Reanimeren met de Bee Gees
Mijn eerste ontmoeting met Annie, de reanimatiepop, was tijdens een open dag van de brandweer. Mijn vader zat vroeger bij de EHBO en gaf die dag een demonstratie reanimeren. Annie lag op een kleed, naast een kastje waarop lampjes zaten met de kleuren van een verkeerslicht. Voor het eerst in mijn leven probeerde ik leven te pompen in een pop.
De A-cup van Annie
Mijn vader instrueerde mij: twee vingers boven het borstbeen, handpalm erop, de andere hand er bovenop en pompen. Zo ging dat volgens de oude regels, het is ook alweer een tijdje geleden. Tegenwoordig kijk je naar de tepellijn. Als je Annie in haar A-cup borst kan knijpen, ligt je hand goed. Je drukt dertig keer en daarna blaas je tweemaal lucht door de mond. Het ritme is honderd keer per minuut, toevalligerwijs is dat het ritme van “Stayin’ alive” van de Bee Gees. Discoreanimatie.
De dag waarop mijn vader mij de regels van het reanimeren uitlegde hadden mijn handen ongeveer de helft van de grootte die ze nu hebben. Ik begon te pompen, maar het lampje op het kastje bleef rood oplichten. Dat was niet goed: Annie lag te sterven onder mijn handen. Mijn vader verplaatste mijn handpalm verder naar boven en het lampje werd oranje, maar groen werd het niet. “Het is niet erg, dat leer je nog wel een keer als je er groot genoeg voor bent,” zei mijn vader en hij gaf me een aai over mijn hoofd.
Cursus EHBO
Lange tijd ben ik bang geweest dat ik niet in staat zou zijn hulp te verlenen aan iemand met hartfalen, vanwege mijn eerste ontmoeting met Annie. Twee jaar geleden volgde ik een cursus EHBO en werd ik opnieuw aan haar voorgesteld. Ze leek geen jaar ouder. Maar dit keer was ik rijp genoeg voor haar. Ik ging op de knieën, gaf haar de kus des levens en begon te pompen. Stay, stay, stay, stay, stayin’ alive, stayin’ alive!
Reacties
Er zijn nog geen reacties.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren