het altijd zo goed na voor ik het plaats. Ik geloof dat ik het aan kan passen en doe dat nu dan ook onmiddellijk (gelukt).
Dit is zeker niet de bedoeling en ik ben erg blij dat je het even laat weten.
Dankjewel voor je reactie, trouwens :-)
@ Appelsientje: Heb jij het zo gelezen zoals maia zegt? Ik hoop van niet.
@ Elmervrouw @ jasmine @ elleinspe: Dankjewel en een poot van Struin!
@ Ratteke: Shirley zegt dat de vloer veilig is. De tafel is een beetje eng. Ze houdt Struin ook altijd zo kort mogelijk op de tafel. Fijn om een dierenarts te hebben die de dieren begrijpt.
Ja dat is zekers fijn als je dierenarts je dieren begrijpt.
Leuk geschreven Martin.
Ik verbeter ;-) Kik ipv kick....lijkt me ook iets beter, zowel voor hond als voor dierenarts ;-)
@ viva angel5: Taaltechnisch heb je helemaal gelijk, al vind ik het in dit geval wel leuk om te laten staan. ;-) *er aanhalingstekens bij zet*
Tssk tssk. Dus iedereen mag correcte spelling aandragen, alleen doe je er niks mee. Fraai is dat ;-)
@ Sarah Scott: Ik heb er aanhalingstekens bij gezet. De tekst op zich klopt nog steeds. Struin heeft geen 'kick' gegeven. ;-) Ik vind het een aardige woordspeling, al was dat in eerste instantie niet zo bedoeld.
Zeg, lees je mijn smiley niet? :-p
Natuurlijk klopt de tekst nog steeds, maar da's ook maar toeval :-D
*houdt op met mierenneuken*
@ Sarah Scott: Ik hou ook op, heb nog wat muggen te ziften. ;-)))
;-)
De reacties zijn bijna leuker dan de blog (-;
Gr. Edith
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren