week 09 | 04.03.10 | 10:07 | Beauty |Blog |Martin |Thuis |Webstrijd 2010 mannen |Wedstrijd | Door Martin

Geknipt voor een blog

Kapster is een sociaal beroep, je kunt er lekker even je hart luchten onder het genot van een kop koffie. Daarnaast knippen ze ook nog eens je haren, scheren ze je nek en met een beetje service doen ze ook je wenkbrauwen.

Naar de kapper
Gisteren aan het einde van mijn thuiswerkdag krijg ik het in mijn hoofd dat ik nog even bij de kapper langs wil. Het is eigenlijk zelfs heel nodig. Mijn haar staat werkelijk alle kanten op. Om tien over vijf klap ik mijn MacBook dicht en ga de deur uit, straat door, linksaf en dan na vijftig meter rechts het overdekte winkelcentrum in.

‘Waar zal ik vandaag eens over bloggen?’, gaat er door mijn hoofd wanneer ik op weg ben naar de kapper. Onderweg kijk ik goed of ik nog blogonderwerpen op straat zie liggen, want vanavond wil ik weer een stukje schrijven. De kapster weet niet dat ik kom, ik heb geen afspraak. Het is al vijf uur geweest, dus ik zal wel één van de laatste klanten zijn.

Om kwart over zeg ik ‘hallo’ tegen de drie dames in de kapsalon. Eén is bezig met schoonmaken, één staat er bij de kassa en het meisje dat mij gaat knippen, neemt mijn jas aan. Ze heeft halflang twee-tinten blond haar en blauwe ogen.

Ik hou van zoet
Ik mag direct gaan zitten en ze vraagt of ik koffie, thee of cappuccino wil. ‘Cappuccino graag, ik ben er aan toe.’ ‘Suiker?’, vraagt ze, terwijl het apparaat staat te brommen. ‘Ja, genoeg suiker, ik hou van zoet.’ Wanneer de kapster het kopje-met-melkschuim voor de spiegel zet, merk ik dat ze zelf ook aardig zoet ruikt. Ik meen het te herkennen, maar kan niet op de naam komen. Ik zie het zo voor me, zo’n kronkelig paars flesje.

Het gesprek komt snel op gang en gaat van werk via hobby al gauw over op de Viva-blogwebstrijd. ‘Bakkebaarden korter?’, vraagt ze tussendoor. Ze vindt het leuk dat ik schrijf en vraagt waar de blogs over gaan. ‘Nou’, richt ik mij tot het meisje in de spiegel, ‘dat zou vanavond maar zo eens over jou kunnen gaan.’ Haar wangen zie ik rood gloeien in de spiegel. ‘Ja?’, vraagt ze ietwat geschrokken. Titels als ‘Kapster, een sociaal beroep’ en ‘Geknipt voor Viva’, klinken door de kapsalon. Haar collega’s zien er de lol wel van in.

Na een slokje van mijn cappuccino bespreek ik met de kapster de beslommeringen die het vak van blogger soms met zich meebrengt. Dames die over spelling kunnen vallen of zelfs over elkaar. Ze vraagt of dat niet moeilijk is. ‘Het is wel even wennen’, antwoord ik en veeg mijn ‘melkschuimsnor’ af.

Magic!
Bij het afrekenen vraag ik maar even naar het zoete geurtje, voordat het de hele avond door mijn hoofd spookt. ‘Bruno Banani’, antwoord ze een beetje aarzelend. ‘Magic!’, voeg ik er aan toe. ‘Even zeker weten voor mijn blog’, zeg ik tegen de blauwe ogen, terwijl ik mijn pincode intoets. ‘Ga je echt over mij schrijven? Oeeehh, ik krijg het er warm van!’, zegt ze met een ‘stempotloodrood’ gezicht nu. ‘Uhuh’, knik ik bevestigend.

Waarvan akte

CC foto: James Whatleydot