Impro
Improvisatietheater is altijd een beetje het ondergeschoven kindje.
Vanuit de toneelwereld (de toneelscholen en de grote gezelschappen) wordt er vaak een beetje lacherig over improvisatie gedaan. “Dat is voor mensen die geen teksten kunnen leren” is een vaak gehoorde kreet en het op perfecte wijze uitspelen van een stuk dat iemand anders heeft bedacht is voor deze acteurs het ultieme doel. Improvisatie wordt in die omgevingen meestal gebruikt als oefening om even warm te worden.
De Vloer Op
Bij De Vloer Op zijn er gelukkig een paar professionele acteurs die het improviseren serieuzer nemen. Toch draait het ook hier regelmatig op bizzare wendingen en onrealistische situaties uit. Ze laten het lijken alsof tekstacteurs per definitie ook goede impro-acteurs zijn. Ik denk dat dat niet het geval is. Er zijn genoeg tekstacteurs die zodra ze de vastigheid van een script verliezen niet weten wat ze moeten doen. Aan de andere kant zijn er natuurlijk ook genoeg impro-acteurs die weer niet met een script overweg kunnen.
De Lama’s
Een ander vooroordeel van improvisatietheater is dat het grappig moet zijn. Het programma De Lama’s heeft hier natuurlijk sterk aan meegwerkt. Groot verschil is echter dat er bij De Lama’s voor televisie wordt geïmproviseerd, met andere doelstellingen. Een televisieprogramma moet veel tevreden kijkers hebben, dus is het bij De Lama’s zaak om zoveel mogelijk grappen per minuut te maken. Het liefst over taboeonderwerpen als seks, poep, pies en bekende Nederlanders. Alles om maar te zorgen dat de kijker niet wegzapt.
In het theater
In het theater gaat het er heel anders aan toe. De kijker heeft al betaald, heeft ervoor gekozen om te komen kijken en zal de hele avond blijven. Je hebt dus als acteur veel meer tijd om een scène op te bouwen en inhoud te geven. Daarnaast draait het niet alleen om grappig zijn (hoewel het natuurlijk wel voorkomt en erg leuk is om te zien) maar ook om het geloofwaardig neerzetten van een personage of situatie. Er komt veel meer bij kijken dan zomaar gaan staan en een grap vertellen.
Improvisatietheater heeft mij gegrepen. In eerste instantie omdat je inderdaad geen tekst hoeft te leren en veel grappen mag en kan maken. Gelukkig ben ik nu verder en heb ik geleerd dat je uit het spelen van een mooie scène net zoveel, zo niet meer voldoening kan halen. Het applaus van een publiek, de voorzet geven aan je medespeler, die ene bulderende lach achteruit de zaal, allemaal dingen die ik niet meer zou willen missen.
9 reacties
Als mensen het over improvisatietheater hebben, bedoelen ze vaak theatersport. Maar er zijn ook andere (en ik vind: interessantere) vormen van improtheater. Welke vorm doe jij?
Het leuke aan improviseren is ook dat je zelf niet weet waar het naar toe gaat, en het stuk daardoor net zo verrassend voor jou is als voor de rest van het publiek.
Ik vind zelf terugspeeltheater geweldig, daarbij worden verhalen van het publiek teruggespeeld door acteurs en muzikanten.
Dit verveelt nooit, lijkt me. Leuke hobby, Victor! Heb ik het goed dat jij ook workshops geeft?
Ik moet zeggen dat ik er niet veel aan vind, niet om te doen en niet om naar te kijken. 'De vloer op' is nog wel eens leuk, maar de Lama's vind ik niet te pruimen. Verder heb ik ook wel eens een avondje theater meegemaakt met veel improvisatie. Volgens mij is dat voor de spelers veel leuker dan voor het publiek. Het was niet om door te komen.
Zowel theatersport als improtheater vind ik erg leuk, maar het niveau van de spelers is natuurlijk wel erg belangrijk... erg zijn veel kleine theatersport groepen die nog veel moeten leren, maar ook gevestigde groepen die erg goed zijn en het niveau van de lama's zeker overstijgen.
Persoonlijke voorkeuren: de Arrogantjes, kwalitatief erg goed improtheater, elke maand in Utrecht en Den Bosch.
Pluk de dag, goede theatersport groep uit Rotterdam, daar elke maand te zien.
Last but not least: CatchImpro in Amsterdam, de beste impro spelers samen in een leuke show, een boksring als decor en een onverbiddelijke scheidsrechter..
@sien78 ik speel eigenlijk alles. Theatersport doe ik nog wel maar vind ik minder interessant door alle regeltjes en gebruiken die eromheen hangen. Langere vormen als een geimproviseerde musical of een stuk gebaseerd op een monoloog vind ik leuker om te doen. Ook andere impro-gerelateerde formats als CatchImpro of Powerpoint Karaoke (pptk) dagen me meer uit.
@playingtheangel de gevestigde groepen zijn inderdaad ook allemaal professionals - mensen die van impro hun beroep hebben gemaakt. Ook de jongens van Op Sterk Water zijn erg leuk, een van de leiders in het segment. Zelf speel ik nu een jaar of vijf, met min of meer dezelfde groep en ik merk dat het niveau gelukkig steeds hoger wordt en we grotere risico's nemen.
Dan wil nu natuurlijk weten bij welke groep je speelt! Misschien ken ik je wel, want ik zie dankzij mijn muzikale vriend veel impro.
Bedacht me net dat het impro wereldje niet zo groot is en jawohl, kwam je tegen op Hyves. :-)
@playing the angel
ik zag dat je me al gevonden had. Voor de andere nieuwsgierigen: ik speel bij Placebo uit Amsterdam
@martin ik geef inderdaad ook workshops. interesse ;)?
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren