Zenmoment: let op wat je zegt
Soms ben ik een laatbloeier. Zo ook met het lezen van het al-door-iedereen-gelezen-en-besproken-boekje: Taal is zeg maar echt mijn ding. Als een echte spuit elf (ook zo’n woord) glimlach ik (nu pas) om een vriendin als ze het heeft over haar (je, ieders) ding doen.
Want A. wat lullen we toch met z’n allen wat af. En B. wat zeggen we toch een hoop rare dingen (nu als verzamelnaam). Dan moet ik denken aan iets wat Paulien Cornelisse niet echt in haar boek behandelt. Het woord: maar.
Maar als onbewuste tegenstelling
Ooit zei een vriend me dat alles wat je voor ‘maar’ zegt, je niet meent. Bijvoorbeeld: Ik vind dat je geweldig werk maakt, maar ik zou meer kleur gebruiken. Of: Ik weet dat je voorzichtig doet, maar pas je wel op? Lastig, aangezien ik het woord ‘maar’ best heel veel gebruik in zinnen. En dat maakt niet alles wat ik zeg onzin, maar (haha, daar heb je ‘m weer)… Maar volgens mij klopt er wel iets aan de theorie van mijn vriend.
Als ik de betekenis van het woord ‘maar’ opzoek in Google vind ik dan ook dat ‘maar’ een tegenstelling aangeeft. Terwijl we het woord, volgens mij, niet altijd bewust als tegenstelling willen gebruiken. Waarom, vraag ik me af, gebruiken we dan niet vaker alleen het eerste gedeelte van zo’n maar-zin?
4 reacties
Interesting! In Yes stond vorige week een heel artikel over de ware betekenis van JA, MAAR, erg verhelderend.
Helemaal mee eens!
Herkenbaar. Ik vind dat 'maar' vaak afbreuk doet aan een goedbedoelde boodschap. Vervangen door het woord 'en' maakt uitspraken een stuk vriendelijker. Ik probeer dat te doen, en (dus niet maar) dat valt niet altijd mee.
"behandeld" moet met een "t"
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren