Paradoxaal genoeg zou je misschien juist een donororgaan nodig kunnen hebben als je niet naar een dokter gaat als je wel ziek bent. Ga je die dan ook principieel weigeren?

Zomaar een overweging hoor….

Mijn oom pleegde op jonge leeftijd, en mijn opa en oma kregen een brief wat ze allemaal hadden kunnen gebruiken, plus dankbrieven van de ouders van de geholpen mensen. Dat vond ik zo’n mooi idee dat ik het zekf heb gedaan.

Denk je ook niet dat je nu makkelijk kunt zeggen dat je geen orgaan van een ander wilt, juist OMDAT je nu niet ziek bent…?
Dat je er misschien als je wel ziek zou zijn/worden, er anders over denkt?? Want je beslist nu iets, over een situatie waarin je niet zit, dus lijkt mij dat je niet weet hoe het zal voelen dan, om doodziek te zijn, en als enige levenskans een orgaan van een ander te hebben.

Zelf heb ik ook getwijfeld, maar nu sta ik wel als donor geregistreerd. De redenen die voor mij de doorslag gaven waren:
1) het feit dat ik dolgelukkig zou zijn als iemand die belangrijk voor mij is of ikzelf langer zou kunnen leven, doordat iemand die is overleden zich als donor heeft geregistreerd;
2) er nog steeds veel te weinig donoren zijn;
3) ik het een mooie gedachte vind wanneer iemand die ten dode was opgeschreven verder zou kunnen leven met één van mijn organen als ik plotseling kom te overlijden;
4) ik geloof dat de derde reden ook troost kan bieden aan de mensen die jou hebben verloren: er leeft immers nog een stukje van jou verder op deze aarde.

Voor wat betreft jouw overwegingen over de natuur: wij mensen bezitten nu eenmaal de intelligentie om dingen te creëren, zoals de medische wetenschap. Of had je liever gewild dat we nog met z’n allen naakt zouden rondrennen, slapen in grotten en onder bomen en (rauw) eten wat de natuur ons te bieden heeft .

Succes met je beslissing!

Groetjes,
Petra

Mijn reactie was ook niet geschreven alsof je al een keuze gemaakt hebt.
Maar het feit dat je wél schrijft dat je dolblij zou zijn met een donororgaan terwijl je één regel verder begint over dat je twijfelt wegens “natuurlijke selectie” dát vind ik hypocriet. Dan zou je namelijk ook moeten overwegen of je wel of geen donororgaan zou willen accepteren.

Overigens is het niet enkel een overweging, want zolang je niet geregistreerd bent ben je in Nederland dus GEEN donor. En da’s dus hypocriet, geen donor zijn om de redenen die jij noemt (omdat je nog niets geregistreerd hebt) maar wel dolblij zijn als je zelf een orgaan zou krijgen.

Ik ben overtuigd donor , polderman ook en wij hebben ook de keus gemaakt stel dat ooit (en laten we hopen dat dit noooooit zal gebeuren) er iets met 1 van de kinderen gebeurt dan zullen we ook die organen indien mogelijk ter beschikking stellen.. Als ze ouder zijn is die keuze aan hen. Maar registratie in deze is sowieso van belang omdat, net zoals voorgaande mensen zeggen, je de keus anders bij de nabestaande neer moet leggen dat is niet ok..

Wat betreft ivf . Ik vind dat een erg lastig en persoonlijk dilemma

Polderman en ik hebben destijds besloten dat stel dat het niet via de natuurlijke zou lukken om in verwachting te raken, dan maar niet.. Ik wil geen kindje gemaakt met bijv. zaadje of eitje van een ander.. Ik wil een kindje van polderman en mijzelf.. En als dat niet kan, dan maar niet.
Maar dat is nogmaals heel persoonlijk en ik kan ook heel goed begrijpen dat er legio mensen zijn die wel ivf , icsi of eicel/zaad dondatie kiezen maar het voelde voor ons niet goed. Ieder zijn keuze..

Ik heb dan wel weer “bezwaar” tegen de vergoedingen die in het basispakket zitten hiervoor.. Laat dat dat in de aanvullende verzekeringen terecht komen.. Daar hoort het thuis is mijn mening.

@ Victor: ik vroeg me af hoe je tegenover kinderen krijgen staat