Wachten…
Er zijn veel verschillende vormen van wachten. De een wacht op de ware, de ander op de bus. Het vervelende van wachten is dat het de tijd meestal langzamer laat gaan. Dat is helemaal het geval als je wacht op iets wat je graag wil. De ware, het laatste fluitsignaal of in mijn geval een baan.
Thuis
Sinds het einde van mijn vorige baan in mei vorig jaar (kreeg gelukkig nog wel anderhalve maand opzegtermijn doorbetaald, dus officieel juli) zit ik thuis. Nou ja, niet elke dag natuurlijk. Ik heb mijn oude bijbaan als bedrijfsuitjes-acteur weer opgepakt, ben een muziekblog begonnen en ga naar zoveel mogelijk congressen en netwerkborrels als mijn budget maar toestaat. Ook solliciteer ik in opdracht van het UWV drie keer per week op veel verschillende banen. Zocht ik het eerst nog in de te verwachten hoek (in het verlengde van mijn vorige baan), inmiddels heb ik gesprekken gehad voor Havo/MBO-banen en horeca-werk. En dat terwijl ik twee universitaire studies heb afgerond.
Wachten wordt hopen
Na elk gesprek is het wachten op het verlossende telefoontje. Als het gesprek matig ging was het wachten niet erg, maar als ik enthousiast over een baan en werkgever was geworden werd het wachten ineens een stressvolle periode. Wachten wordt hopen, en hopen geeft meteen een kans op teleurstelling. Om de wachttijd door te komen schrijf ik stukken, luister ik nieuwe muziek, speel ik eens op de playstation of maak ik websites. Toch kan ik niet overal mijn aandacht helemaal bij houden.
Vertellen
Regelmatig komen bedrijven hun afspraken niet na en bellen ze niet op het moment dat ze beloofd hadden. Meestal is dat al een slecht teken. En als je dan verlost wordt van het wachten door het telefoontje verdwijnt de stress. Helaas is het tot nu toe ook vaak een teleurstellende mededeling geweest. Jammer als je net enthousiast over de baan hebt verteld bij je vrienden en familie. Inmiddels kijk ik dus wel uit voor ik over een baan vertel die ik graag wil hebben. Zo’n baan als waarvoor ik afgelopen maandag op gesprek was.
9 reacties
Voordeel van het wel vertellen is dat er mensen kunnen duimen voor je!
Maarja, als je al zo'n tijd wordt afgewezen, kan ik me voorstellen dat je uberhaupt niks meer zegt inderdaad.
Succes in elk geval! :)
En nu mag ik zeker niet vragen om welke baan het gaat waar je maandag op gesprek was? ;)
Succes!
Good luck :)!
Hee ja herkenbaar! Frustrerend die onzekerheid en het niet weten wanneer je weer een s salaris en een normaal ritme krijgt! Ben ook al een paar keer een paar mnd werkloos geweest (met een max van 3 mnd), maar het lijkt wel alsof alles ineens zoveel moeite kost dan. Een uur over boodschappen doen bijv. omdat je nooit haast hebt. Vreselik. good luck.
ken het ook maar al te goed......ook druk aan het solliciteren en het wachten...je doet alsof het je weinig doet, maar ondertussen zijn m'n nagels half afgevreten.
En proberen je enthousiasme te temperen.....*zucht*
Veel succes in ieder geval!
@andreanna dat mag je zeker vragen. Het was voor community manager. Inmiddels ben ik gebeld met het vervelende nieuws dat ik het niet ben geworden. Heel jammer, maar het is niet anders.
Gelukkig heb ik vandaag wel iets anders te vieren: mijn verjaardag.
Congratulations met je verjaardag!!!
Zuur dat de baan nix is geworden. Nieuw levensjaar, nieuwe kansen?
Succes iig!
Toch gefeliciteerd! Hopelijk kunnen we je de volgende keer feliciteren met je nieuwe baan!
(helemaal freelancen of voor jezelf is gene optie? vroeg zij voorzichtig..)
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.