Foxy foxtrot met haar elastieke benen
Ik wilde wel eens een lesje Zumba volgen. “Onderzoekt alles en behoud het goede” zegt de bijbel. En ook al bestond er nog geen Zumba toen de bijbel werd geschreven, ik neem aan dat die uitspraak ook voor danslesjes geldt.
Even over Zumba en over mijn arrogante houding jegens het hele Zumbagebeuren
Voor diegene met een geringe interesse in nieuwe vetverbrandingsklasjes: Zumba is een dansklasje waarbij je door middel van allemaal funky Latijns- Amerikaanse dansen je vetrollen probeert weg te werken en je conditie probeert te verbeteren. Het is een ontzettende hype, en mijn fitness-school besloot daarom om het elke dag op het rooster te zetten.
Het leek mij wel wat. Immers, ik dans al op maandag in mijn eigen vertrouwde hiphopklasje, en daarnaast laat ik me vrijwillig afbeulen door de spininstructrice. En zoals vele vrouwen blijf ik eeuwig op zoek naar die sport die mij zonder al te veel zweet en moeilijkheden een goddelijk figuur gaat geven, waarbij ik onbeperkt zebraspritsen kan blijven eten. Misschien was Zumba wel sport van mijn dromen. Op Tell-Sell zien de mensen die Zumbaën er altijd ontzettend gelukkig en slank uit.
Ik moet eerlijk zeggen: ik stond een beetje arrogant in de danszaal. Een beetje figuurlijk mijn nagellak droog te blazen. Dit Latijns- Amerikaanse cerdo’tje zou ik wel even wassen. Ik, met mijn ijzeren conditie. Foxy Foxtrot met haar elastieken benen. Bovendien was dansvriendin Sop mee voor morele steun. Altijd goed.
Nou, na de eerste dans had ik eigenlijk geen adem meer om nonchalant mijn vingernagels mee droog te blazen. Positief iets: ik bleek eindelijk iets te hebben aan mijn twee jaar dansles bij Dansschool Vergonet in Sneek.
Een intermezzo over mijn glansrijke stijldanscarrière
Ik zat twee jaar lang op dansles bij Rudolf en Jolanda Vergonet. Laat ik veertien, vijftien zijn geweest. Het was mijn weekenduitje, want ik mocht nog niet op stap. Daar danste ik met jongens die altijd een kop kleiner waren, een beetje naar puberzweet roken, een vlassig snorretje op de bovenlip hadden en witte sportsokken droegen in hun glimmende danslesschoenen.
Ik zelf droeg elke week mijn blauwe oversized Bodyglove t-shirt. Verder had ik de make-up nog niet helemaal ontdekt, net als het pincet en was ik er nog niet achter gekomen dat de grungekleren van mijn broers mijn lompe vrouwenlijf niet echt flatteerden. (Ik zag er ongeveer zo uit.) Ik hoef waarschijnlijk niet te zeggen dat ik nog nooit was gekust, en dat dat ook nog wel even zou duren. Tijdens dansoefenavonden wilde er nooit een leuke jongen met mij dansen. Ik stevende af op een liefdeloos leven en sterven als maagd. Je denkt nu: ze overdrijft. Maar nee hoor. Gelukkig is alles uiteindelijk toch nog min of meer goed gekomen.
Ik wil niet meteen de clou weggeven, maar het viel uiteindelijk wel mee
Door dat Rudolf en Jolanda de Mambo er bij mij met militaire toewijding in hebben gestampt, kon ik de juf al aardig snel volgen. Maar om nou te zeggen dat ik dit ontspannen, zonder rood tomatenhoofd, uit kon voeren? Nee.
Ik vond het heus wel leuk hoor. Lekker zweten, beetje met de heupen schudden. Maar ik miste onze hiphopmeester Menno. En ik vond dat Zumba er toch een stuk minder cool uitzien dan spinnen. Dus voor mijn eigen imago blijf ik gewoon even bij mijn vaste sporten.
En misschien kan ik dan over een jaar of veertig weer bij Rudolf en Jolanda op les voor een lekker Engels walsje.
7 reacties
Mmmmm, zebraspritsen. (daarna was je me kwijt. :-) )
@AbsoluteEinstein: mij was ze niet kwijt.Ik had het wel gedacht, zo'n lange blog, dat leest niet lekker, maar Nynke krijgt het weer voor elkaar om a trip down memory lane erg grappig te maken;-)
Heb net even de foto's op de site van vergonet bekeken, en het zijn nog steeds slungelige jongeren die het nog niet helemaal begrepen hebben! :) Gelukkig zijn er ook dingen die nooit veranderen! Ik had ook regelmatig kleren aan van mijn broers toen, niet heel seksie...
Lamenkapje, het mij kwijt zijn na Zebraspritsen heeft niets met de kwaliteit van het blog te maken, meer met mijn zin in Zebraspritsen.
(jeetje, was bedoeld als positieve opmerking)
He Nynke,
dans jij op maandag bij Menno?? Ik heb daar 2 jaar gedanst, maar ben sinds een paar maanden gestopt op de maandag. Wat bizar, misschien heb ik je wel heel vaak daar gezien, maar niet herkend terwijl ik altijd je blogs lees hahahah! (Ik studeer nl journalistiek en blog zelf veel, dus ben trouwe fan ;))
Keep up the good work!
grtz,
Karin
@kaat85 Ja, daar dans ik! Maar als jij net gestopt bent, was jij dan dat meisje met die vriendin die altijd vooraan stond en de pasjes altijd supergoed kende?
Ik was die ene die altijd wel veel praatjes had maar de dansjes altijd danste met het puntje van de tong uit de mond van de inspanning en concentratie. :)
Vergonet?? Ik was die in dat gele oversized bodyglove shirt...geen grap.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren